نحوه برخورد با کودک پرخاشگر چگونه است؟

سلام
این رفتار فرزند شما می تونه ناشی از الگو گیری از محیط اطراف، روش تربیتی نادرست و اختلالات رفتاری باشه بنابراین نیازه که به روانشناس مراجعه کنید تا مورد بررسی و ارزیابی روانشناختی قرار بگیرن.

با سلام
رفتار‌های بچه‌ها می تواند برگرفته از خلق و خوی خودشان، روش تربیتی والدین و الگو‌هایی که دارند باشد.
البته بعضی از مشکلات رفتاری ممکن است ناشی از موارد زیستی یا اختلالات روانشناختی هم باشند.
بهتر است بری ارزیابی و بررسی دقیق تر به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.

با سلام
در مورد رفتار‌هایی که خطر آسیب برای خودش و دیگران ندارد، توجهی نشان ندهید.
اگر خطر آسیب بود باید جلوی رفتار گرفته شود.
نیاز به مطالعه و تغییر در زمینه روش‌های صحیح فرزندپروری و نحوه رفتار و واکنش با چنین شرایطی و بهبودرابطه با فرزندتان وجود دارد.
روانشناس کودک می تواند در این زمینه کمک کننده باشد.

با سلام
نیاز به بررسی بیشتر است و باید دید آیا تنها پرخاشگری وجود دارد و یا در کنار آن موارد و علایم دیگری نیز هست مانند پرتحرکی و پرحرفی.
جهت بررسی به روانپزشک مراجعه نمایید

سلام،
در تایید بیانات همکاران، پرخاشگری کودکان می‌تواند ناشی ازعوامل
مختلفی باشد که نیاز به شناسایی دارند، بنابر این بهتر است جهت بررسی و تشخیص به روانشناس کودک مراجعه شود

با سلام
نیازمند ارزیابی و بررسی داشته می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد و راهکار‌ها و درمان‌های مختلف داشته باشد فرزاندن آئینه رفتار والدین هستند

باسلام، لازم است ارزیابی دقیق تری انجام گیرد، با وجود شرح مختصر به نظر می رسد ناکام شدن و نه شنیدن برای کودک شما بسیارسخت است و به نوعی روش کنار امدن با ناکامی را نیاموخته است، لازم است در روش تربیتی خود تغییراتی ایجادکنید.
می توانید از مشاوربامتخصص کمک بگیرید و کتاب‌های تربیت کودک رامطالعه کنید.

کودک پرخاشگر به کمک و محبت نیاز دارد.
نباید او را تنها گذاشت، بلکه باید از او حمایت کرد.
این به معنی آن نیست که باید از رفتار #خشن او حمایت و پشتیبانی کنید، برعکس؛ وقتی کودک پرخاشگر است، به او محل نگذارید.
حمایت به مفهوم آن است که از نظر درونی و روانی فرزندتان را تنها رها نکنید.
او باید حس کند که شما همیشه در کنارش هستید، نه به این دلیل که خشن و پرخاشگر است بلکه با وجودی که پرخاشگر است، شما با او هستید.
شما باید این فرصت را به کودک بدهید که به سوی شما برگردد و بدون داشتن احساس گناه مفرط حس کند که در خانه و دوباره پیش شماست.
به او نشان دهید که دوستش دارید.
عشق بدون قید و شرط است.
عشق؛ طرف مقابل را همانگونه که هست میپذیرد و در را به روی خشونت و ترس از دیگران میبندد؛ چون ترس و خشونت متضاد عشق هستند.
کسی که میترسد، ماهیت خود را بروز نمی‌دهد و کسی که عشق میورزد، ماهیت خود را آشکار میسازد.
ترس بیاعتمادی ایجاد می‌کند و عشق اعتماد میآفریند.
انسان در ترس و خشونت تنهاست ولی در عشق آسوده خاطر است.
عشق بهترین جنبه‌های زندگی و زیبایی‌های دنیا را نشان می‌دهد.
عشق می‌تواند از راه داستان، مراقبه (مدیتیشن)، سفر‌های تخیلی، خاطرات مشترک، پیادهروی‌ها، ماجراجویی‌ها، بازی‌ها، تعریف ماجرا‌ها، یادگیری روش کار ابزارآلات و دستگاه‌ها و خیلی چیز‌های دیگر ایجاد شود.
این به مفهوم آن نیست که شما باید فرزندتان را در محیط امن و حفاظتشد‌های پنهان کنید و همهی زوایای بد و سیاه زندگی را از دور نگه دارید.
فقدان عزیزان، جدایی‌ها، بیماری و مرگ نیز از تجربیات مهمی هستند و می‌توانند در عشق هم اتفاق بیفتند.
زوایای تاریک و بد زندگی واقعا وجود دارند و حقیقیاند.
ما نباید فرزندانمان را فریب دهیم و واقعیت زندگی را از آنان مخفی کنیم.
حتی زمانی که فرزندتان فریاد می‌زند، پایش را به زمین میکوبد، کتک می‌زند و بالا و پایین میپرد، به محبت و عشق نیاز دارد.
نیازکودک به امنیت، اعتماد و محافظت
در مواردی که فرزندتان واکنش خشنی نشان نمی‌دهد، او را تشویق کنید و با این کار به او اعتماد به نفس دهید.
برای مثال وقتی در کار‌های خانه به شما کمک می‌کند یا یک نقاشی قشنگ می‌کشد
یا وقتی در موقعیتی که قبلا رفتاری خشونتآمیز داشته است، اکنون درست برخورد می‌کند.

سلام
وقتتون بخیر.
معمولا رفتار‌های پرخاشگرانه ی کودک از ناکامی شکل می گیرد.
و کودک تحت هیچ شرایطی دوست ندارد به او نه گفته شود.
اما در این سن این نوع پرحاشگری مربوط به نوع تربیت و سبک‌های فرزندپروری شماست.
شما در تربیت، نقش یک والد مقتدر را ایفا نکرده اید.
به همین دلیل کودک شیوه ی ارتباطی با شما را و روش‌های بدست آوردن خواسته‌هایش را در روش‌های پرخاشگرانه می بیند.
و چون این روش برای او نتیجه در بر داشت به روش خود ادامه می دهد.
در چنین مواقعی شما باید علاوه بر مراجعه به یک روانشناس روی سبک‌های تربیتی خود تغییراتی ایجاد کنید.
مهرشاد محمدی روانشناس کودک.
کلینیک کاغذ سپید.

با سلام
و وقت بخیر.
البته قبل از هر تشخیصی باید مصادیق رفتار‌های مدنظر شما به دقت تعریف عملیاتی شوند!
تلاش برای خودمختاری و کسب هویت مستقل حتی از طریق روش‌های غیرمنطقی از خصوصیات اصلی دوران بحرانی نوجوانی است.
لجبازی رفتاری است که از بزرگتر‌ها آموخته شود و معمولا نتیجه نبرد قدرتی است که بین مراقبان و فرزندان شکل گرفته است!
به هر حال تعیین نیاز‌ها و انتظارات متقابل ایشان و مراقبان و توافق برای دستیابی به یک سبک زندگی متعادل و مورد توافق طرفین؛ اتفاق مهمی است که در جلسات مشاوره رخ می‌دهد.
https://drpournikdast.com/cbt-ex/