درمان دیر انزالی چیست؟

من ۶۳ سال سن دارم ،تا کنون هیچ نوع مواد دخانی و غیر دخانی و الکل مصرف نکردم .اما به هنگام نزدیکی مشکل نغوذ ندارم بلکه بسیار دیر انزال هستم بطوریکه برخی اوقات بخاطر رعایت همسرم منصرف میشوم
30 شهریور 1397

پاسخ پزشکان

0
با سلام.
قرص سرترالین، عامل دیر انزالی است.
بهتر است تحت نظر متخصص تجویز کننده حود، دارو رو قطع کنید و جایگزینی از دارو‌های بوسپیرون و یوهیمبین استفاده کنید.
0
سلام.
علت دیرانزالی شما؛قرص سرترالین است؛که بایدقطع شودوداروی مناسب دیگری توسط روانپزشک محترم برابتان تجویزگردد
0
با سلام
دیر انزالی از عوارض قرص سرترالین می تواند باشد.
فعلا دارو تحت نظر پزشک معالج عوض شود.
0
سرترالین بایستی با دارو‌های مشابه ولی از خانواده دیگر جایگزین شود.
0
سلام،
سرترالین یکی از متهمین اصلی است اما بایستی جمیع مسائل تاثیر گذار روی این مساله نیز بررسی شود، مثل کیفیت رابطه جنسی شما و همسرتان، رابطه عاطفی بین شما دو نفر، مسائل روانی خود شما و. توصیه می کنم حتما به یک روانپزشک درمانگر جنسی مراجعه فرمایید.
0
بهتر است داروی سرترالین را تعویض نمایید
0
سلام
سرترالین را تغییر به بوپروپیون باید توسط پزشک داده شود
و از نطر پروستات و عضلات چک شوید
حتما به کلینیک ما مراجعه کنید

