درمان و کنترل لجبازی کودک ۴ ساله

با سلام و خسته نباشید پسر ۴ ساله ام به شدت لجبازه و حرف گوش نکن وقتی میریم مهمونی کسی خلاف میلش عمل کنه قهر میکنه و از اونجا بیرون میره انقدر جیغ میزنه و گریه میکنه تا مجبور بشیم بریم خونه و هیچ جوره آروم نمیشه بچه اول هست من ۲۵ ساله هستم و به خاطر نداشتن مادر در کودکی و نوجوانی احساس میکنم من هم بی تقصیر نیستم در مورد اخلاق هاش ممنون میشم یه راه کار جلوی پام بزارید شوهرم کاملا با مشاوره مخالف بخاطر همین اینجا سوالمو مطرح کردم .ممنون از پاسخ گویتون.
1 بهمن 1399 آخرین بروزرسانی: 2 بهمن 1399

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
بدون مشاوره احتمال موفقیت شما خیلی کم خواهد بود. می تونید از همکارانی روانشناس که مشاوره آنلاین می دهند استفاده کنید
— دکتر محمد رضایی، فوق تخصص ریه ، متخصص کودکان (اطفال) مشاهده پاسخ کامل
3
کودکان لجباز نیاز شدیدی به تصدیق و شنیدن دارند.
بنابراین گای این رفتارها اغلب برای مورد توجه قرار گرفتن است مخصوصا در میهمانی و . همه بچه ها عصبانی می شوند و کودکان لجباز بیشتر این کار را انجام می دهند.
گاهی این ویژگی آنها که دوست دارند کارها را با سرعت خود انجام دهند باعث می شود فکر کنید دارند لجبازی می کنند.
سعی کنید آرام باشید و به کودکان گوش دهید . ارتباط یک خیابان دو طرفه است.
اگر می خواهید فرزندتان به حرف های شما گوش دهد ، باید اول مایل باشید که به حرف های او گوش دهید.
کودکان لجباز ممکن است عقاید قوی داشته و تمایل به بحث و گفتگو داشته باشند.
کودکان دیدگاه خودشان از دنیا را دارند سعی کنید از چشم آنها به دنیا و مسائل نگاه کنید.
آنها را مجبور به کاری که دوست ندارند نکنید.
در میهمانی ها و جلوی دیگران به آنها احترام بگذارید.
اگر کنجکاوی آنها مدیریت کنید می توانند افراد مستقل و متعهدی شوند .
1
سلام
دوست عزیز
بهتره سعی کنید با آرامش در این مواقع برخورد کنید از تنبیه جلوگیری کنید.
کتاب های فرزند پروری در این زمینه به شما کمک می کنن اگرچه که بهتر است کودک شما ارزیابی بیشتر شود.
موفق باشید.
1
با سلام
مهمترین عامل لجبازی بچه ها ، لجبازی والدین است .پدر و مادر لجباز فرزند لجباز پرورش میدن، اولین گام این هست پدر و مادر از لجبازی و خودخواهی و پافشاری حداقل هنگام حضور کودک بپرهیزند.
در نهایت با توجه به سن فرزندتان ممکنه استقلال و خودمرکز بینی بچه کاملا طبیعی باشد.
تا حدی که فرزندتان به خودش آسیب نمیزنه و منجر به آسیب به دیگران نمیشه اجازه تصمیم گیری رو به خودش بدید.
1
سلام
دوست عزیز
چند نکته قابل توجه است
اینکه وقتی مادر سره بچه داد میزند و عصبانیتش را خیلی شدید نشان می دهد قطعا که بچه هم آن را تکرار خواهد کرد
نکته مهمتر رابطه شما با همسرتان است.
آیا شما توجه لازم و محبت را از همسر خود دریافت می کنید شما باید اون توجه رو ازسمت همسر دریافت کنید تا با آرامش بیشتر به فرزند خود رسیدگی کنید
نکته بعدی اینکه چون شما از داشتن مادر محروم بودین یکسری تله های زندگی ممکنه در شما شکل گرفته باشد این نیز در رفتار شما با کودکان تاثیر گذار است.
بچه سالم در این سن شیطنت و شلوغی دارد و این طبیعی است عزیزم
سعی کنید در روز برای او وقت بگذارید و بازی کنید و رفتارهای صحیح رو در غالب داستان و نمایش برایش بگویید
0
سلام،
لجبازی در این سنین ناشی از کنجکاوی کودک و وسیله ای برای محک زدن رفتار والدین است.
غالبا بدلایلی از قبیل تفاوت سبک تربیتی والدین با یکدیگر، مشاجره های والدین در حضور کودک، آزاد گذاریهای بیش از حد و . بروز میکند.
والدین باید ضمن اصلاح موارد مذکور، سعی کنند در این شرایط عصبی نشده و ضمن پرهیز از هرگونه تنبیه، بصورت آرام دلیل کودک را جویا شوند، و در صورت رویت رفتارهای پسندیده او را مورد تشویق قرار دهند.
مطالعۀ کتابهای مفید و مشاوره در زمینۀ تربیت فرزند به شما کمک میکند، موفق باشید
-1
بدون مشاوره احتمال موفقیت شما خیلی کم خواهد بود.
می تونید از همکارانی روانشناس که مشاوره آنلاین می دهند استفاده کنید
-1
با سلام
در درجه اول باید بدانید این حالت فرزند شما در این سن کاملا طبیعی هست شما با در نظر گرفتن این موضوع با او رفتار کنید.
بعتر با یث روانشناس کودک هم مشاوره داشته باشید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً لجبازی پسر شما بخشی از مرحله طبیعی استقلال‌طلبی و آزمون مرزها در سن پیش‌دبستانی است.
در بیشتر موارد این رفتار نشانه نیاز به مرزبندی واضح، پیش‌‌آگاهی و استراتژی‌های آرام‌کننده است و نیاز فوری پزشکی ندارد.
نگران نباشید.
راهکارهای عملی:
1 قوانین کوتاه و ثابت بگذارید و قبل از ورود به مهمانی یک گزینهٔ ساده به او بدهید (مثلاً انتخاب اسباب‌بازی یا رفتار).
2 از پیش به او اطلاع دهید که برنامه چه مدت خواهد بود و زمان خروج را با تایمر کوتاه نشان دهید.
3 هنگام بروز بحران آرام بمانید، با صدای ملایم و کوتاه گزینهٔ جایگزین بدهید و از تنبیه فیزیکی خودداری کنید.
4 برای رفتارهای خوب تقویت مثبت فوری دهید (تشویق کوتاه یا برچسب‌های کوچک).
علائم هشدار:
1 خودآسیب‌رسانی یا آسیب به دیگران،
2 تغییرات ناگهانی و شدید در خواب یا اشتها که ادامه دارد،
3 از دست رفتن مهارت‌های زبان یا اجتماعی یا رفتار کاملاً کنترل‌ناپذیر که ایمنی را تهدید می‌کند.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.