مشکوک به اوتیسم در بزرگسالی — چه کنم؟

احتمالاً آنچه توصیف می‌کنید نشانه‌هایی از تفاوت‌های رشد شناختی–حسی در طیف اوتیسم است.
در بیشتر موارد علائم از کودکی دیده می‌شوند و اکنون هم امکان ارزیابی و دریافت حمایت وجود دارد؛ نگران نباشید، گرفتن تشخیص به معنای بهتر شدن دسترسی به کمک است.
راهکارهای عملی:
- دفترچه سلامت، هر مدرک یا یادداشت ارجاع کودکی را جمع کنید و از اعضای خانواده درباره ارجاع احتمالی بپرسید.
- فهرستی از نمونه‌های مشخص (رفتارها، موقعیت‌ها، سختی‌های روزمره و نقاط قوت) بنویسید.
- نوبت ارزیابی از روانشناس بالینی باتجربه در تشخیص طیف اوتیسم بگیرید و نتایج را مستند کنید.
- در صورت نیاز به حمایت عملی، درباره گروه‌های حمایتی، کاردرمانی یا آموزش مهارت‌های اجتماعی سؤال کنید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودآسیب‌رسانی یا خودکشی
- ناتوانی شدید در مراقبت از خود (غذا، خواب یا بهداشت دچار مشکل جدی)
- بروز توهم‌ها یا قطع کامل ارتباط با واقعیت
تخصص پیشنهادی:
روانشناس بالینی