آیا داروهای اعصاب را باید مادام‌العمر مصرف کرد؟

سلام
به نظر میرسه مسئله اصلی فقط مصرف یا عدم مصرف دارو نیست، بلکه اضطراب شدیدیه که در مواجهه با دیگران و ترس از قضاوت شدن تجربه میکنید.
اینکه با قطع دارو علائم برمیگردن لزوما به این معنا نیست که باید تا آخر عمر دارو مصرف کنید، بلکه نشون میده مشکل زمینه ای هنوز برطرف نشده.
در کنار پیگیری درمان دارویی با روانپزشک، پرداختن به ترس از قضاوت شدن و اضطرابی که در ارتباط با دیگران تجربه میکنید در رواندرمانی میتونه به درک بهتر ریشه های این علائم و مدیریت پایدارتر اونها کمک کنه.

دوست من:
اول از همه: این مسئله هیچ ربطی به جن زدگی یا چیزای این مدلی نداره.
سعی کن به موضوع این طور که من برات مینویسم نگاه کنی
چیزی که تو داری به من میگی، یعنی:
وقتی کلردیازپوکساید نمیخوری، اضطراب و ترست میره اونقدر بالا که بدنت قفل میکنه.
دستت روی سینه میاد، نگاهت خیره میشه، نمیتونی حرف بزنی، حرف کسی رو نمیفهمی، اینا همه علائم یه حمله پانیک (هراس) شدید هستن، نه چیز دیگه ای.
یعنی دقیقا بدنت داره میگه: «دیگه طاقت ندارم، دارم خفه میشم، کمک.»
حالا نکته مهم: اون دارویی که میخوری (کلردیازپوکساید) یه مسکن قویه، نه درمان.
اون مثل یه چوب کبریته که فقط برای چند ساعت آتیشت رو خاموش میکنه.
کم کم بدنت بهش عادت میکنه (همون الان تا حدی عادت کرده، به همین دلیل بدون اون حالت بدتر میشه).
وقتی طولانی بخوریش، بدون اون اضطراب مضاعف میشه.
به این میگن «بازگشت با شدت بیشتر».
پس چی کار کنی؟
1 خودت بدون مشورت با دکتر، قطعش نکن.
اگه یکدفعه قطعش کنی، علائم خیلی بدتر میشه (همون چیزایی که گفتی، حتی شاید تشنجم بگیری).
2 فوری برو پیش یه روانپزشک (نه متخصص مغز و اعصاب معمولی، فقط روانپزشک). بهش دقیقا همین حرفایی رو که به من گفتی بگو: «اگه نخورم، بیرون جوری میشم که دستم رو سینه میذارم، خیره میشم، نفسم بند میاد.»
3 روانپزشک یا دوزت رو کم کم کم میکنه (با یه داروی دیگه مثل فلوکستین یا سرترالین جایگزینش میکنه که وابستگی نداره) یا یه داروی دیگه بهش اضافه میکنه.
خلاصه که:
اون دارو رو هر چی زودتر باید با نظر پزشک عوض کنی، وگرنه هر روز بدون اون حالته بدتر میشه.
علائم تو بیرون (نگاه خیره، نرفتن حرف تو گوش، دست روی سینه) یعنی دیگه اضطراب ساده نیست.
یعنی سیستم عصبی ت قفل کرده.
هیچ ربطی به اجنه و این حرفا نداره.
صد در صد علمی و پزشکیه.
حرف آخر که خیلی مهمه: تو هیچ «عیب و نقصی» نداری که بخوای خجالت بکشی.
این یه مشکل پزشکیه مثل فشار خون یا دیابت.
فقط کافیه یه دکتر خوب ببینه کمکت کنه بدون اون داروی اعتیادآور، زندگی آرومی داشته باشی.
این رو جدی بگیر و امروز یا فردا اول وقت برو پیش روانپزشک، اگر هم برات مقدوره از یه روانشناس کمک بگیر.

با سلام و احترام
قطع و یا تغییرخودسرانه دارو اصلا توصیه نمیشود تحت نظر روانپزشک معالج خود باشید ، براساس شرح حال احتمال دچار اضطراب اجتماعی مطرح میشود مصرف کلردیازپوکسای فقط علائم را به صورت موقت سرکوب میکند و وابستگی ایجاد میکند.
درمان اصلی و ریشهای شما رواندرمانی برای مهار قضاوتگر درونی و مواجهه تدریجی بدون انجام رفتار ایمنیبخش تحت نظر روانشناس بصورت حضوری یا آنلاین می باشد.

