افسردگی و عقب‌انداختن کارها (اهمالکاری)

سلام.
فعلا به جای اینکه از خودتون انتظار ساعتها درس خواندن داشته باشید، اهداف درسی رو خیلی کوچک انتخاب کنید.
اولویت فعلی، بهتر شدن حال و عملکرد شماست، نه جبران عقبماندگی کنکور.
حتما همزمان با درمان افسردگی، روش مطالعه مناسب رو انتخاب کنید

سلام
وقت به خیر
با توجه به نقشه مغزیqEEG ارسالی، درمان لورتانوروفیدبک یا توانبخشی شناختی می تواند برای شما کمک کننده باشد.

با سلام
توصیه میشود دارو رو خودسرانه تغییر یا قطع نکنید نیاز به ویزیت جدید و دارو مناسب دارید و جلسات روان درمانی را ادامه دهید و اهمالکاری و تنبلی میتواند از نشانهای افسردگی باشد و و انتظارات زیاد ونحوه درس خواندن میتواند تاثیر داشته باشد

سلام
وقت بخیر
مصرف دارو نقش مسکن موقت داره و نمی تونه درمان عمیق و بدون بازگشتی رو رقم بزنه که در نهایت به تجربه به شما ثابت خواهد شد خبر خوب اینکه ب ه اطلاع شما برسانم رویکرد درمانی (Ptc ) که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه با ارزیابی دقیق و ارائه راهکار تخصصی در همان (جلسه اول درمانی) و البته ((بی نیاز از مصرف دارو )) به صورت عمیق و ریشه ای به شما کمک بزرگی بکنه تمایل به درمان با این رویکرد داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید
گرچه انتخاب نوع درمان با شماست

سلام
دوست عزیز
تجربه کردن این حس قفلشدگی و ناتوانی در حرکت، آن هم زیر فشار روانی سال دوم کنکور، واقعا فرساینده و سنگین است.
از دیدگاه روانشناسی بالینی، این وضعیت تنبلی یا ضعف اراده نیست، بلکه ترکیبی از افت کارکردهای اجرایی مغز (به دلیل نقص توجه و افسردگی) و واکنش دفاعی «انجماد» در سیستم عصبی شما نسبت به استرسها و تجربههای تلخ سال گذشته است.
در بخش دارویی، سی روز زمان کمی برای قضاوت است؛ سرترالین و آتوموکستین معمولا به 6 تا 8 هفته زمان برای نمایش اثر اصلی نیاز دارند و دوز 25 میلیگرم آتوموکستین اغلب دوز شروع است، بنابراین داروها را سرخود رها نکنید و برای تنظیم دوز مجددا با روانپزشک خود مشورت کنید.
از طرفی، هیپنوتیزم درمان خط اول برای این مشکل محسوب نمیشود و برای شکستن این فلج حرکتی، به رواندرمانی شناختیرفتاری و تکنیک «فعالسازی رفتاری» نیاز دارید؛ یعنی به جای انتظار برای آمدن انگیزه، مطالعه را به بخشهای بسیار کوچک مثلا پنجدقیقهای تقسیم کنید تا مغز احساس خطر نکند.
همچنین از آنجا که یک سال است با این افسردگی درگیر هستید، اگر در کنار این خستگی، افکار ناامیدی شدید یا آسیب به خود به سراغتان میآید، لطفا آن را جدی بگیرید و با روانپزشکتان یا شمارههای 1480 (خط مشاوره) و 123 (اورژانس اجتماعی) در میان بگذارید.

سلام
عزیزم حتما ازورزش ومراجعه به روانشناس برای تخلیه احساسات منفی کمک بگیر.

با درود
اینقدر ابراز نا امیدی نکنید همین افکار منفی بر شدت مشکل شما می افزاید.
خودگویی مثبت و امیدواری و در کنار آن ورزش روزانه به شما کمک می کنند

با درود
این وضعیت لزوما اهمالکاری نیست و میتواند ناشی از افسردگی و اختلال نقص توجه باشد.
مصرف 30 روزه سرترالین برای ارزیابی کامل اثر درمان کافی نیست.
لازم است روانپزشک روند درمان، دوز داروها و تشخیص را مجددا بررسی کند.
همچنین پیشنهاد میکنم در صورت بینتیجه بودن جلسات فعلی، روانشناس و رویکرد درمانی خود را تغییر دهید.
فعلا خودتان را بابت درس نخواندن سرزنش نکنید و با قدمهای بسیار کوچک شروع کنید.

درود
عزیزم ، رابطه شما با والدینتون چطوره؟ تعریف دختر خوب از نگاه والدین شما چیه؟ ایا زمینه اضطرابی داری؟ نگاهت نسبت به کنکور و درس خوندن چطوره ایا هدف محسوب میشه برات یا راهی برای رسیدن به اهدافت؟ نتیجه برات مهمه یا تلاشی که کردی؟ چقدر خودت رو میشناسی؟بدن وقتی مدتها در حالت آماده باش قرار میگیره برای حفظ خودش وارد حالت بقا میشه ، یعنی تقریبا بی حسی و کرختی به دنبال داره ،اما اینکه دقیقا الان چه مشکلی وجود داره نیاز به ارزیابی دقیقتر داره تا تشخیص درست داده بشه ، برای درمان باید سیستم عصبی شما امنیتش رو مجدد به دست بیاره و تجربه احساسات کم کم انجام بشه که این امر در فضای اتاق درمان امکانپذیره ، نیاز به پیگیری روند درمان هست ، دارودرمانی رو پیگیری کنید ، ننوشتید چند جلسه رواندرمانی داشتید ، اما بطور کلی کمی طول میکشه ،رواندرمانی رو تحت نظر روانشناس ادامه بدید تا به مرور حال بهتری رو تجربه کنید

سلام.
یاز به ویزیت حضوری و ارزیابی و شرح حال دقیق هست.
وقت و پول خود را با پیگیری امور غیر علمی مثل هیپنوتیزم و . هدر ندهید

سلام.
دوست عزیز؛
با توجه به توضیحات شما، احتمالا افسردگی و مشکلات اجرایی مرتبط با ADHD در ناتوانی شما برای شروع و انجام کارها نقش دارند.
مصرف سرترالین به مدت 30 روز لزوما برای ارزیابی کامل پاسخ درمانی کافی نیست، اما با توجه به شدت اختلال در عملکردتان، توصیه اکید می کنم در اسرع وقت با روانپزشک برای بررسی دوز، پاسخ دارویی و وضعیت تشخیصی مجددا مشورت کنید و داروها را خودسرانه تغییر ندهید.
در کنار درمان دارویی، روان درمانی منظم به روش CBT همراه با فعال سازی رفتاری و مداخلات متناسب با ADHD بسیار ضروری است؛ زیرا به کاهش اجتناب و بی انگیزگی، شکستن چرخه اهمالکاری و بازگشت تدریجی به فعالیت های روزانه کمک می کند.
بی اثر بودن هیپنوتیزم به معنای درمان ناپذیر بودن مشکل شما نیست.
حتما روان درمانی تخصصی بویژه درمان شناختی رفتاری را همزمان با دارو درمانی، شروع کنید

سلام
وقت بخیر
خط اول درمان افسردگی رواندرمانی شناختی رفتاری و دارودرمانی است بنابراین با تکنیکهای مناسب و متناسب موضوع خواندن و مطالعه و اهمال کاری قابل حل هست.
خرد کردن کارها و تقسیم آن به بخش های کوچک در راه اندازی و تقویت مثبت و غلبه بر افسردگی موثر است.
پاینده باشید