با پرخاشگری های دختر نوجوان چطور برخورد شود؟

با سلام و احترام. دختر۱۳ ساله که پدر و مادرش در سن ۹ سالگی جدا شدند . و الان با پدر و پدر زن خود زندگی می کند. گاهی اوقات پرخاشگر . مغرور و خود خواه می شود و حرف باید حرف اون باشه . کل اتاقش ریخت پاش و اصلا به حرف بزرگترا گوش نمی دهد .فقط به ظاهر و پوشش خودش اهمیت می دهد.آیا این رفتارش طبیعی هست یا بزرگ شود رفتارش تغییر می کند؟ و من به عنوان عمه چگونه اونو راهنمایی کنم؟
0
با سلام
بخشی از این رفتار‌ها می تونه بدلیل سنش یعنی نوجوانی اشه ولی اگر رفتار‌ها بیش از حد نامعمل هستند می تواند دلایلی مانند لجاجت، واکنش اعتراضی و همچنین عدم مدیریت رفتاری و یا ملاحظه کاری بپدر ه دلیل شرایط خاص دخترش (نبودن مادر) باشد.
باید با او صحبت کرد و دلایل رفتاری او را پرسید.
همدلی کردن و پیرو آن رفتار واقعی کردن فارغ از ملاحظه کاری زیاد و همچنین کمک گرفتن از مشاور مدرسه و یا معلم می تواند به بهتر شدن وضعیت کمک کند.
0
با سلام
و وقت بخیر و در تکمیل فرمایشات همکار محترم.
تلاش برای خودمختاری و کسب هویت مستقل حتی از طریق روش‌های غیرمنطقی از خصوصیات اصلی دوران بحرانی نوجوانی است.
لجبازی رفتاری است که از بزرگتر‌ها آموخته شود و معمولا نتیجه نبرد قدرتی است که بین مراقبان و فرزندان شکل گرفته است!
به هر حال تعیین نیاز‌ها و انتظارات متقابل ایشان و مراقبان و توافق برای دستیابی به یک سبک زندگی متعادل و مورد توافق طرفین؛ اتفاق مهمی است که در جلسات مشاوره رخ می‌دهد.
0
با سلام
با توجه به اینکه نوجوان شما فرزند طلاق است احتمالا از دوران کودکی به علت طلاق والدین خشم حل نشده دارد و آسیب دیده است از طرفی 13 سالگی سن نوجوانی است و سن خودمختاری و کسب استقلال و کسب هویت است و به علت سن بلوغ و تغییرلت هورمونی پرخاشگری تشدید شده پیشنهاد می کنم به روانشناس مراجعه کنید.
0
سلام
به شما.
سنین نوجوانی اساسا سنین حساسی هستند و بخصوص در افرادی که آسیب‌هایی در گذشته مانند جدایی والدین را تجربه نموده اند این مساله حساس تر نیز می شود.
توصیه می شود در این زمینه از یک درمانگر نوجوان کمک حضوری بگیرید تا این سن حساس با حداقل آسیب طی شود.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
رفتار پرخاشگرانه در دختران نوجوان ممکن است به دلایل مختلفی از جمله تغییرات هورمونی، فشار‌های اجتماعی، تحولات روانی و والدین منفی باشد.
این رفتار معمولاً در دوره نوجوانی ظاهر می‌شود و با گذر زمان ممکن است کاهش یابد.
برای کمک به دختر نوجوان خود، ضرورت دارد که به او گوشزد و توجه کافی دهید، با او در ارتباط باشید و به احساساتش احترام بگذارید.
همچنین، ارائه محیطی آرام و پذیرایی برای او می‌تواند به کاهش رفتار پرخاشگرانه کمک کند.
برای رسیدن به نتایج بهتر، مشاوره با یک روانشناس نیز پیشنهاد می‌شود.
همچنین به عنوان عمه، با ابراز محبت و حمایت به دختر بیانگر این باشید که همیشه به جای شنیدن او، احترام بگذارید و از او پشتیبانی کنید.