این دسته داروها وابستگی ایجاد می کند و قطع ناگهانی دارو اصلا توصیه نمی شود

با سلام،
دارو رو تحت نظر پزشک تنطیم کنید،مواردی که نوشتید رو با شرح حال کامل ارائه بدید،دارو تنظیم میشه،اما کنار دارو جلسات درمان باید داشته باشید،دارو فقط علائم رو کاهش میده،افکار و باورهای شما رو تغییر نمیده،همراهی دارو درمانی و روان درمانی کنار هم به مرور نتیجه میده و مواردی که دکر کردید تعدیل میشه.

سلام.
برای مواردی که مطرح کردید نیاز هست به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کنید.
مصرف دارو و قطع آن فقط باید تحت نظر پزشک انجام بشه.

سلام
. تغییر در میزان و نوع دارو فقط با نظر روانپزشکتون باید انجام بشه اما آنچه که میتونه روند درمان را سریعتر کنه رواندرمانی است داروها فقط علائم را کاهش میدن و شما رو آماده میکنن که رواندرمانی رو شروع کنید.
برای اضطراب اجتماعی تکنیک های شناختی_ رفتاری به خوبی میتونه جواب بده و حالتون رو بهتر کنه.
پیروز باشید

سلام
دارورا زیر نظر روانپزشک کم وتغییر دهید حتما به روانشناس مراجعه کنید حداقل روزی یکساعت ورزش را در برنامه روزانه قرار دهید افکار ناراحت کننده را بنویسید ودور بریزید.
از تمرینات تنفس دیافراگمی برای آرامش استفاده کنید.

سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
این دارو را خودسرانه مصرف میکنید؟ این علایم شما ناشی از ابتلای شما به نوعی اختلال بنام اضطراب اجتماعی میباشد که بدون مصرف دارو قابل درمان است.
با یک روانشناس صحبت بفرمایید.
داروی مصرفی شما در درمان مشکل شما تاثیری نخواهد داشت.

سلام،
دارو رو سرخود قطع نکنید.
با مشورت پزشک دوز مورد نیاز رو کنترل بفرمایید.
روان درمانی در کنار دارو درمانی توصیه میشه.

سلام
در اغلب افراد نیاز به مصرف طولانی مدت داروی اعصاب وجود ندارد.
از مصرف خودسرانه دارو خودداری کنید.
به صورت منظم توسط روانپزشک ویزیت گردید.

با درود
همه داروهای اعصاب و روان نیاز به مصرف مادامالعمر ندارند و مدت مصرف آنها به نوع مشکل، شدت علائم و نظر روانپزشک بستگی دارد.
با این حال، علائمی که شما توصیف میکنید (ترس شدید از قضاوت دیگران، اضطراب در محیط بیرون، دشواری در صحبت کردن و تمرکز روی حرف دیگران) نشان میدهد که هنوز اضطراب اجتماعی یا مشکلات زمینهای شما بهخوبی کنترل نشدهاند.
نکته مهم این است که کلردیازپوکساید معمولا برای مصرف طولانیمدت انتخاب اول نیست و قطع یا تغییر آن باید فقط تحت نظر پزشک انجام شود.
از آنجا که علائم شما روی عملکرد روزانه و روابط اجتماعیتان تاثیر قابل توجهی گذاشته است، توصیه میشود حتما برای ارزیابی مجدد درمان به روانپزشک و همچنین روانشناس مراجعه کنید.
نادیده گرفتن یا صرفا تحمل این علائم میتواند به مرور باعث محدودتر شدن زندگی اجتماعی و افزایش اضطراب شود، در حالی که با درمان تخصصی و بهموقع، احتمال بهبود و بازگشت به عملکرد عادی بسیار بیشتر خواهد بود.

سلام
. دوست عزیز ؛ مواردی که توصیف کردید، نیاز به درمان تخصصی دارد.
در نظر داشته باشید که دارو ها فقط علائم را کاهش می دهند و مطلقا درمان کننده قطعی نیستند.
بنابراین بسیار ضروری است که حتما همزمان با دارو درمانی، جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را با روانشناس متخصص در حوزه درمان شناختی رفتاری و طرحواره درمانی شروع کنید تا به درمان عمیق و ریشه ای و پایدار برسید و بتدریج نیاز شما به دارو تا حد زیادی کاهش یابد