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

خلاصه کوتاه
شما 63 سال دارید و مشکل نداشتن نعوظ ندارید ولی انزال شما به طور قابل‌توجهی دیر اتفاق می‌افتد.
برای بیشتر مردان راه‌حل‌ها شامل تشخیص علت (پزشکی یا روانی)، اصلاح دارو‌ها/بیماری‌های زمینه‌ای، درمان‌های رفتاری/جنسی و در بعضی موارد مداخلات دارویی یا کمک‌های فنی (تحریک بیرونی، استخراج اسپرم در موارد شدید) است.
چه چیزی به نام «انزال دیرهنگام» است؟
انزال دیرهنگام (delayed ejaculation) یعنی احتیاج به مدت طولانی یا تلاش بسیار زیاد برای رسیدن به اوج/انزال یا ناتوانی در انزال در طول رابطه جنسی که منجر به ناراحتی یا اختلال عملکرد جنسی می‌شود.
این مشکل هم می‌تواند موقتی باشد و هم مزمن.
علل شایع (طبقه‌بندی کلی)
- عوامل دارویی: مخصوصاً دارو‌های ضدافسردگی گروه SSRI و بعضی دارو‌های ضدفشارخون یا ضدپروستات/آلفا بلاکر‌ها.
حتی دارو‌های آرام‌بخش یا روان‌گردان می‌توانند نقش داشته باشند.
- بیماری‌های متابولیک و نورولوژیک: دیابت (نوروپاتی اتونوم)، بیماری‌های عصبی محیطی یا مرکزی، آسیب نخاعی، سکته مغزی، بیماری پارکینسون.
- تغییرات هورمونی: کاهش تستوسترون، اختلال تیروئید یا افزایش پرولاکتین.
- جراحی یا آسیب در ناحیه لگن/پروستات که اعصاب خروجی را آسیب زده باشد (مثلاً جراحی پروستات).
- عوامل روانی/روابطی: اضطراب عملکردی، استرس، مسائل رابطه‌ای، شرم یا الگو‌های خودارضایی متفاوت (مثلاً عادت به تحریک بسیار سریع یا با فشار متفاوت).
- سن: با افزایش سن میزان پاسخ و حساسیت جنسی ممکن است تغییر کند، اگرچه سن به تن‌هایی همیشه عامل نیست.
ارزیابی پیشنهادی (مراحل اولیه)
1 تاریخچه کامل: شروع مشکل (ناگهانی یا تدریجی)، شدت، ارتباط با تغییر دارو، سابقه جراحی لگن یا پروستات، وجود درد یا خروج مایع غیرطبیعی، الگو‌های خودارضایی، وضعیت رابطه با همسر، مصرف الکل/مواد (شما گفتید ندارید)، و وجود علائم عصبی یا ادراری.
2 معاینه فیزیکی: معاینه ارولوژیک و عصبی پایه، بررسی پروستات در صورت نیاز.
3 آزمایشات پایه: قند خون یا HbA1c، تستوسترون سرمی (صبح)، TSH (تیروئید)، پرولاکتین در صورت علامت‌دار بودن، در صورت لزوم الکترولیت و بررسی کلیه/کبد.
4 بازبینی دارو‌ها: لیست کامل دارو‌های مصرفی را با پزشک مرور کنید (حتی مکمل‌ها یا گیاهی).
5 ارجاع: در صورت شک به علت عصبی یا نیاز به درمان تخصصی، ارجاع به اورولوژی یا متخصص سلامت جنسی/روان‌پزشکی جنسی.
گزینه‌های درمانی
الف) درمان غیردارویی (معمولاً اولین قدم)
- آموزش جنسی و مشاوره زناشویی/روان‌درمانی جنسی: کار با تراپیست جنسی می‌تواند اضطراب عملکردی، الگو‌های تماس و انتظارات را اصلاح کند.
- تمرینات رفتاری: افزایش پیش‌بازی، تمرین حساسیت‌زدایی، تغییر حالت‌ها و تکنیک‌های تحریک متفاوت.
برخی مردان از خودارضایی تا رسیدن به ارگاسم قبل از مقاربت (روش «خودارضایی پیش از رابطه») استفاده می‌کنند تا فشار زمان‌بندی را کم کنند.
- تحریک مکانیکی: دستگاه‌های و یبراتوری پنیس یا پروستات (تحریک و یبراتوری) می‌تواند به برخی افراد کمک کند تا انزال را تسهیل کنند—مخصوصاً اگر کاهش حساسیت عصبی باشد.
- فیزیوتراپی کف لگن: در برخی موارد تقویت یا تنظیم تنش عضلات لگن مفید است.
ب) اصلاح دارویی و پزشکی
- بررسی و در صورت امکان قطع/تعویض دارو‌های مقصر (مثلاً SSRI): تحت نظر پزشک ممکن است تعویض یا کاهش دوز صورت گیرد.
- درمان بیماری‌های زمینه‌ای: کنترل دیابت، درمان اختلالات تیروئید یا جایگزینی تستوسترون در صورت کمبود (پس از بررسی کامل) می‌تواند مفید باشد.
- دارو‌های محرک/دوپامینرژیک: برخی مطالعات محدود اثراتی برای دارو‌هایی مثل bupropion، amantadine، و آگونیست‌های دوپامین (بروماکریپتین/کابرگولین) نشان داده‌اند، اما این استفاده اغلب خارج از برچسب (off‑label) است و باید با بررسی سود/ریسک و تحت نظر پزشک متخصص صورت گیرد.
- اکسی‌توسین یا سایر مداخلات هورمونی/نوروتراپِیو‌تیک: شواهد محدود و نتایج متغیر است.
تذکر: همه دارو‌های فوق عوارض و تداخل دارند و انتخاب آنها باید فردی و با تخصص صورت گیرد.
ج) در موارد بسیار شدید یا آنِ‌اِنجکشن (anejaculation)
- تکنیک‌های بازیابی اسپرم برای باروری (مثل aspiration از اپیدیدیم یا استخراج اسپرم) و استفاده در درمان ناباروری ممکن است لازم شود.
چه کاری برای شما در قدم اول مفید است؟
1 ملاقات با پزشک عمومی یا اورولوژیست و آوردن لیست کامل دارو‌ها و شرح دقیق مشکل (شروع، فرکانس، الگو‌ها).
2 درخواست آزمایشات اولیه: قند/HbA1c، تستوسترون صبح، TSH و در صورت نیاز پرولاکتین.
3 بررسی سابقه جراحی لگن یا نورولوژیک، و معاینه فیزیکی.
4 اگر اضطراب یا نگرانی رابطه‌ای وجود دارد، ارجاع به تراپیست جنسی/مشاور زناشویی را مدنظر داشته باشید.
5 می‌توانید موقتاً روش‌های غیردارویی را امتحان کنید: افزایش پیش‌بازی، تحریک و یبراتوری یا خودارضایی قبل از رابطه، و صحبت باز با همسرتان تا فشار روانی کاهش یابد.
چه زمانی سریع‌تر باید مراجعه کرد؟
- شروع ناگهانی بعد از شروع داروی جدید
- وجود درد، خون در مایع منی یا علائم ادراری/عصبی جدید
- تغییر قابل‌توجه در توانایی نعوظ یا علائم نورولوژیک و اضح
هشدار‌ها
- هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک قطع یا شروع نکنید.
- برخی درمان‌های دارویی برای این مشکل خارج از برچسب هستند و نیاز به بررسی دقیق عوارض دارند.
نتیجه‌گیری
انزال دیرهنگام در مردان مسن می‌تواند علت‌های متعددی داشته باشد و اغلب با بررسی دقیق و رویکرد ترکیبی (اصلاح بیماری‌های زمینه‌ای و دارو‌ها + درمان‌های رفتاری یا جنسی، و در صورت نیاز مداخلات دارویی/فنی) بهبود می‌یابد.
گام اول شما: مراجعه به پزشک برای بررسی علت‌های قابل اصلاح (قند، هورمون، دارو‌ها، معاینه) و سپس تصمیم‌گیری درباره درمان‌های اختصاصی با مشورت اورولوژیست یا متخصص سلامت جنسی.
اگر مایل باشید می‌توانم یک چک‌لیست
5-7 جمله‌ای برای گرفتن با خود به مطب یا الگو‌های تمرینی و تمرین‌های پیشنهادی خانگی بنویسم.

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.