آیا درمانی برای پرخاشگری و جنب و جوش پسر سه ساله وجود دارد؟

با سلام
پسر سه ساله ای دارم که به شدت برخوردهای بد و پرخاشگرانه با همه دارد مخصوصا با غریبه ها .کتک زدن فحش دادن کار روزمره اوست هر جا میروم دچار مشکل میشوم . بی نهایت پر جنب و جوش است و از کنترل خارج با اسباب بازی بیش از دو دقیقه بازی نمیکند تلوزیون نمیبیند فقط اذیت و آزار و بالا پیین پریدن را دوست دارد خواهش میکنم کمک کنید از دستش ضعف اعصاب گرفتم
0
سلام
به شما.
بنظر می رسد فرزند شما به اختلال بیش فعالی
- نقص توجه مبتلاست.
البته درمان‌های در دسترس در این سن معمولا چندان اختصاصی نیست اما باز می توان اقداماتی در جهت تعدیل این رفتار‌ها انجام داد.
از سوی دیگر نیاز به آموزش مهارت‌های فرزندپروری در قبال چنین رفتار‌هایی به شما نیز هست.
توصیه می کنم مراجعه حضوری به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودک داشته باشید
0
با عرض سلام
و وقت بخیر.
اگر مشکل فرزند شما صرفا اختلال کم توجهی-بیش فعالی باشد؛ دارای درمانی استاندارد و در اکثریت موارد اثربخش می‌باشد.
در مرحله اول دریافت درمان دارویی و در مرحله بعدی آموزش‌های فرزندپروری لازم جهت برخورد موثر با این فرزندان شرایط را به کنترل شما در خواهد آورد.
لذا برای تشخیص قطعی به روانپزشک مجرب در حوزه کودک مراجعه بفرمایید.
-1
سلام.
با توصیف شما از رفتار فرزندتان احتمالا با شروع یک اختلال بیش فعالی
- کمبود توجه (ADHD) مواجه هستیم که می تواند در مواردی در سنین خیلی پایین شروع شده و بسیار پر سر و صدا باشد.
تداوم این مشکل علاوه بر خستگی شما و ایجاد مشکل در رابطه والدین و فرزند می تواند در پیشرفت تحصیلی و شغلی او نیز در آینده اختلال ایجاد کند.
خوشبختانه برای درمان در این سن هم روش‌های دارویی موثر و ایمن موجود است که با مراجعه به روانپزشک و در صورت تایید تشخیص احتمالی قابل تحویز می باشد.
لازم است در آینده شما و همسرتان در مورد نحوه واکنش مناسب به رفتار‌های کودکتان آموزش بگیرید.
دکتر دانیال خواجوی
- متخصص روانپزشکی
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
پرخاشگری و جنب و جوش در کودکان ممکن است نشانه ای از مشکلات احساسی و رفتاری بوده و نیاز به مشاوره حرفه ای دارد.
برای کمک به پسر سه ساله خود، می‌توانید به یک روانشناس کودک مراجعه کنید تا علت این رفتار‌ها را تشخیص دهد و راهنمایی لازم را ارائه کند.
همچنین، ایجاد روال‌های ثابت و پیوسته، تشویق به عبور از موقعیت‌های ناراحت کننده به تدریج، و ارائه محیط آرام و پذیرایی برای او می‌تواند موثر باشد.
حتما از تبعیت از راهنمایی‌های پزشک معالج و روانشناس، استفاده نمایید.
اعصاب شما نیز در این مسیر بسیار مهم است، پس سعی کنید به آرامش خودتان نیز اهمیت بدهید.
این یک فرآیند طولانی‌مدت است و صبر و پیگیری موثر در این مسیر ضروری است.