درمان شدگان از بیماری اسکیزوفرنی؟

سلام چند درصد از بیماران اسکیزوفرنی بعد از مصرف طولانی دارو به درمان قطعی می رسند؟
3
در مقالات در یک سوم بیماران علایم کنترل می‌شود
3
با سلام
اسکیزوفرنی یک بیماری شدید بوده بستگی به این دارد حاد باشد یا مزمن که نیاز به بررسی داشته شروع شدن آن تدریجی باشد یا سریع و سن .پیش آگهی درمان مهم می‌باشد حدود 50درصد مادام العمر عود و بستری‌های مکرر داشته و دارند که نیاز به پیشگیری ثانویه یعنی علاوه بر دارو نیاز به توانبخشی نیز دارندو بخش کوچکی درمانمیگیرند
1
این بیماری درمان قطعی ندارد ولی قابل کنترل است اگر درمان را درست و مداوم انجام دهند
1
با سلام
بستگی به شدت بیماری دارد، گاهی درمان قطعی وجود ندارد و صرفا علائم کم می‌شود
0
سلام
25 درصد جواب میگیرنالبته خود شخص هم باید کمک کند
0
سلام و احترام
با دارو علائم کنترل می‌شه و باید گاها تا پایان عمر مصرف کنند
0
درود.
دارو‌هایی که برای اسکیزوفرنی تجویز می سوند برای کنترل اختلال اسست نه درمان قطعی آن.
در کنار دارو حتما لازم است از روش‌هایی غیر دارویی و روان درمانی نیز کمک گرفته شود در این بیماری کنترل بیماری خیلی اهمیت داده چون در عیر این صورت شرایط خود بیمار و اطرافیان بیمار را بسیار . بغرنج می کند.
به هر حال درمان این بیماری مادام العمر است هرچند ممکنه با توجه به سرعت پیشرفت علم روش درمان و دارو‌ها تعییر کنند و حتی: بهبودی کامل صورت بگیرد.
0
سلام.
دوست عزیز درمان قطعی برای مبتلایان به این اختلال وجود ندارد.
معمولا بیماران باید دارو‌های خود را تا پایان عمر مصرف کنند آنچه که مهم است این است که مصرف دارو و روان درمانی می تواند به کاهش علائم این اختلال در فرد بیانجامد
0
دوست عزیز این مسئله بستگی به وضعیت بیمار بستگی به نوع درمانی که انجام می‌دهد و پیگیری که برای درمان دارند همه این عوامل در روند بهبود بسیار موثر هستند برای اطلاع دقیقتر در این مورد می‌توانید از روانپزشکشان که شرح حال کامل ایشان را دارند سوالتان را مطرح کنید
-1
سلام
و نور.
بستگی به شدت و تایپ شیزوفرنی داره.
برخی از انواع خوب میشن، برخی کنترل میشن.
برخی خوب نمی‌شن.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً درمان قطعی کامل در همه بیماران رخ نمی‌دهد؛ در بیشتر موارد هدف درمان دارویی طولانی‌مدت کنترل علائم، کاهش بازگشت و بهبود عملکرد اجتماعی است.
بسیاری با ترکیب دارو، روان‌درمانی و حمایت اجتماعی به بهبودی قابل‌توجه یا کنترل پایدار می‌رسند، بنابراین نگران بودن طبیعی است اما جای امید وجود دارد.
راهکار‌های عملی:
1 دارو‌ها را طبق دستور پزشک منظم ادامه دهید و هرگز خودسرانه قطع نکنید.
2 قرار‌های پیگیری منظم با روان‌پزشک داشته باشید و تغییرات یا عوارض را گزارش کنید.
3 خواب منظم، تغذیه متعادل و فعالیت بدنی سبک را جزو برنامه روزانه قرار دهید.
4 از خانواده، گروه حمایتی یا خدمات روان‌درمانی برای حمایت اجتماعی استفاده کنید.
علائم هشدار:
- افزایش ناگهانی توهم یا هذیان، فکر یا رفتار گیج‌کننده و آشفته.
- افکار یا قصد خودکشی یا تهدید به آسیب به دیگران.
- تب بالا، سفتی عضلانی شدید یا تغییر قابل‌توجه سطح هوشیاری (ممکن است عارضه دارو باشد).
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی