با نوجوان بیش فعال چکار کنم؟

سلام پسر ۱۴ ساله ای دارم که به تشخیص روانپزشک بیش فعالی دارد ، از موقع اتمام امتحانات داروی ریتالین و فلوکستین که مصرف میکرده را قطع کردیم ولی چند روزی هست که خیلی بی قراری میکند و باعث تنش زیادی میشود به نظرتون راه حل چیه ؟؟؟
1
با عرض سلام
و وقت بخیر.
اختلال کم توجهی-بیش فعالی اختلالی شناسنامه دار و دارای سبب شناسی شناخته شده فیزیولوژیک می‌باشد، لذا خط مقدم درمان بویژه در کودکان، درمان دارویی خواهد بود.
در کنار درمان دارویی شیوه‌های خاص فرزندپروری در سازش بالاتر والدین و کودک در اختلال مذکور، اثربخش گزارش گردیده است.
به عنوان مثال:
-بهره گیری از برنامه دقیق غذایی، استراحت و تکالیف برای کودک.
-تعیین نظام پاداش و تنبیه دقیق برای شکل دهی رفتار‌های مطلوب و عدم تقویت رفتار‌های نامناسب.
-به حداقل رساندن محرک‌های مزاحم در فرآیند یادگیری کودک.
-بهره گیری از تکنیک‌های رفتاری جهت افزایش تمرکز کودک در قالب بازی‌ها و .
-افزایش سطح فعالیت بدنی کودک و آموزش در جهت شیوه تقسیم مناسب انرژی کودک.
برخی از شیوه‌های متداول رفتاری در مورد کودکان فوق الذکر میباشند.
صبر داشته باشید، تفاوت‌های فردی کودکتان را بپذیرید، توقعات کمالگرایانه را کنار بگذارید، انتظارات خود را تعدیل کنید و بابت پیشرفت‌های کوچک، کودک را تقویت کنید.
به عنوان منبع خودیاری کتاب فرزندپروری بچه‌های بیش فعال (نوشته و ینسنت از نشر ابن سینا) را مطالعه بفرمایید.
0
سلام،
سپاسگزارم که با جزئیات و دقت مشکل رو بیان کردید
در مورد پسرتون، کاملا قابل درکه که قطع دارو‌ها باعث شده تغییراتی در خلقوخو و رفتار ایجاد بشه . دارو‌هایی مثل ریتالین و فلوکستین روی سیستم عصبی تاثیر مستقیم دارند، و وقتی بهیکباره قطع میشن، ممکنه بدن و ذهن واکنش نشون بده.
مثل همین بیقراری، تحریکپذیری یا حتی نوسانات خلقی دیگه .پیشنهاد من کمک حرفه ای گرفتن از درمانگر کودک و نوجوان هست یا پیشنهاد‌های فوری تری که میتونم داشته باشم مثل روتین روزانه داشته باشه یعنی ساختار مناسب و قوانین مرتب و به جا، ورزش روزانه حتی یک پیاده روی ساده به مدت یکساعت در روز و تنظیم خواب و تغذیه و در آخر تکنیک‌های آرام سازی بدن
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
نوجوانی که به بیش‌فعالی مبتلا است نیازمند حمایت و کمک خانواده و محافظت از محیط اطراف می‌باشد.
راهکار‌هایی از قبیل ایجاد برنامه‌های روزانه سازمان یافته، انجام ورزش بخصوص ورزش‌های آرامش‌بخش مانند یوگا و تنفس عمیق، محدود کردن استفاده از رسانه‌های الکترونیکی و ایجاد فضای آرام و پر از انگیزه در خانه می‌تواند به کاهش بی‌قراری و تنش کمک کند.
همچنین مشاوره با متخصصین روانشناسی و مصرف دارو‌های توصیه شده توسط پزشک نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد.
اگر علائم بی‌قراری و تنش ادامه دارد، حتماً به پزشک مراجعه کرده و نظرات وی را دریافت کنید.