وجود دانه های قرمز روی دست و پای کودک نشانه چه بیماری است؟
با سلام فرزندم ۲ سال و ۴ ماه دارد .در هفته گذشته دانه های قرمز بر روی پا و دست نمایان شد . این حالت بدون تب و خارش بوده است .در ابتدا تشخیص حساسیت به داروی سفالکسین داده شد و سپس تشخیص سرخک ، ولیکن با گذشت یک هفته هیچ تغییر به وجود نیامده است . دانه ها در بعضی از ساعات کم رنگ و بعضی اوقات پررنگ تر میشوند . راه حل چیست ؟
5 تیر 1395
پاسخ پزشکان
12
سلام تشخیص مستلزم معاینه است علل واکنش دارویی الرژی اختلال پلاکت عفونت ویروسی مطرح است
چنانچه این دانهها با فشار دست برای لحظه ای کمرنگ و محو میشوند احتمال قریب به یقین حساسیت است و میتواند نسبت به همان شربت سفالکسین یا ویروس یا برخی غذاها، حتی گزش حشرات و عوامل متعدد دیگر باشد اما اگر با فشار دست محو و کمرنگ نمیشود باید ازمایش خون بدهید شاید افت پلاکت پیدا کرده باشد
در بیشتر موارد دانههای قرمز روی دست و پای کودک که بدون تب، بدون خارش و بدون بیحالی هستند، بیشتر به سمت واکنش پوستی خفیف یا نوعی اگزما / حساسیت گذرا میروند تا بیماریهای عفونی جدی مثل سرخک. تغییر پررنگ و کمرنگ شدن دانهها در طول روز هم معمولاً با حساسیتها و بثورات بیخطر همخوانی دارد، نه با بیماریهای خطرناک. راهکارهای عملی: ۱ لباس نخی و خنک بپوشد، از پوشاندن لباس تنگ و پلاستیکی و تعریق زیاد خودداری شود. ۲ فقط با آب و لرم و شوینده مخصوص کودک بدنش را بشویید، از صابونهای معطر، شامپو بدن و کرمهای جدید استفاده نشود. ۳ تا زمان معاینه مجدد، هیچ داروی خوراکی یا پماد جدید بدون تجویز پزشکاستفاده نشود. ۴ یک عکس و اضح از دانهها در نور خوب تهیه شود و در ویزیت بعدی به پزشک نشان داده شود تا روند یکهفتهای بهتر ارزیابی شود. ۵ مایعات کافی، میوه و سبزی نرم به او داده شود و روی رفتار عمومی کودک (بازیگوشی، خواب، اشتها) دقیقتر توجه شود. علائم هشدار: ۱ تب بالا، بیحالی و اضح، کاهش اشتها یا خوابآلودگی غیرمعمول. ۲ گسترش سریع دانهها به تمام بدن یا تغییر شکل آنها به تاول، زخم یا کبودی. ۳ تنگی نفس، تورم لبها یا صورت، یا گریه غیرقابل آرام شدن. تخصص پیشنهادی: متخصص کودکان (ترجیحاً با مشاوره متخصص پوست کودکان در صورت نیاز).
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.