چرا پسر۱۵ماهم با دست به سر و صورت خودش میزنه؟

یه پسر ۱۵ماهه دارم وقتی چیزی رواز دستش بگیریم زودعصبانی میشه بادست به سر و صورت خودش میزنه و جیغ میکشه گریه میکنه از ۷ماهگی هم مثلا خواهرش وقتی میخواست نوازشش کنه سعی میکردیاگازبگیره یازمین روگاز بگیره بعضی وقت هاهم داره راه میره یهو خودشو میزنه ماه اخر بارداریم افسردگی گرفتم و دارومصرف کردم شیردهی هم مصرف کردم آسنترا۵۰ الانزاپین ۲/۵ وهالوپریدول ممنون میشم راهنماییم کنید نگرانم اوتیسم نباشه
0
سلام.
نیاز به معاینه و بررسی هست به پزشک مراجعه کنین
0
سلام،
اینکه فقط همین مشکل رو داشته باشه، نشان دهنده اوتیسم نیست.
مهم‌ترین علامت اوتیسم، عدم ارتباط مناسب چشمی و کلامی و یا اشاره ای، با سایرین هست.
جهت ارزیابی به متخصص اعصاب و روان مراجعه کنید.
اون دارو‌های مصرفی خودتون هم باعث اوتیسم در بچه نمی‌شه.
0
رفتار خودزنی در کودکان می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله واکنش‌های عصبی به استرس یا خشم.
این که پسر شما در واکنش به محدودیت‌ها یا گرفتن چیزی از دستش دچار عصبانیت و خودزنی می‌شود، نشاندهندهی آن است که او ممکن است در بیان احساسات و مدیریت خشم دچار مشکل باشد.
در مواردی که کودک سایر رفتار‌هایی مانند گاز گرفتن یا ضربه زدن بدون دلیل انجام دهد، مشاوره با یک متخصص اطفال یا روانشناس کودک ضروری است.
همچنین، موارد پزشکی که در دوران بارداری و شیردهی داشتهاید، ممکن است تاثیراتی در رفتار کودک داشته باشد، لذا اشتراکگذاری این اطلاعات با پزشک می‌تواند به ارزیابی دقیقتر کمک کند.
تا زمان ارزیابی تخصصی، سعی کنید محیطی آرام و حمایتآمیز برای کودک فراهم آورید و به تدریج روش‌های مناسب مدیریت خشم را به او آموزش دهید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
رفتار خودزنی در کودکان می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله واکنش‌های عصبی به استرس یا خشم.
این که پسر شما در واکنش به محدودیت‌ها یا گرفتن چیزی از دستش دچار عصبانیت و خودزنی می‌شود، نشان‌دهنده‌ی آن است که او ممکن است در بیان احساسات و مدیریت خشم دچار مشکل باشد.
در مواردی که کودک سایر رفتار‌هایی مانند گاز گرفتن یا ضربه زدن بدون دلیل انجام دهد، مشاوره با یک متخصص اطفال یا روانشناس کودک ضروری است.
همچنین، موارد پزشکی که در دوران بارداری و شیردهی داشته‌اید، ممکن است تاثیراتی در رفتار کودک داشته باشد، لذا اشتراک‌گذاری این اطلاعات با پزشک می‌تواند به ارزیابی دقیق‌تر کمک کند.
تا زمان ارزیابی تخصصی، سعی کنید محیطی آرام و حمایت‌آمیز برای کودک فراهم آورید و به تدریج روش‌های مناسب مدیریت خشم را به او آموزش دهید.