تهوع دخترم فقط قبل از مدرسه — علت و راهکار

دخترم کلاس چهارمه.از همون اول .وقتی میخواد بره مدرسه .شروع میکنه به بهونه .اولاش فکر میکردم بهونه س ومیفرستادمش هم بالامیاورد .زمان های دیگه .نه میگه دلم درد میکنه .ونه حالت تهوع داره .حتی اگه یه سال نره مدرسه هم حالش خوبه .بردم مشاوره ویک بار روانشناس .گفتن .استرس .حالا که بزرگتر شده هم بهتر نشده .گریه میکنه .تنها حرفی که میزنه میگه مدرسه نمیرم .بزار امروز نرم از فردا میرم .موندم دیگه چکارکنم
13 مهر 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام بهتر است به روانپزشک مراجعه کنید. تست افسردگی کودکان و تست اضطراب کودکان را انجام دهید. بسته به شدت افسردگی و اضطراب، درمان مقتضی را انجام دهید.
— دکتر مهسا هوشدار، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
0
عزیزم آنچه مسلم هست دختر شما از رفتن به مدرسه خوشحال نیست و این باید بررسی بشه که چرا تمایل نداره بره مدرسه؟ بهتره از روانشناس کودک مشاوره بگیری که فرزندت آرامش داشته باشه و دوران مدرسه رو به موفقیت طی کنه
0
سلام
اضطراب و وابستگی به خانه و ترس از رفتن به مدرسه می تواند موجب چنین علائمی گردد به روانشناس در حوزه کودک مراجعه کنید
0
سلام
وقت بخیر
مساله دختر شما ناشی از اضطراب است که با یک ارزیابی و ارائه راهکار تخصصی ظرف مدت کوتاهی قابل برطرف شدن است
0
شایدمشکل رفتن به مدرسه نباشه شایدمشکل دورشدنش ازمکان امنش باشه که این موضوع بایددرست بررسی بشه وگرنه میتونه آثارمخربی روی آینده تحصیلی فرزندتون داشته باشه واقعادرحدیه کامنت نمیشه موضوع به این پراهمیتی روپاسخ دادونیازبه بررسی بیشتری داره
0
سلام.
دوست عزیز؛
توصیفی که دارید بیشتر با اضطراب مرتبط با مدرسه و اجتناب از مدرسه همخوانی دارد و نیاز به ارزیابی تخصصی و درمان تخصیی دارد،
زیرا استفراغ یا علائم جسمی فقط در آستانه رفتن به مدرسه و بهتر شدن در زمان دوری از مدرسه، می تواند بخشی از چرخه اضطراب و اجتناب باشد.
توصیه اکید می کنم حتما دخترتان را نزد روانشناس کودک و نوجوان ببرید و درمان را منظم ادامه دهید.
درمان شناختی رفتاری کودک همراه با مواجهه تدریجی با موقعیت های مدرسه معمولا رویکرد درمانی مناسبی برای این وضعیت است؛ هدف درمان نباید فقط آرام کردن کودک باشد ، بلکه کمک به او برای کاهش اضطراب و برگشت تدریجی و پایدار به مدرسه . ضمنا بهتر است غیبت های مکرر به عنوان راه حل اضطراب تثبیت نشود و برنامه بازگشت به مدرسه با همکاری روانشناس، والدین و مدرسه تنظیم شود.
0
سلام
بهتر است به روانپزشک مراجعه کنید.
تست افسردگی کودکان و تست اضطراب کودکان را انجام دهید.
بسته به شدت افسردگی و اضطراب، درمان مقتضی را انجام دهید.
0
با سلام و وقت بخیر.
این بهانهگیری نیست ، تهوع فقط پیش از مدرسه یعنی بدن دخترتون اضطراب مدرسه را به زبان خودش بیان میکند.
ماندن در خانه هم اضطراب را موقتا کم میکند، اما به مغز پیام میدهد: مدرسه خطرناک است.
صبحها بحث نکنید با آرامش، برنامه ثابت و خداحافظی مختصر او را به مدرسه ببرید و با معلم و مشاور مدرسه برای حضور تدریجی و تقویت هر قدم کوچک هماهنگ شوید.
همزمان ارزیابی روانشناس کودک با تجربه اضطراب مدرسه و درمان شناختیرفتاری میتواند کمک کند.
هر بار که بهدلیل اضطراب در خانه میماند، مدرسه برای فردا ترسناکتر میشود، درمان از جایی شروع میشود که همدل بمانید، اما تسلیم اضطراب نشوید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت این تهوعِ موقتی استرس مرتبط با مدرسه — در بیشتر موارد واکنش جسمی به اضطراب یا اضطراب جدایی است و لزوماً بیماری جسمی خطرناک نشان نمی‌دهد.
نگرانی‌تان طبیعی است و قابل کمک است.
راهکارهای عملی:
1 صبح‌های کوتاه و همدلانه صحبت کنید؛ جملات قضاوت‌نشده و کوتاه به او آرامش می‌دهد.
2 روال ثابت صبحگاهی بسازید: بیداری، صبحانه سبک، زمان کافی برای آماده شدن بدون عجله.
3 تمرین گام‌به‌گام حضور در مدرسه: همراهی تا در ورودی، سپس کاهش تدریجی همراهی.
4 تمرین تنفسی ساده (نفس عمیق سه شماره) و آوردن یک شی آرام‌بخش به مدرسه.
5 هماهنگی با معلم و جلسات منظم با روانشناس یا روانپزشک کودک برای برنامه درمانی.
علائم هشدار:
1 استفراغ مکرر یا ناتوانی در نگه داشتن مایعات.
2 کاهش وزن سریع یا ضعف و بی‌اشتهایی چشمگیر.
3 علائم افسردگی شدید، بی‌حوصلگی مداوم یا افکار خودآسیب‌رسان.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص