نمی توانم فرزندم رو درست تربیت کنم؟

سلام مادر پسر ۶ ساله و دختر ۱۰ ماهه هستم.
همش حس میکنم کارمو درست انجام ندادم گاهی که پسرم خیلی شلوغی میکنه هلش میدم و بعدش ناراحت میشم. پسرم مودبه و مرز هایی براش گذاشتم ولی گاهی وقتا هم شیطنت میکنه که خب طبیعت بچس. حس میکنم نباید مادر میشدم. کشش تربیت بچه و کاراشو ندارم. اما دیگه نمیشه برگشت عقب و بچه دار نشد. مادرم میگه وسواسی شدم ولی من قبول ندارم
0
سلام
با متخصص روانپزشک یا روانشناس حتما مشاوره بگیرید
0
سلام
بهتره به روانشناس برای مشاوره مراجعه کنین
0
سلام
با روانشناس صحبت کنید
0
سلام
خوبی عزیزم .ممنون که انقدر مهربان هستید و به فکر بچه تون هستید .ولی بهترین هدیه به بچه تون یک مادر شاد و مهربان و آرام است.
پس کمی بی خیالی طی کنید .وسعی کنید بیشتر روی بازی‌های دستجمعی و شادی خود تمرکز کنید
0
الان پسر شما نیاز زیادی به توجه و محبت شمادارد زیرافکرمیکندباآمدن خواهرش شمادیگربه اوتوجه ندارید و حتی ممکن ازعمدباکار‌های بد سعی کندتوجه شماراجلب کند مطمعن باش مادرخیلی خوب و پرتلاشی هستی دوتا بچه کوچیک سخته ولی حواست به خودت هم باشه عزیزم
0
سلام و وقت بخیر.
احتمالا شما در تربیت فرزند مثل سایر کار‌هایشان کمال گرایی دارید که می‌بایست این روند درمان شود
0
به مشاوره بیشتر با روانشناس نیاز دارید
0
با سلام
تربیت فرزندان یکی از مهم‌ترین کار‌هایی است که والدین انجام می دهند.
اگر برای این کار به آنچه که خود نیاز دارندتوجهی نکنند مشکلات بیشتری خواهند داشت.
خستگی و سردرگمی و احساس‌هایی مانند آن در میان مادران ممکن است به وجود بیاید.
کمک گرفتن از همسر یا اطرافیان و فرصت دادن برای استراحت به خود ضروری است.
ضمن اینکه حتما به روانشناس هم مراجعه داشته باشید و در مورد نیاز‌های فرزندان در سنین مختلف و روش‌های تربیتی و .راهنمایی بگیرید.
0
سلام
عزیزم کاملا مشخصه که شما مادر خوب و دلسوزی هستی . ولی باید بتونید هیجانات خودتون رو کنترل کنید و کمی آرام تر باشید . یک مادر خوب فقط به فکر بچه‌ها و نیاز‌های اون‌ها نیست، بلکه به آرامش و نیاز‌های خودش هم اهمیت میده .اینطوری میتونید بیشتر و بهتر به فرزندانتون رسیدگی کنید . پیشنهاد می‌کنم به همکاران روانشناس مراجعه کنید.
موفق باشید
0
سلام
بهتره جهت آموزش مهارت‌های فرزند پروری به مشاور و روانشناس مراجعه نمایید
0
سلام
باید در مورد چند نکته آموزش ببینید و تمرین کنید
اولین موضوع که دست از گناهکار کردن خودتون بردارید و به خودتون چون مادر خوبی نیستید احساس گناه ندهید به جای اون میتونید رو کنترل خشم خودتون کار کنید با تمرین کردن میتونید خشم خودتون نسبت به کودکتان رو کنترل کنید اول باید خودتون رو باور داشته باشید برای تغییر و تمرین کنید برای کنترل خشم و برقراری رابطه بهتر با فرزندتان
0
با سلام
خدمت شما
با توجه به، به دنیا اومدن فرزند دوم یک سری از ناسازگاری‌ها در فرزند اول طبیعی هست، نحوه پاسخگویی شما به این ناسازگاری‌ها بسیار مهم هست .اینکه توجه کامل از او گرفته شده و با توجه به سن دخترتون میزان زمان رسیدگی و توجه به او کمتر شده، و سختی مادری کم خوابی ممکنه شمارو بی حوصله و نا امید کرده باشه و نتونید به خوبی مثل گذشته پاسخگو پسرتون باشید و این باعث ایجاد خشم در رابطه مادر فرزندی می‌شه و رفتار‌هایی مثل اضطراب، پرخاشگری، توجه منفی، رفتار‌های باجگیرانه و. می‌شه
نیاز به اصلاح رابطه والد کودک هست و همینطور اصلاحاتی در سبک فرزند پروری و همچنین پسرتون هم نیاز داره به جلساتی برای اصلاح رفتاری و آموزش مهارت‌هایی مرتبط با سن خودش مثل ابراز هیجانات و نیاز‌ها، اصلاح تعاملات، مسئولیت پذیری، عزت نفس و.
مشکل قابل حل هست و نیاز به صبر و حوصله و پیگیری شما والدین عزیز هست
به روانشناس کودک و تربیت فرزند مراجعه کنید.
0
سلام
دوست عزیز در مورد مسئل‌های که مطرح کردید اول اینکه تا حدود خیلی زیادی طبیعی است و شما به تازگی صاحب فرزند دوم شدهاید که خوب این مسئله مسئولیت زیادی دارد و خستگی زیادی به همراه دارد و بنابراین تا حد زیادی این حس شما طبیعی هست و بقیه مادر‌ها هم گاها این حس را دارند اما اینکه به دنبال راه حل هستید بسیار خوب هست یعنی اینکه اجازه نمی‌دهید این شرایط ادامه پیدا کند و خب قطعا میدانیم که تربیت فرزندان بسیار مهم هست آرامشی که باید داشته باشند در آینده بسیار موثر است من پیشنهاد می‌کنم در این شرایط از روانشناس کمک بخواهید و به صورت روتین مراجعه داشته باشید تا به کمک ایشان بتوانید خیلی بهتر روحیه خودتان را حفظ کنید و تربیت فرزندانتان را به نحو خیلی بهتری پیش ببرید و به این صورت احساس تن‌هایی و این احساس گناه و سرزنش را نسبت به خودتان ندارید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
تربیت کودکان یکی از مهم‌ترین چالش‌های والدین است.
ابتدا باید به خودتان فرصت دهید تا استراحت کافی داشته باشید و احساس استرس و و سواس را کنترل کنید.
اهمیت قرار دادن مرز‌ها و موارد قابل قبول برای کودکان بسیار بالاست.
همچنین، به کودکان خود توضیح دهید که شیطنت کردن هم قابل قبول است، اما باید حد و مرز آن را رعایت کنند.
در نهایت، اگر با وضعیت خود دچار مشکل هستید، به دنبال مشاوره و راهکار‌های مناسب از متخصصین مشاوره و روانشناسی بگردید.