واکنش یک نوجوان چهارده ساله دختر به بی احترامی به والدینش چیست؟

سلام
وقت بخیر در نوجوانی مقداری استقلال و تمرد و کج خلقی طبیعی و نیاز این دوران البته اگر شدید شد نیاز به بررسی دارد مدل برخورد هم پدر و هم مادر با نوجوان یاد بگیرند و به هویت و حریم ایشان احترام گذاشته شود و احساس شخصیت کند با نوجوان ارتباط برقراری ارتباط مهم است البته نه به صورتی که استقلال ش تهدید شود و مرز گذاری اینجا مهم و دوره سنی اش را درک کنیم و والدین در برخورد با بچه بایستی با هم هماهنگ باشند و همدیگر جلو بچه خرد نکنند اگر حل نشد به روانشناس مراجعه کنید

درود بر شما
دوست عزیز مورد اینکه شما خواستههای دخترتان را برآورده کردهاید و اولویت زندگی شما بوده مسئله هم در تربیت ایشان اثر تقریبا مخربی داشته و هم اینکه

با سلام
به نظر می رسد دخترتان روش صحیح اعلام نظر و مخالفت (جرات ورزی به ویژه نه شنیدن) را یاد نگرفته است.
اکثر والدین فکر می کنند اگر دربست تمام توجه شان به فرزند باشد بهترین نوع تربیت است در حالیکه گاهی ناکام کردن و یاددادن حل مسئله و ابراز وجود و سایر مهارت های ضروری برای حضور در اجتماع هم باید کار شود.

سلام
چه به فرزندتون بی توجه باشید و چه فرزندتون رو از تامین توجه و مهر اشباع کنید در هر دو صورت صحیح نیست.
شما ابتدا مراجعه کنید برای یادگیری مهارتهای صحیح ارتباط با نوجوانتان

با سلام و احترام
با توجه به سن نوجوانی دخترتون کمی از این مسائل طبیعیست چون نشانه ی مستقل شدن و اتکا به نظر خودش هست ، اما برای اینکه از تشدید مساله جلوگیری بشه شما باید تکنیک های گوش دادن فعال و همدلی رو یاد بگیرید و دخترتون هم ابراز وجود رو آموزش ببینه ، پیشنهاد می کنم با یک مشاور یا روان شناس در ارتباط باشین

سلام
نیاز هست تا سبک فرزند پروریتون مورد بررسی قراربگیره به روانشناس کودک ونوجوان جوان مراجعه کنید.

با درود
یکی از دلایل مربوط به سن دخترتان است که در سن بلوغ است و در پی احراز هویت.
شما باید با توجه به ویژگی این دوران توقع یک فرد مطیع را نداشته باشید و برخور دوستانه با بکنید هر چند ممکن است به مذاق شما خوش نیاید.
دوم اینکه باید از همسرتان و پدر نوجوان کمک بگیرید و با او صحبت کنید.
اگر اقتدار پدر نباشد تعادل ایجاد نمی شود.
سوم اینکه با یک روان شناس مشاوره داشته باشید تا با جزئیات به شما راهنمایی کند

البته باید کمی توجه داشت که باید رعایت سن بحرانیش را بکنید وهرگزبااووارد بحث وبگومگونشویدولی در مورد بی ادبی کردنش باید قاطعانه بااو رفتارکنید

با عرض سلام
رفتار با فرزندان باید مبتنی بر سبک فرند پروری مقتدرانه و هم سویی هر دو والد باشه همدلی و گوش دادن به نیازهای مشروع کمک به بهتر شدن رابطه شما خواهد کرد.

