آیا مریضی ک چند ماه ب ونتیلاتور وصل بوده میشود یکباره جدا کرد؟
دخترم سه ماه ب ونتیلاتور وصله و بعد از سه ماه دکتر امروز میخواست از دستگاه جدا کنه و روی سیپپ گذاشت ولی سخت نفس میکشید و دکتر گفت بچه شما دیگ هیچوقت نمیتونه نفس بکشه آیا امکانش هست به دلیل اینکه مدت زمان زیادی به ونتیلاتور وصل بوده ریه تنبل شده و به دستگاه عادت کرده؟ و اینکه میشه یکباره جدا کرد یا باید چن روز روی سیپپ گذاشت و بعد جدا کرد؟
9 دی 1404
پاسخ پزشکان
0
بله، بعد از مدت طولانی و نتیلاتور ریهها ضعیف و تنبل میشوند؛ جدا کردن معمولا مرحلهای و با گذر از سیپیآپی چند روزه انجام میشود، نه یکباره.
سلام در کودکانی که مدت طولانی به و نتیلاتور وصل بودهاند، ممکن است عضلات تنفسی و ریهها کمی «ضعیف» شوند و نیاز به توانبخشی تدریجی ریه و عضلات تنفسی** داشته باشند؛ این به معنی عادت کامل به دستگاه نیست بلکه کاهش توانایی نفس کشیدن مستقل است. * قطع ناگهانی و نتیلاتور معمولا توصیه نمیشود؛ معمولا پزشکان ابتدا با سیپپ یا فشار کم دستگاه و تمرین نفسگیری کوتاه شروع میکنند و به تدریج زمان جدا شدن را افزایش میدهند. * روند باید تحت نظارت دقیق پزشک متخصص اطفال یا ریه باشد و بسته به شرایط کودک ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد. پس نتیجه اینکه مشکل کودک شما کاملا غیرقابل برگشت نیست، اما نیاز به ارزیابی دقیق و صبر در مرحله جدا کردن و تمرین تنفس دارد.
سلام در کودکانی که مدت طولانی به و نتیلاتور وصل بودهاند، ممکن است عضلات تنفسی و ریهها کمی ضعیف شوند و نیاز به توانبخشی تدریجی تنفس داشته باشند. این به معنای «عادت کامل به دستگاه» نیست بلکه کاهش توانایی تنفس مستقل است. * قطع ناگهانی و نتیلاتور معمولا توصیه نمیشود. معمولا ابتدا با سیپپ یا فشار کم دستگاه و تمرینهای کوتاه مدت تنفس شروع میکنند و به تدریج زمان جدا شدن افزایش مییابد. * روند جدا کردن دستگاه تحت نظر دقیق پزشک متخصص اطفال یا ریه انجام میشود و ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد. * بسیاری از کودکان با تمرین و توانبخشی موفق به تنفس مستقل میشوند؛ بنابراین وضعیت کودک شما کاملا غیرقابل برگشت نیست.
بیمارانی که برای مدت طولانی به و نتیلاتور وصل هستند نیاز به رویکرد تدریجی برای جداسازی از دستگاه دارند. این فرآیند به نام weaning شناخته میشود و به معنای کاهش تدریجی حمایت و نتیلاتور و افزایش توانایی بیمار برای تنفس مستقل است. نمیتوان به یکباره بیمار را از و نتیلاتور جدا کرد زیرا ریهها ممکن است به دلیل عدم استفاده طولانیمدت کمکار شده باشد. استفاده از سیستمهای کمکی تنفسی مانند CPAP یا سیپپ (SIPPV) میتواند در این دوران انتقال، به عنوان یک گام میانی و مفید، نقش بسزایی داشته باشد. این کاهش تدریجی فشار و حمایت به ریههای بیمار اجازه میدهد تا کمکم به حالت طبیعی بازگردند و توانایی انجام تنفس مستقل را دوباره به دست آورند. زیر نظر دقیق پزشک و با پیگیری وضعیت تنفسی بیمار، این فرآیند باید به دقت انجام شود.
احتمالاً علت سختی نفسکشیدن بعد از سه ماه وصل بودن به و نتیلاتور ضعف عضلات تنفسی از عدم استفاده (بیتحرکی تنفسی) یا بیماری زمینهای ریوی است؛ در بیشتر موارد قطع کامل یکباره مناسب نیست و نیاز به برنامه تدریجی و ارزیابی دارد، بنابراین نگرانی قابلدرک است اما قابل پیگیری است. راهکارهای عملی: 1 پیگیری برنامه تدریجی جدا کردن با تیم مراقبت ویژه و اجرای آزمایشهای تلاش تنفسی و دورههای کوتاه روی سیپپ. 2فیزیوتراپی تنفسی روزانه و تمرینات تقویت عضلات تنفسی تحت نظر درمانگر. 3 مراقبت از پاکسازی راه هوایی (ساکشن مناسب)، کنترل درد و تغذیه کافی برای تقویت عضلات. 4 بررسی آزمایش گازهای خون و تصویر ریه و رفع عفونت یا مایع قبل از تلاش نهایی. علائم هشدار: 1 کبودی یا رنگپریدگی شدید لب/صورت و افزایش تنگی نفس با کشیدن عضلات بین دندهها. 2 افت پایدار اشباع اکسیژن یا ناتوانی در حفظ اکسیژژن با پشتیبانی. 3 توقف تنفس مکرر، آپنه یا ناپایداری قلبیعروقی. تخصص پیشنهادی: فوقتخصص مراقبتهای ویژه اطفال
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
