پسرم ۱۷ سال دارد تا ۳ سال پیش حالش خوب بود ولی اجتماعی نبودتا این که علایمی نشان داد مانند این که بدون این که خودش متوجه باشه جلو آینه می ایسته،می گه و می خنده یک حرف را تکرار می کنه و عصبی شده به پزشک مراجعه کرد و دکتر ریسپریدون و لیتیم کربنات ۳ تجویز کرد.متخصصان علت را افسردگی دو قطبی یا اسکیزوفرنی تشخیص دادن .این داروها را که مصرف می کنه بهترشدن ولی با وجود مصرف دارو،دچار حالت های قبل شده.راه
13 اسفند 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام حتما روند درمان را با روانپزشک معالج ادامه دهید احتمالا نیاز به تنظیم دوز دارو و شاید تغییراتی در روند درمان داشته باشد
— دکتر شهاب الدین بهرامی، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
1
با سلام ، دوقطبی جزو اختلالات خلقی است که به دو شکل نوع 1 ونوع 2 در افراد دیده میشود واسکیزوفرنی کلا طیف جداگانه ای از اختلالات است که مشخصه اصلی اش هذیان وتوهم است . اگر علایم اختلال خلقی مانند افسردگی در ایشان بارزتر است این احتمال وجود دارد که ایشان دچار افسردگی سایکوتیک باشند! پیشنهاد میشود دوباره به روان پزشک دیگری مراجعه کنید واگر درخانواده سابقه اختلال خلقی باشد احتمال وجود افسردگی سایکوتیک بیشتر است ودرکنار دارو درمانی ، روان درمانی را هم داشته باشید واز روان شناس برای این مهم کمک بگیرید
سلام عزیزم نگرانیتون رومیفهمم، با توجه به انچه نوشتید هنوز تشخیص دقیقی داده نشده ،فعلا دارو درمانی رو شروع کردند تا جلسات بعد ،هر کدوم از اختلالاتی که مطرح کردید علائم و نشانه های خاص خودش رو داره که تعدادی از اون علائم در مدت زمان مشخص با شدت و فراوانی مشخص باید وجود داشته باشه ،صرف اینکه فرزندتون جلوی اینه صحبت کنه یا بخنده الزاما دلیل بر اختلال نیست مگر با شرایطی مشخص بنابراین نیاز به ارزیابی دقیقتر وجود داره ،اگر نگرانیتون بسیار زیاده به متخصص دیگه ای هممراجعه کنید ،روانشناس یا روانپزشک، و در صورت تشخیص هر اختلالی با توجه به شدت اون روان درمانی تحت نظر روانشناس و دارودرمانی تحت نظر روانپزشک انجام بشه
احتمالاً این رفتارها نشانهای از اختلال خلق (در بسیاری موارد اختلال دوقطبی) یا طیف اسکیزوفرنیک هستند. وضعیت بهبود نسبی با دارو خوب است اما استمرار یا برگشت علائم نیاز به بازبینی درمان دارد؛ نگران نباشید، قابل مدیریت است. راهکارهای عملی: - مصرف دارو را طبق نسخه دقیق ادامه دهید و دوزها را تغییر ندهید. - الگوی خواب و تغذیه را منظم کنید؛ خواب کافی کمککننده است. - رفتارها را با یادداشت زمان و شرایط ضبط کنید تا در ویزیتبررسی شود. - از مصرف الکل و مواد محرک خودداری کنید و محیط آرام فراهم کنید. - در صورت امکان همراهی یک بزرگتر برای نظارت و ایمنی فراهم کنید. علائم هشدار: - افکار یا اقدامات خودآسیبرسان یا خودکشی. - افزایش هذیان، توهم یا قطع کامل ارتباط با واقعیت. - پرخاشگری شدید یا رفتارهای تهدیدآمیز به خود یا دیگران. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
