با سلام و احترام،پسرم ۲ سال و ده ماهه هست،یک هفته ست روزها پوشکش نمیکنم تا بشینه روی قصری،منتها هنوز هم برای اجابت مزاج خودش نمیگه،وقتی تو شلوارش جیش کرد یا مدفوع کرد بعد میگه مامان جیش دارم یا شلوارمو خیس کردم،یا میره تو اتاق میشینه به حالتی که روی توالت نشسته یا توی شلوارش پی پی میکنه،نمیدونم چه باید بکنم،لطفا راهنمایی فرمایید،ممنونم
18 بهمن 1403
پاسخ پزشکان
0
سلام باید کودکتون از نظر روانی آمادگی لازم را داشته باشد. با یک روانشناس کودک مشورت کنید. سعی کنید سرویس بهداشتی را برای کودک جذاب کنید. اگر دفع ادرار یا مدفوع در لباس داشت تحقیر نکنید و سعی کنید به کودک آرامش بدید و تشویق کنید تا در سرویس بهداشتی اجابت مزاج کنند. درصورت هرگونه واکنش منفی کودک دچار اضطراب میشود و پروسه برای شما طولانی تر خواهد شد. در حالت نرمال یک ماه تا چندماه نیاز هست صبوری کنید تا کودک به درستی آمادگی پیدا کند
سلام اموزش بهداشت توالت از مهمترین اموزشها به کودک هست و با توجه به سن کودک شما طبیعی است که خودش رو خیس بکنه و… ارامشتون رو حفظ کنید، کودک رو تحت فشار نگذارید، توالت فرنگی مخصوص کودک تهیه کنید و با دفعات کودک روی اون بنشینه و با شعر و داستان کودک رو در اون زمان سرگرم کنید
مشکلی که شما با فرزندتان تجربه میکنید بسیار رایج است و نگرانکننده نیست. در این سن، کودکان هنوز نمیتوانند به طور کامل کنترل ادرار و مدفوع خود را داشته باشند. اینکه فرزند شما پس از انجام ادرار یا مدفوع به شما اطلاع دهد نشاندهنده آگاهی او از نیاز به توالت رفتن است، اما هنوز قادر به دستیابی به قبل از اتفاق افتادن آن نیست. برخی از پیشنهادات عبارتند از: 1 اصرار نکنید و فضای باز و مثبتی فراهم کنید. به جای تمرکز بر 'نبایدها'، زمانی که در قصری نشسته و تلاش میکند تشویقش کنید. 2 برنامه زمانی مشخصی برای توالت رفتن ایجاد کنید. به طور مثال، هر دو ساعت یک بار او را به توالت ببرید. 3 استفاده از تقویت مثبت مانند برچسب یا تشویق کلامی پس از هر بار استفاده موفقیتآمیز از قصری را راهی مناسب است. 4 مشاهده کردن رفتار کودکان دیگر که از توالت استفاده میکنند میتواند ترغیبکننده باشد. مهمترین نکته، صبور بودن و حمایت مداوم شما از فرزندتان در این فرآیند است. با گذشت زمان، کودک شما بهتر از توالت رفتن و استفاده از قصری آشنا خواهد شد.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.