راه رفع وابستگی چگونه است؟

با ذرود
اگر کمک کردن ایشان به پدرش اختلال اساسی در زندگی واقعی شما ندارد این عمل را فال نیک بپندارید و احساس بازنده بودن نکنید.
اگر مشکل آفرین است احتمالا همسر شما طرح و اره ایثار دارند که بهتر است با یک مشاوره صخبت کنند.
اگر بسرعت نمی توانید رفتار همسرتان را تغییر دهید پذیرش آسیب کمتری به شما، ایشون و رابطه می کنند.

با سلام
در مورد علت اصلی ناراحتی خودتان فکر کنید و دلیلش را بیابید.
اگر شما به جای همسرتان بودید چگونه رفتار می کردید؟ مهارت خودآگاهی و همدلی می تواند به شما کمک کند تا از زاویۀ دیگری به قضیه بنگرید.
از مشاوره هم می توانید کمک بگیرید.

سلام
شما باید به موقعیت نگاه کنید: همسر شما همیشه این و ابستگی رو داشتن یا فقط از وقتی که پدرشون مریض شدن این مسئله رو حس کردین؟
آیا کمک کردن ایشون به پدرشون به شما آسیب میزنه؟
برای ارزیابی و دیدن این مسئله از زوایای مختلف توصیه می‌کنم به یک زوج درمانگر مراجعه کنید.

به نظز می رسد فداکاری و وقت بیش از اندازه گذاشتن همسر برای شما و خانوادهتان مشکل ساز شده است.
اغلب این رفتار ریشه در کودکی و طرحواره‌های ایجاد شده در همسر دارد باتوجه به اینکه خانواده تان این روز‌ها بحران ناشی از نگهداری پدر بیمار را تجربه می کند قطعا در این شرایط نه همسرتان علاقمند به تغییر این طرحوارههاست نه وقتی برای این کار دارد بهترین کار در شرایط حاضر مدیریت بحران و مهارت مدیریت شرایط موجود است بهتر است در حال حاضر شرایط موجود را بپذیرید ولی در طولانی مدت در موقعیت‌های مناسب تر برای این مشکل تدبیری بیندیشید

سلام،
اینکه همسرتان نسبت به پدر احساس مسئولیت کرده و به ایشان خدماتی ارائه میدهند قابلتقدیر و کاری خداپسندانه است، هر چند که بهتر بود سایر فرزندان هم در این امر مشارکت داشته باشند، البته وجود افراط در این امر، نیاز به بررسی دارد، سعی کنید همسرتان را تحت فشار قرار ندهید، و برای مدیریت شرایط، از مشاور خانواده کمک بگیرید

با سلام
نیازمند ارزیابی و بررسی داشته می‌تواند جز طرحواره شخص و ارضا بیش از حد نیاز‌های هیجانی بنیادین در کودکی توسط والدین باشد توصیه می‌شود به روان درمانگر مراجعه کنید

مسلما اگر همسر شما در جلسات روان درمانی فردی شرکت کنند تا اندازه زیادی می توانند این موضوع را مدیریت کنند اما مسئله اینست که الان شما درباره مشکل فرد دیگری که همسرتان هست سوال می پرسد و این یعنی ما با یک مسئله ارتباطی روبرو هستیم.
دوست عزیز در زوج درمانی مبنا بر اینست که با بهبود و تمرین روش‌های ارتباطی زوجین افراد به توافقاتی در زمینه‌های مختلف دست پیدا کنند که نیاز‌های آنان را تامین کند.
بنابر این شما سعی کنید از تحلیل و انتقاد به همسرتان بپرهیزید و نیاز‌ها یا رنجش‌های خود را به شکلی مسئولانه بیان کنید.
در واقع هیچ گاه یک نفر به سلامت مطلق نمی رسد و همه ی آدم‌ها با ناپختگی‌ها و ناشی گری‌های شان باید بتوانند در کنار هم زندگی کنند.
ما اگر زندگی شما را موکول به درمان شدن همسرتان بکنیم روز‌های زیادی را از دست خواهید داد.
مبنای کار در زوج درمانی اینست که دو نفر بتوانند با گفتگوی سالم به توافقاتی برسند که نیاز‌های شان را تامین کند و رنج‌های شان را کاهش دهد.
وقتی شما از همسرتان ایراد نگیرید و او در حالت دفاع کردن از اعمال اش قرار نگیرد و پیامی که به او منتقل می شود این باشد که همسر اش که با او رابطه عاطفی دارد از یک رفتار او در رنج است نیروی بیشتری در همسر شما برای اصلاح امور ایجاد خواهد شد.3

دلیل و ابستگی کمبود‌های در عمق شخصیت است که می توانید با الزاما رواندرمانی حرفه ای و تخصصی بهبود پیدا کنید
حتما مشاوره حضوری لازم دارید

با سلام
و وقت بخیر.
-این موضوع کاملا بستگی به میزان بسامد و تداخلی دارد که رفتار‌های ایثارگرایانه در زندگی زوجی ایجاد کرده است.
-اگر این تداخل جدی نیست می‌توان به عنوان یک مرز شخصی همسرانه پذیرفت و به آن احترام گذاشت و و رود نکرد.
-اگر تداخل جدی است و زندگی زوجی تحت الشعاع قرار گرفته نیازمند زوج درمانی است.
-هر گونه تذکر تکراری باعث ایجاد حالت لجبازی در زوجین خواهد شد.
https://drpournikdast.com/cbt-ex/

سلام
به نظر می رسه در شرایط سختی گرفتارشدید و احساسات بدی را تجربه می کنید با مراجعه به روانشناس می توانید راهکار‌های مناسبی برای مشکلتون پیدا کنید و احساسات بهتری را تجربه کنید

با سلام
منظور شما از رفع و ابستگی چه هست؟ اینطور که بیان کردید از زمانی که پدر ایشان بیمار هستند مراقبت و پیگیری‌های درمانی شان را انجام می دهند.
آیا این کار مشکلی برای شما و زندگی تان ایجاد کرده؟ نظر همسرتان در این مورد چه هست؟