علت رفتار خجالتی کودک چیست؟

سلام،
والدین باید با ایجاد محیطی امن توام با توجه و محبت، بدور از هرگونه تنبیه، تحقیر و مقایسه، مشوق رفتار‌های درست کودک، هر چند کوچک باشند، البته بهتر است جهت آشنایی با شیوه‌های صحیح فرزندپروری به روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید، موفق باشید

با سلام
بهتر است به روانپزشک و یا روانشناس کودک مراجعه نمایید تا ارزیابی بیشتری صورت گیرد.

سلام
به نظر میرسه اضطراب اجتماعی داشته باشه البته باید بیشتر بررسی بشه ما می تونیم کمکتون کنیم با اصلاح سبک فرزند پروری و اموزش یک سری مهارت‌ها به فرزندتون این مشکل برطرف بشه

باسلام، پیشنهاد می شود برای ارزیابی دقیق به روانپزشک مراجعه کنید.
دارودرمانی به مدت مشخص و بازی درمانی برای کودک شما بسیارکمک کننده خواهدبود.

سلام
دوست عزیز در اکثر موارد بچه‌ها مشکل ندارن رفتار ما با بچه هامون مشکل داره شما یه مادر افسرده بودی بچه تو کتک میزدی و همین باعث این مشکل شده فرزند شما نیاز به مصرف دارو نداره رابطه تو باهاش خوب کن تشویقش کن رفتار‌های اجتماعیشو تقویت کن با صبر و حوصله خوب می‌شه

سلام
به شما.
معمولا اعتماد به نفس نامناسب در این مساله دخیل است و لازم است توسط یک درمانگر کودک مداخلات لازم صورت گیرد.

با سلام
با توجه به مسائل فوق توصیه می کنم توسط روانپزشک کودک ویزیت و بررسی صورت گیرد.

با سلام و وقت بخیر.
اول توجه داشته باشید که بسیاری از خصوصیات رفتاری کودکان تابع ژنتیک و متغیر‌های زیستی و با ثبات قابل توجهی در طول عمر می‌باشد؛ یعنی باید تا حدودی تفاوت‌های فردی کودکان را پذیرفت و انتظارات تغییر را تعدیل کرد.
بخش بزرگتر بعدی کاملا تابع الگوگیری و سبک فرزندپروری والدین است!!!
البته این به معنای عدم امکان تغییرات نیست!!!
1.گاهی عدم تمایل کودک به شرکت در تعاملات و به اصطلاح سکوت یا فرار در جمع؛ به علت عدم توانایی در مهارت‌هایی همچون ابراز وجود و. است؛ برای تقویت این گونه مهارت‌ها باید تعاملات کودک را تا حد ممکن افزایش دهید؛ کلاس‌های ورزشی؛ تفریحی و.
2.در خانه در قالب بازی و یا داستان؛ مهارت‌های ارتباطی را با کودک تمرین کنید، گاهی خودتان به عنوان یک فرد جراتمند نقش بازی کرده و در مرحله بعد این نقش را به کودک محول کنید؛ خواندن داستان‌هایی با قهرمانان جراتمند با موقعیت مشابه سنی؛ از حیث الگوگیری مفید می‌باشد.
3.تا حد امکان به او مسئولیت‌های جدید بدهید و او را حتی در صورت پیشرفت‌های کوچک بصورت کلامی و یا غیرکلامی تشویق و تقویت کنید.
4.او را با محیط‌های جدید آشنا کنید البته لازم است قبل از و رود به محیط جدید کمی به کودک توضیح بدهید و در صورت امکان یک بازدید اولیه داشته باشید.
5.مهمانی‌های خانودگی و رفت و آمد با دوستان همسن را به حداکثر برسانید (می‌شه ازش خواست تا یک قصه کوتاه رو برای دوستانش تعریف کنه و جایزه بگیره). البته مراقب قلدری همسالان نیز باشید.
ضعف او را به صورت برچسب دائمی به او گوشزد نکنید!!! صبر داشته باشید و به هیچ وجه بویژه در نقطه ضعف کودک او را با همسالان مقایسه نکنید!!!
6.خودتان الگوی کمرویی نباشید؛ وقتی با کودک تنها هستید با او مکررا صحبت کنید.
از او راجع به مسائل مورد علاقه اش سوال کنید؟ و یا از او بخواهید داستان‌هایی کوتاه را فی البداهه و با صدای بلند بخواند و هر تلاش او را در این راستا تقویت کنید.

سلام و عرض ادب،
با توجه به مواردی که فرمودید، دادن نظر قطعی بدون بررسی بالینی فرزند شما بسیار غیر حرفه ای هست و اگر ریشه رفتار‌ها بررسی نشود ممکنه یک رفتار عادی ولی ناخوشایند تا سال‌ها باقی بماند، ترجیحا از کمک حرفه ای یک همکار که تخصص در زمینه کودک دارند استفاده کنید