روانشناسی کودک؟

سلام برادرم ۵ سالشه و خیلی لجبازو پرخاشگر شده و اصلا حرف گوش نمیده و گاهی اوقات با حرص و عصبانیت حرف میزنه و صداشو بلند میکنه .برای همه هم تعیین وتکلیف میکنه که تو باید این کارو بکنی یا مثلا تو باید اینجا بشین حتی با همسنوسالای خودش هم نمیتونه بازی کنه با عصبانیت رفتار میکنه و وقتی تو بازی برنده نشه زود قهر میکنه اوایل خیلی با محبت واروم رفتار میکردیم باهاش اما متاسفانه به تنبیه بدنی رسیده کارمون و باید اینم بگم که هیچ کدوممنون باهاش بازی نمیکنیم خواهش میکنم راهنمایی کنید ؟
0
با سلام
علت رفتار‌های خوب یا نامناسب کودک دو عامل است.
یکی علت مزاجی است که کودک ذاتا می تواند خلق خاصی داشته باشد ولی علت دوم علل فرزندپروری است . بنظر همانطور که سما گفتید خانواده نسبت به رفتار‌های برادر شما رفتار سهیل گیرانه داشتند که باید کمی همه در مقابل رفتار‌های نامناسب جدی تر باشند والبته همانطور که اشاره کرده باید خانواده از نظر نیازا‌های طبیعی کودک با او همراه تر باشند.
0
سلام
به شما.
تنبیه بدنی می تواند اثرات نامطلوب مضاعفی داشته باشد و به آسیب‌های بیشتری منجر شود و به هیچ وجه واکنش مناسبی نیست.
رابطه خانواده با یکدیگر و نیز با ایشان دارای اهمیت است و می بایست حمایتگرانه و دور از خشونت و تنش باشد.
وقت بیشتری با کودک صرف شود و رفتار مناسب و رفتار نامناسب با بازی و نقش ایفا کردن به او آموزش داده شود.
در برابر پرخاشگری کودک صریح و قاطع باشید ولی پرخاش را با خشونت و پرخاش پاسخ ندهید.
در صورتی که این راهکار‌ها کمکی به بهبود وضعیت کودک نکرد توصیه می کنم مراجعه به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودک مراجعه داشته باشید.
0
با سلام
در هیچ صورتی تنبیه بدنی توصیه نمی شود بلکه می توانید در صورت رفتار ناشایست وی را از وسیله ای که دلخواه وی می باشد به مدت کوتاهی محروم نمایید و یا در صورت رفتاری شایسته مورد تشویق قرار گیرد.
البته در صورت وجود لجباری و پرخاشگری نیاز به بررسی کودک شما می باشد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
رفتاری که شرح دادید ممکن است ناشی از استرس، فقدان توجه کافی یا نیاز به برقراری ارتباط موثرتر با همسن و سالان خود باشد.
مهم است که با یک روانشناس کودک مشورت کنید تا علل اصلی این رفتار‌ها را شناسایی و برنامه مناسبی برای کمک به او تدوین کنید.
در کنار این، افزایش تعاملات مثبت و بازی با کودک، ایجاد محیطی آرام و حمایتی، و همچنین آموزش مهارت‌های مقابله‌ای می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند.
استفاده از تنبیه بدنی معمولاً نتایج معکوس دارد و بهتر است از شیوه‌های تربیتی مثبت و سازنده استفاده شود.