باید اجازه بدم پسرم به اینکار ادامه بده یا نه؟

سلام پسرم کوتاهی مو یاد گرفته و بعد مدرسه چند ساعت میره پیش آقایی که یادش داد کار میکنه،اون آقا با خانه سالمندان و بهزیستی هم کار میکنه و ماهی یکبار میرن وپسر منم داوطلبانه میره،وقتی برمیگرده تا چند روز خیلی ساکت و منزوی میشه و گریه میکنه.بهش میگم نرو میگه خودم دوست دارم برم و کمک کنم ولی من نگرانم تو روحیش تاثیر منفی بذاره،چیکار کنم ؟
1
سلام.
دوست عزیز؛
واکنشی که توصیف می کنید ناشی از مواجهه زودهنگام با رنج، بیماری و سالمندی است.
پسر شما همدلی بالایی دارد اما در 14 سالگی هنوز مهارت پردازش هیجانی این تجربه‌ها را ندارد به همین دلیل بعد از بازگشت دچار غم، گریه و کناره گیری می شود این نشان می‌دهد فشار روانی برایش زیاد است بنابر این مراجعه به روانشناس نوجوان ضروری است زیرا در روان درمانی حمایتی به او کمک می شود احساساتش را بیان و پردازش کند.
مرز سالم بین کمک کردن و فرسودگی هیجانی را یاد بگیرد، و از آسیب روانی بلند مدت پیشگیری شود بدون اینکه حس کمک کردن در او از بین برود
1
سلام
حتما مانع از کار ایشون در همچنین جا‌هایی بشین
1
سلام
نوعی بدبینی نسبت به دنیا و درماندگی بهش منتقل می‌شه که در سن نوجوانی براش اصلا خوب نیست، حدااقل تعداد دفعات رو کمتر کنید
1
سلام
ذهن نوجوان بطور طبیعی به درس و مدرسه و دوستان و بازی و سرگرمی خودش هستش، وقتی با این سن و سال و تجربه کم در شرایط همچنین جایی قرار میگیره نوعی تضاد در ذهن شکل میگیره، محیطی که افرادی با سن بالا، عدم تفریح، جنب و جوش کم، کهولت سن، آلزایمر، تحرک کم، و دیدن اینجور صحنه‌ها اونهم تعداد افراد بالا، حس ترحم، دلسوزی، نوجوان شما بالا می آید و طرف رو دچار درخود ماندگی، بهت زدگی فرو میبرد، کنار نوجوان خودتان باشید، باهاش همدلی کنید، بهش بگید راجع به مشاهدات خودش صحبت کنه و نامه بنویسید تا تخلیه هیجانی شکل بگیرد و نوجوان با واقعیت‌های زندگی کنار بیاید.
با آرزوی سلامتی
اینستاگرام: darvishi_9040
1
سلام
به نظر می رسه فرزند شما بعد از بازگشت از سرای سالمندان تحت تاثیر قرار می‌گیرد
واز نظر احساسی بهم می ریزد
بهتر است با یک روانشناس صحبت کنید
1
سلام
رفتار و تغییرات روحی فرزندتان بعد از بازگشت از فعالیت داوطلبانه نشان می‌دهد که احساسات شدیدی تجربه می‌کندممکن است متاثر از دیدن سالمندان یا شرایط خاص آنها باشد، ولی اینکه خودش دوست دارد ادامه دهد هم نشاندهنده حس مسئولیت و علاقه اوست.
راهکار‌ها:
1 گفتگوی باز و حمایتگرانه: از او بخواهید احساساتش را شرح دهد و به او یاد دهید که ابراز احساسات، طبیعی و سالم است.
2 مدت زمان و دفعات را محدود کنید: به جای منع کامل، زمان فعالیت را کوتاهتر یا کمتر کنید تا فشار روانی کمتر شود.
3 آمادهسازی قبل از حضور: قبل از رفتن، با او صحبت کنید که ممکن است چیز‌هایی ببیند یا بشنود که ناراحتکننده است و یادآوری کنید که می‌تواند هر وقت نیاز دارد، به شما بگوید.
4 پیگیری احساسات بعد از فعالیت: بعد از بازگشت، فرصت بدهید تا احساساتش تخلیه شود، صحبت کند یا بازی کند و آرام شود.
5 در صورت ادامه اضطراب شدید یا افسردگی کوتاهمدت: مشورت با روانشناس کودک می‌تواند کمککننده باشد تا فعالیت داوطلبانه بدون آسیب روحی ادامه پیدا کند.
می‌توانید این تجربه را به یک فرصت برای آموزش همدلی و مدیریت احساسات تبدیل کنید، نه فقط نگرانی برای آسیب.
1
کمککردن ارزشمند است، اما واکنش‌های هیجانی پسر شما نشان می‌دهد ظرفیت عاطفیاش تحت فشار قرار گرفته.
بهتر است موقتا دفعات حضور کمتر شود، درباره احساساتش گفتگو کنید و در صورت تداوم گریه و انزوا، از روانشناس کمک بگیرید تا آسیب روانی ایجاد نشود.
اینستاگرام: rastak. brainclinic
1
برخورد با سالمندان تنها یا بچه‌های بهزیستی برای خیلی از بزرگسال‌ها هم سنگینه، چه برسه به بچه‌ها.
اینکه پسرتون ساکت می‌شه، گریه میکنه یا منزوی می‌شه الزاما نشونه ی آسیب نیست میتونه نشان دهنده این باشه که هنوز بلد نیست احساسات رو هضم کنه.
هدف این هست که امن و درست بره سعی کنید نصیحت نکنید به جاش بگید به نظر میاد چیزایی که دیدی خیلی دلت رو سنگین کرده یا الان غمگین هستی چون دیدی بعضیا تنها هستن.
باید درک کنه که احساسش طبیعی هست تعداد دفعات رفت و آمدش رو تنظیم کنید و بعد از برگشت از مرکز فعالیت‌های شاد مثل پیاده روی و. رو براش درنظر بگیرید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در مواردی که فعالیت‌های داوطلبانه باعث آسیب روانی به کودکان می‌شود، بسیار مهم است که رویکرد هوشمندانه‌ای اتخاذ شود.
اگر پسر شما بعد از این فعالیت‌ها احساس ناراحتی می‌کند و رفتارش تغییر می‌کند، ممکن است نشان‌دهنده این باشد که او به کمک بیشتری برای فهمیدن و پردازش تجربیات خود نیاز دارد.
می‌توانید به دنبال مشاوره روانشناسی کودک بگردید تا به او کمک کند حس‌ها و تجربیات خود را بهتر درک کند و استراتژی‌هایی برای مقابله با احساسات دشوار را فرا گیرد.
همچنین، اطمینان حاصل کنید که فعالیت‌های داوطلبانه در محیطی امن و حمایتی انجام شود تا فرزند شما بتواند به دیگران کمک کند بدون آنکه به خودش آسیب برساند.