نمیخوام به این زندگی اجباری ادامه بدم اما تو تصمیم گیری هم دودل هستم؟

احتمالاً دلیل اصلی تردید شما ترکیبی از فشار روانی ناشی از ازدواج اجباری و دغدغه‌های مربوط به حضانت و آینده فرزند است.
در بیشتر موارد چنین احساساتی با حمایت حقوقی و روانی و برنامه‌ریزی کاهش می‌یابد؛ نگران نباشید، می‌توان با گام‌های مشخص پیش رفت.
راهکار‌های عملی:
- ارزیابی ایمنی: اولویت با امنیت شما و کودک است؛ در صورت وجود تهدید از نزدیکان، به خدمات اجتماعی یا دوستان قابل‌اعتماد اطلاع دهید و مکان امنی موقت در نظر بگیرید.
- اطلاعات حقوقی کوتاه‌مدت: با یک و کیل خانواده مشورت کنید تا حق و حقوق حضانت و شرایط طلاق و مهاجرت قانونی را بدانید.
- حمایت روانی فوری: نوبت مشاوره با روان‌شناس یا روان‌پزشک بگیرید برای کاهش اضطراب و کمک در تصمیم‌گیری مرحله‌ای.
- برنامه‌ریزی موقت: یک بازه زمانی مشخص (مثلاً چند هفته) برای جمع‌آوری اطلاعات و تصمیم‌گیری تعیین کنید و از تصمیم‌های شتاب‌زده پرهیز کنید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودکشی یا صدمه زدن به خود یا کودک.
- تهدید یا خشونت فیزیکی جدی علیه شما یا فرزند.
- ناتوانی کامل در خواب، غذا یا مراقبت از خود و کودک که عملکرد روزمره را مختل کند.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی