دختری که باوجود سن بزرگسالی رفتارهای بچه گونه داره، وابسته است و زندگیو جدی نمیگیره، تو رابطه با یک مرد دوست داره اونو بابا صدا بزنه و از سرکار رفتن متنفره،آیا بیماره؟ علتش چیه؟ درمان داره؟
8 اردیبهشت 1405 آخرین بروزرسانی: 11 اردیبهشت 1405
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام وقت بخیر نیاز به مراجعه حضوری و ارزیابی دارد ممکن ایشان از کودکی به هویت مستقل نرسیده باشد که با مراجعه و پس از ارزیابی و تشخیص در صورت نیاز کار درمانی شروع شود
سلام شما چه نسبتی با خانم دارید؟ خودشون هستید یا پارتنرشون یا چه کسی؟ اگر خودشون هستید و احساس میکنید زندگیتون در مسیر عادی نیست و تعادل زندگیتون مختل شده با روانشناس در ارتباط باشید
با سلام ، این خانم مجرد است یا متاهل ؟ شغل وتحصیلاتش چیست که سر کار نمیرود ؟ آنچه مشخص است این است که این خانم رابطه خوبی با پدرش نداشته حالا به دلیل شغل پدر ، غیبت مداوم او ، فوت پدر ، طلاق والدین ، رابطه عاطفی کم وناکافی ویا هردلیل دیگری وایشان هدفش از رابطه یا ازدودج بدست اوردن مردی به (( عنوان پدر )) بوده ونه همسر ! ایشان رابطه زن وشوهری را پدر فرزندی میبیند وانتظاراتی از همسر یا پارتنرش دارد که یک دختر از پدرش دارد مانند حمایت مالی وعاطفی ویا صدا زدن او به نام پدر رفتار بچه گانه ومسائلی از این دست که ناشی از خلا عاطفی ایشان ونیازهای برآورده نشده اش در کودکی است ! اما راهکار 1_ مراجعه به روان شناس وارزیابی دقیق مسئله وارائه پروتکل های لازم درمانی برای ایشان با توجه به اختلال یا مشکلات عاطفی یا روان شناختی تشخیص داده شده 2 _ با توجه به اضافه وزن این احتمال که ایشان افسردگی شدید داشته باشند هست چون در افسردگی های شدید ، مراجعین اضافه وزن پیدا میکنند وگاه با اختلال پرخوری عصبی هم همراه است هرچند نیاز به بررسی دقیق وهمه جانبه دارد و نکته مهم آنکه گاهی افسردگی های شدید با برخی از اختلالاات اضطرابی مانند اضطراب عملکرد یا اضطراب بیماری هم همراه است . برای بهتر شدن حال ایشان مراجعه به روان شناس وروان پزشک را توصیه میکنم
سلام وقت بخیر می باید این فرد برای ارزیابی تخصصی به یک روانشناس مجرب مراجعه کنن دلایل متفاوتی میتونه وجود داشته باشه که بعد از تفحص و بررسی مکفی قابل بیان هست. موفق باشید
با سلام، ماندن افراد در یک سن و یا به اصطلاح در جا زدن اون ها در یک هویت که کامل نشده،دلایل مختلفی داره،می تونه از هر فردی به دیگری متفاوت باشه،گاهی بزرگ شدن و مسئول بودن برای فرد سخته،گاهی یاد نگرفته،الگوی درستی نداشته،بررسی این موارد فقط در اتاق درمان ممکنه،تا ریشه های عمیق تر این فرآیند بررسی و تعدیل بشه.
سلام وقت بخیر می باید این فرد برای ارزیابی تخصصی به یک روانشناس مجرب مراجعه کنن دلایل متفاوتی میتونه وجود داشته باشه که بعد از تفحص و بررسی مکفی قابل بیان هست. موفق باشید
سلام و درود با ارزیابی دقیق تر باید این مساله به صورت عمیق و ریشه ای تحت درمان قرار بگیره چرا که عوامل مختلفی می تونه ریشه در این نوع رفتار داشته باشه در این میان درمان فردی تولم با زوج درمانی بهترین گزینه خواهد بود و ضمنا رویکرد ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه ظرف مدت کوتاهی به صورت عمیق مساله رو برطرف کنه اگر تمایل داشتید بنده هم درمانگر فردی و هم زوج درمانگر با رویکرد ptc هستم
سلام فرضیه های بسیاری وجود داره ک بخوایم تشخیص بزاریم ولی با نوشتن چند جمله و چند علامت اگ بخوایم تشخیص بزاریم در حق ایشون ظلم کردیم و اصلا کار حرفه ای نیست. بهترین راه اینه ک برای ارتقای زندگیشون به روانشناس مراجعه کنن.
سلام وقت بخیر، به سن فرد مورد نظر اشاره نشده، اما در سنین نوجوانی و ابتدای جوانی چنین رفتارهایی شایع هست و خیلی وقت ها در اثر الگو گیری اتفاق میفته. اما اگر این رفتار به حدی زیاد شده که به زندگی شخصی و اجتماعی ایشون ضربه زده مراجعه به روانشناستوصیه میشه. موفق باشید
سلام دوست عزیز احساس عدم کفایت و وابستگی به بزرگترها و عدم مسئولیت پذیری ریشه از زمان کودکی دارد این افراد در خانواده هایی بودهاند که فضای انجام کارهایی که خودشان باید انجام دهند. به آنها داده نشده است و این موضوع تداوم بی کفایت بودن و توانمند نبودن میشود و ناتوانی در انجام کارهای روزمره آنها را وابسته به کمک و تایید دیگران میکند به روانشناس مراجعه شود
سلام وقت بخیر نیاز به مراجعه حضوری و ارزیابی دارد ممکن ایشان از کودکی به هویت مستقل نرسیده باشد که با مراجعه و پس از ارزیابی و تشخیص در صورت نیاز کار درمانی شروع شود
سلام وقت بخیر نیاز به مراجعه حضوری و ارزیابی دارد ممکن ایشان از کودکی به هویت مستقل نرسیده باشد که با مراجعه و پس از ارزیابی و تشخیص در صورت نیاز کار درمانی شروع شود
احتمالاً این رفتارها بازگشت به مراحل کودکی (رجعت روانی) یا نوعی وابستگی عاطفی/تأخیر در بلوغ عاطفی هستند و در بیشتر موارد نشانه یک مشکل قابلدرماناند؛ نگرانی معمول است اما فوریت پزشکی نادر است. راهکارهای عملی: - محدودههای روزمره مشخص کن: مسئولیتهای کوچک روزانه (مثلاً پرداخت صورتحساب، زمانبندی کار) را فهرست و اجرا کن. - گفتگو با شریک درباره مرزها: جایگزینهایی برای القاب (مثلاً اسم کوچک) و توافق روی نقشها تعیین کن. - شروع رواندرمانی کوتاهمدت: جلسات رفتاردرمانی یا رواندرمانی بینفردی برای تقویت استقلال عاطفی. - تقویت مهارتهای شغلی و هدفگذاری: وظایف کوتاهمدت کاری تعیین و به تدریج افزایش بده. علائم هشدار: - اختلال شدید در عملکرد شغلی یا مالی - افکار یا رفتارهای خودآسیبرسان یا خودکشی - ناتوانی کامل در مراقبت از خود تخصص پیشنهادی: روانپزشک
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
