افسردگی و ناکامی عاطفی؛ راهکارهای فوری

حتما به مشاور مراجعه کن، شما به اندازه کافی ارزشمند و دوست داشتنی هستید و کسی حق نداره بهتون توهین و بیاحترامی کنه، تحمل این رفتارها دور از شان شماست بخصوص اینکه شناخت از راه دور اصلا شناخت کاملی نیست و ممکنه بسیاری از مشخصات غیرواقعی باشه.

سلام.
قرار نیست برای حفظ رابطه، خودتان و شخصیت تان رو تغییر بدید.
بهتره برای تغییر در رفتار و شکل صحیح رابطه به مشاور پیش از ازدواج مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز؛
وابستگی شدید عاطفی به یک رابطه، ترس از دست دادن طرف مقابل و این باور که بدون او نمی توانید حال خوبی داشته باشید، نیاز به مداخله درمانی و کمک حرفه ای دارد و صرفا با بیان چند جمله ، بهبودی و آرامش برای شما اتفاق نمی افتد
توصیه اکید می کنم که حتما مشاوره تخصصی منظم با روانشناس متخصص در این حوزه را شروع کنید.
روان درمانی تخصصی، بویژه روان درمانی شناختی رفتاری (CBT) و درمان متمرکز بر الگوهای دلبستگی، کمک می کند افکار وابسته ساز را اصلاح کنید، تحمل تنهایی و تنظیم هیجان را بیاموزید و عزت نفس و استقلال عاطفی خود را تقویت کنید؛ تا بتوانید درباره ادامه یا پایان رابطه، بدون تصمیم گیری از روی ترس، انتخاب آگاهانه تری داشته باشید.
روان درمانی بر عملکرد خواب و اشتها نیز تاثیر می گذارد و کمک می کند که بطور عمیق و ریشه ای و پایدار این مشکلات را برطرف کنید .

سلام
عزیزم.
وقتی حرفهات رو خوندم، بیشتر از هر چیزی به این فکر کردم که تو در این سه ماه چقدر تلاش کردی که این رابطه رو حفظ کنی؛ چقدر از خواستههای خودت گذشتی تا مبادا چیزی پیش بیاد که باعث بشه اون تو رو کنار بذاره.
اما میدونی کجای ماجرا ناراحتکنندهست؟ اینکه انگار بهجای اینکه در کنار این آدم خودت باشی، مدام باید مراقب باشی اشتباهی نکنی، چیزی نگی یا رفتاری نداشته باشی که باعث بشه ترکت کنه.
زندگی در چنین شرایطی واقعا خستهکنندهست؛ چون بهجای اینکه از دوستداشتن احساس آرامش بگیری، مدام نگران از دست دادنشی.
اینکه از رابطههای قبلی و مسائل جنسی اونها برات تعریف میکنه، درحالیکه میدونه ناراحتت میکنه، یا اینکه میگه باید تو رو درست کنه، طبیعیه که باعث بشه احساس کنی به اندازه کافی پذیرفته نشدی.
رابطه قرار نیست جایی باشه که یکی خودش رو معیار درستبودن بدونه و دیگری مدام تلاش کنه مطابق انتظارهای اون تغییر کنه.
تو هم حق داری خواستههایی داشته باشی، حد و مرزهایی برای خودت تعیین کنی و بدون ترس از رهاشدن درباره احساساتت حرف بزنی.
قرار نیست برای دوستداشتنیبودن، مدام از بخشهایی از وجودت بگذری.
نمیخوام از همین چند خط درباره رابطهات قضاوت قطعی کنم؛ اما فکر میکنم مهمه که کمی هم به حال خودت در این رابطه توجه کنی، نه فقط به اینکه چطور میتونی اون رو راضی نگه داری.
یه سؤال میخوام ازت بپرسم: وقتی کنارش هستی، بیشتر احساس میکنی دوستت داره و میتونی خودت باشی، یا بیشتر نگران اینی که نکنه کاری کنی و ترکت کنه؟
گاهی جواب همین سؤال میتونه کمک کنه چیزهایی رو درباره رابطهمون ببینیم که زیر سایه ترس از دست دادنشون، کمتر بهشون توجه کردهایم.
اگر دوست داشتی، میتونیم بیشتر درباره احساست در این رابطه صحبت کنیم.
لازم نیست برای فهمیدن شرایطت، خودت رو سرزنش کنی.

با سلام
واحترام
احساسات شما قابل درکه، شما در این رابطه دچار وابستگی عاطفی شدید شده اید،ترس از رهاشدگی دارید و این طرحواره در شما فعال شده، افسردگی و اضطراب شما هم میتونه به دلیل طرحواره رهاشدگی باشه، بهتر است بطور اصولی روان درمانی بگیرید، اینکه پارتنر هم اهمیت نمیدهد ممکن است طرحواره هایی فعال داشته باشه،با چند کلمه که کسی درمان نمیشه، میتونید مشاوره آنلاین یا حضوری بگیرید.
با آرزوی سلامتی

سلام.
حالات دوسوگرایی بین ماندن و جدا شدن بیانگر ترس از رهاشدن و تنهایی می باشد که فرد تحمل مواجه شدن با آن را ندارد.
لیکن بودن در رابطه آسیب زا باعث تحقیر وشکنندگی حس ارزشمندی و هویت شما شده است.
نیاز هست از طریق روانشناس درباره تعین حدومرز و محدودیت ها در جهت استقلال و خودکفایی رشد و تقویت شوید که سلامت روان نشانگر رها شدن از رابطه های آسیب زا می باشد.

سلام
وقت بخیر
آنچه شما توصیف کردید یک رابطه آسیب زا و یکطرفه است که درد و رنج زیادی را برای شما ایجاد کرده و می کند و تحمل این موضوع تا یک حدی امکان پذیر است بنابراین سرپوش گذاشتن روی خواسته ها و نیاز ها به دلیل ترس از رهاشدگی یا طرد است شما قرار نیست به هر قیمتی در رابطه بمانید.
لطفا برای مشاوره با روانشناس اقدام کنید

عزیزم چه تضمینی وجود داره که با وجود این همه تغییر !! مورد پسند ایشون و خانواده اش! قرار بگیری؟ از نوشته ات مشخصه که مدام دغدغه داری و رابطه ات سالم و شاد نیس،