آیا بعد اینهمه سال می توانم داروهای اعصاب را قطع کنم و باردار شوم؟

با سلاممن در ۱۸سالگی با دیازپام قصد خودکشی کردم به علت مشکلاتی که داشتم،۳۰تا که خوردم خوابم برده بود بردنم بیمارستان و خوب شدم ولی مشکل روحی پیدا کردم و افسردگی،دکترها تشخیص نمیدادن و علت رو فقط گوارشم میدونستن چون مداوم تهوع واستفراغ داشتم.الان۳۴سالمه و همچنان داروی اعصاب میخورم(توپیرامات،کلونازپام) میخوام برای بارداری اقدام کنم چجوری داروهامو قطع کنم؟و اینکه آیا این دارو ها در طولانی مدت Msوآلزایمر رو بهمراه داره؟
1
با سلام و احترام،
در خصوص بررسی جهت تنظیم و یا در صورت امکان قطع دارو‌های روانپزشکی لازم است به متخصصین این رشته مراجعه حضوری داشته باشید.
0
شما نیاز به مراجعه همزمان به روانشناس و روانپزشک دارید . تا اشرایط روانی شما در موقعیت خوبی قرار نگرفته توصیه می کنم برای باردار شدن صبر کنید.
خیر این دارو‌ها بیمار‌های ذکر شده را به همراه ندارد .
0
سلام
برای قطع داروهاتون باید با روانپزشک مشورت کنید و قبل از اقدام به بارداری حتما همه این موارد رو به پزشک متخصص زنان هم اطلاع داده و مشورت بگیرید
شاد باشید
0
با سلام
دوست عزیز قطع دارو فرمول خاصی دارد که باید تحت نظر روانپزشک صورت بگیرد آگاه باشید که قطع خودسرانه ی دارو عوارض جانبی مختلفی به همراه دارد
0
سلام
به شما.
کلونازپام و توپیرامات باعث ام اس یا الزایمر نمی شوند.
اما مصرف طولانی مدت کلونازپام می تواند باعث آسیب به حافظه شود.
اینکه داروی شما قابلیت قطع شدن در این مقطع را داشته باشد یا نه بستگی به شرایط بهبود شما خواهد داشت و لازم است این مساله توسط روانپزشک معالج بررسی گردد تا در صورتی که بهبود حاصل شده باشد دارو‌ها به مرور قطع شود و در غیر این صورت با دارو‌هایی که در طی بارداری مجاز است جایگزین گردد
-1
با سلام
و وقت بخیر.
با نظارت روانپزشکتان حتما می‌توانید؛ خودسرانه اقدام به قطع دارو‌ها نفرمایید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
قبل از تصمیم به قطع دارو‌های اعصاب و باردار شدن، مشورت با پزشک معالج ضروری است.
توپیرامات و کلونازپام که شما استفاده می‌کنید، ممکن است تأثیرات نامطلوبی بر جنین داشته باشند، بنابراین لازم است که قطع دارو تحت نظارت پزشکی انجام شود تا از بروز عوارض جانبی جلوگیری شود.
در مورد ارتباط طولانی مدت این دارو‌ها با بیماری‌هایی مانند MS و آلزایمر، شواهد علمی قطعی وجود ندارد، اما مطالعات بیشتری برای درک بهتر این ارتباطات مورد نیاز است.
انجام آزمایشات پزشکی دوره‌ای و مشاوره با متخصص اعصاب و روان کمک بزرگی به شما خواهد کرد.