پسر ۲ ساله جیغ می‌زند و پرخاشگر است — چه کنم؟

سلام
حرف زدن در این سن هیچ اثری نداره، فقط و فقط بازی کردن و اجازه کنجکاوی آزادانه توی خونه دادن نال پسرتون رو بهتر خواهدکرد.
پسر شما از بکن نکنهای زیاد خسته شده و در رنج هست.

سلام.
بهتره ابتدا جهت بررسی و ارزیابی دقیق به روانشناس مراجعه کنید تا از لحاظ رشدی و روانی بررسی های لازم صورت بگیره . پس از آن در مورد جیغ زدن تنبیه باعث آسیب بیشتر به کودک و مشکلات هیجانی و رفتاری در آینده میشه لازمه با روانشناس در مورد تکنیک های رفتاری که میتونه رفتار مشکل آفرین جیغ زدن را کم کنه صحبت کنید به عنوان مثال آیا موقعی که جیغ میزنه توجه دریافت میکنه یا به خواستش میرسه، چه عواملی زمینه ساز جیغ زدن هست، آیا در مواقع دیگه محبت و امنیت کافی دریافت میکنه در این سن اضطراب جدایی طبیعی را کودکان تجربه میکنند که اگه با احساس امنیت و بازی های ویژه پشت سر گذاشته نشه میتونه زمینه ساز آسیب در آینده بشه.
پیروز باشید.

سلام
. اینکه وسایلش رو به کسی نمیده،طبیعیست.از بچه ها تا 4سالگی،نبازد خواست وسایلشون رو با بقیه شریک بشن.
اگر مشکل در صحبت کردن دارد،ممکنست با جیغ زدن منظورش را بخواهد برساند.
از نظر رشد و کامل یعنی رشد زبانی،اجتماعی، ارتباطی و نوع بازیهایی که میکند،ارتباط چشمی، کودکان باید ارزیابی شود.
همچنین روشهای فرزندپروری تان باید مجدد بررسی شود.

سلام
. تنبیه بدنی و پرخاشگری نه تنها به کودکتون کمک نمیکنه بلکه اون رو پرخاشگرتر میکنه ، خواهش میکنم به هیچ عنوان کودکتون رو تنبیه بدنی نکنید خصوصا توی این سن ، یادتون باشه اون فقط دوسال و نیمش هست و نگاهش و تفکراتش به اندازه ی ما بزرگترها رشد نکرده ، کودک شما الان دلش میخواد مستقل باشه ، توی سنی که بیشتر نه میگه ،میخواد کارهاش و خودش انجام بده و دوست نداره وسیله هاش رو به کسی بده اینها به معنی لجبازی با شما نیست ، بلکه رفتارهایی متناسب با مراحل رشد روانی کودک شماست، آرامش خودتون رو حفظ کنید ، سعی کنید متناسب با سن کودکتون باهاش حرف بزنید و زمانی که جیغ میکشه با لحن آروم به آرامش دعوتش کنید . توی این پروسه اگر بتونید از یک روانشناس کمک بگیرید متناسب با رشد فرزندتون مرحله به مرحله میتونن بهتون کمک کنند .

سلام
در درجه اول روی خشم خودتون و تنبیه بدنی که انجام میدید باید مداخله انجام بشه سپس توسط درمانگر کودک بررسی بشن

سلام
کودک در سن بازی هست . علت جیغ کشیدن و اینکه وسایلش رو به کسی نمیده بر میگرده به کنترل گری شما . مثلا باید و نباید بهش زیاد داری ، سریع خسته و کلافه میشید و این باعث میشه کم طاقت شوید و به پرخاشگری به کودک تان منجر شود . همه چیز بشکل بازی به کودک آموزش دهید تا صبورانه از مسیر عبور کنید