سلام
و نور.
مقداری از این رفتارها مربوط به دوره بلوغ ایشون هستش و مقداری به علت سبک تربیتی شماست

درود بر شما
دوست عزیز در مورد اینکه شما خواسته های دخترتان را برآورده کرده اید و اولویت زندگی شما بوده این مسئله هم در تربیت ایشان اثر تقریبا مخربی داشته و هم اینکه باعث شده احتمالا شما توقع بیشتری در مورد ایشان داشته باشید و مسئله دوم سن ایشان است که بحرانی است و قطعا مراعات بیشتری لازم دارد بنابراین برای تعادل این شرایط در توقع شما و رفتار دخترتان که ضد و نقیض هستند به روانشناس مراجعه داشته باشید قطعا اگر با هر دوی شما صحبت داشته باشند اوضاع بهتر خواهد شد در غیر این صورت با اوضاعی که به وجود آمده شما و دخترتان از هم دورتر خواهید شد و بعد از گذر زمان که مسائل جمع شوند حل آن مشکلتر میشود.

سلام
فرزند شما در دوران بحرانی قرار داره باید درک شود رابطه ی صمیمانه ای رو باهاش برقرار کنید طوری که احساس کنه قابل درک برای شما و حتما باهاش همراه شوو به یک روانشناس مراجعه داشته باشید برای کمک کردن و سرو سامان دادن به این رابطه

سلام
الان ودختر شما در دوران هویت یابی بسر میبره و همین امر باعت بروز جنین رفتارهایی میتونه باشه شما هم سعی کنید باهاش صمیمانه برخورد کنید درخصوص اینکه قدرت نه گفتن در برابر دوستانش.
رو نداره نیاز هست.
مهارتهای ابراز وجود و نه گفتن رو یاد بگیره حتما برای این امر به تراپی نیاز دارد

درود.
دخترتون بحران بلوغ را سپری می کنند.
این دوران بسته به فرد و زمینه تربیتی و ژنتیکی خیلی متفاوته.
می فهمم چقدر خسته شدید و چقدر گاهی احساس درماندگی دارید.
حتی گاهی پدر و مادر ها در این دوران از شدت خستگی واکنش های مخربی مثل نفرت از خودشون نشون می دهند.
سعی کنید واکنش های منفی و مقابله ای ازخودتون نشان ندهید در عین حال نقش همسرتون هم خیلی مهمه که با هم در یک راستا باشبد.
عزیزم لطفا با تمام خستگی هات صبور باش .درکش کن و بهش گوش بده و بیشتر در آغوشش بگیر و در شرایط مناسب اتتقاد کن.
به تدریج با عبور از این دوران بهتر خواهد شد و روزی مهربون ترین دختر برای شما خواهد بود.
ولی حتما حتما با توجه به شرایط موجود به روان شناس مراجعه کنید تا راحت تر بتوانید از این مرحله گذار داشته باشید.

سلام خدمت شما
درک میکنم که این تغییرات در رفتار دخترتان ممکن است برای شما نگرانکننده باشد.
نوجوانی دورهای از تغییرات عمدهی روانی و اجتماعی است و این رفتارها میتوانند بخشی از فرآیند طبیعی بلوغ باشند.
در این سن، نوجوانان به دنبال استقلال هستند و ممکن است برای نشان دادن خودمختاری، به نظرات والدین کمتر توجه کنند.
راهکارهایی که میتوانید در نظر بگیرید:
2 گفتگوی باز: ایجاد فضایی امن برای گفتگو که در آن دخترتان احساس کند میتواند بدون قضاوت صحبت کند.
2:تعیین مرزها: توضیح دهید که رفتارهای دستوری و طلبکارانه در خانه قابل قبول نیستند و مرزهای مشخصی برای رفتار محترمانه تعیین کنید.
3:تقویت استقلال: تشویق کنید که در تصمیمگیریها مشارکت کند و انتخابهای خود را داشته باشد، اما با رعایت احترام متقابل.
4:توجه به احساسات: به احساسات و دغدغههای او توجه کنید و سعی کنید از دیدگاه او به مسائل نگاه کنید.
5:. مشاوره: در صورتی که این رفتارها ادامه داشته باشند یا شدیدتر شوند، ممکن است مشاورهی نوجوانان مفید باشد.
به یاد داشته باشید که نوجوانان در حال کشف هویت خود هستند و این ممکن است به معنای آزمایش مرزها و ابراز استقلال باشد.
مهم است که حمایت و درک خود را به او نشان دهید، در حالی که همچنان مرزهای سالم و انتظارات واضحی را حفظ میکنید.