رفتار پسر شما در سن دو و نیم سالگی (که به سن «دومای لجبازی» معروف است) تا حدی ریشه در تکامل طبیعی دارد، اما شدت آن نیازمند بررسی تخصصی
کودکان در این سن کلمات کافی برای بیان خشم یا نیازشان ندارند، پس از «جیغ و کتک» به عنوان ابزار ارتباطی استفاده میکنند.
در این سن، مفهوم «اشتراکگذاری» برای کودک بیمعناست و وسیلهاش را بخشی از بدن خود میداند؛ بنابراین ندادن وسایل کاملا طبیعی است.
همچنین جیغ زدن در خواب میتواند نشانه استرسهای محیطی در طول روز یا پدیده «وحشت خواب» باشد.
تنبیه بدنی نه تنها رفتار را اصلاح نمیکند، بلکه به کودک میآموزد که «کتک زدن» راهی برای حل مشکلات است و اضطراب او را برای جیغهای بعدی بیشتر میکند.
کمک گرفتن از یک روانشناس کودک نه برای «اصلاح» فرزندتان، بلکه برای آموزش ابزارهای مدیریت هیجان به شما در کنارتان خواهد بود.
او به شما یاد میدهد چگونه بدون از دست دادن صبر، رفتار ناپسند را متوقف کنید و رابطهتان را از تنش به آرامش برگردانید.
فرزند شما در مرحلهای است که شخصیتش در حال شکلگیری است؛ با یک دوره مشاوره کوتاه، میتوانید از تبدیل شدن این رفتارها به الگوهای دائمی جلوگیری کنید و آرامش را به خانه برگردانید.

سلام،
اضطراب و افسردگی و خشم والدین ، تاثیر مستقیم بر اخلاق و رفتار و روحیه کودک دارد.
شما و پدرش و کودکتون جهت ارزیابی به متخصص اعصاب و روان و سپس به روانشناس مراجعه کنید .

با سلام
نیاز به ارزیابی و بررسی داشته ای اختلال رفتاری علت میتواند تاثیر محیط و از افسردگی باشد توصیه میشود به روان شناس کودک اول مراجعه نماید

سلام
توجه بیشتری به فرزندتون داشته باشید بیشتر اورا در آغوش گرفته وببوسید با اومهربان وخوشرفتار باشید نیازهای اولیه کودک را بموقع برطرف نمایید از هر گونه دادزدن وپرخاشگری نزد کودک اجتناب کنید،ساعتی را اختصاص به بازی با کودک دهید واورا تشویق نمایید کم کم رفتارش تغییر خواهد کرد اگر مشکلی با همسر داریدحتما به زوج درمانگر مراجعه کنید

سلام
مامان عزیز
هر رفتاری از جانب کودک یا نوجوان، نشانه ای از یک خواسته و نیاز هست که شنیده یا دیده نشده، ارزیابی کودک و در کنار آن خانواده درمانی بشدت توصیه می شود.

سلام.
دوست عزیز توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس متخصص در حوزه کودک مراجعه کنید تا راهکارهای رفتاری و مقابله ای مؤثر رو یاد بگیرید.
فرزند شما در سن بسیار حساسیت است و ضروری است که بتوانید شیوه مطلوب رفتاری را آموزش ببینید

سلام
در درجه اول روی خشم خودتون و تنبیه بدنی که انجام میدید باید مداخله انجام بشه سپس توسط درمانگر کودک بررسی بشن

سلام
تنبیه کودک 2 ساله که کلا اشتباهه و اینکه عنوان میکنید باهاش صحبت میکنید کودک دراین سن نمیتونه منطقی باشه و صحبتهای شما رو درک کنه حتما باید یک متخصص مشورت کنید تا کامل ارزیابی شود هرچه زودتر اقدام کنید نتیجه عالیترین میگیرین ودرضمن دارو ودرمان به تنهایی جواب نمیده شما والدین مهمترین کسانی هستین که میتوانید با آگاهی وکمک از مشاور به کودک خود کمک کنید

سلام
هویت و فاعلیت کودک دو ساله در حال شکل گیری و یکپارچگی شدن است.
با حمایت والدین در موقعیت های حساس بده و بستان اشیا معنای مالکیت و مشارکت رشد و تکامل می یابد.
در چنین موقعیت هایی شما بعنوان سرمشق و الگوی مناسب نحوه تصاحب و محافظت داشتن اشیا بصورت کلامی و رفتاری ایفای نقش کتید تا معنای مالکیت بصورت ذهنی و عینی در ذهن کودک پردازش شده و معنادارشود.
تنبیه بدنی باعث احساس ضعف و ناتوانی کودک شده و برای همیشه مهارت ابرازگری کودک سرکوب می شود.
لطفا برای شناخت نیازهای عاطفی،شناختی ،اجتماعی و اخلاقی مراحل مختلف رشد کودکان مطالعات کافی داشته باشید.