تحریک شدن با کودک طبیعیه درصورتی که نمیخوای این اتفاق بیفته؟
من با هرچیزکوچیکی در بعضی از روزهای ماه تحریک میشم با کوچکترین ابراز علاقه در فیلم ها کلمات ووو .ولی این چیزیه که به کسی تا بهحال نگفتم ولی من هر وقت پسر بچه ای رو بدون پوشش میبینم تحریک میشم واین برام به شدت ازار دهندس خیلی ناراحتم واین دست خودم نیست خواهش میکنم بهم کمک کنید .
21 اردیبهشت 1405
پاسخ پزشکان
2
سلام دوست عزیز این میل و حتی تحریک ناخواسته لزوما به معنای انجامش نیست. گاهی مغز انسان به صورت ناخواسته به یک سری محرکها مخصوصا محرکهای ممنوع واکنش نشون میده مخصوصا اگر مربوط به شرم و اضطراب و حساسیت جنسی باشه. چون موضوع مربوط به کودکان هست نیاز هست بررسی بشه. مهمترین کار اینه که واکنشهای خودت رو با و حشت بررسی نکنی مدام نگی یعنی من الان تحریک شدم و ….یعنی من چی هستم و …عمدا دنبال محرک نرو و با یک درمانگر جلسه مشاوره بگیر
سلام تشکر از اعتمادتون باتوجه به اینکه براتون به شدت آزاردهنده است و خیلی ناراحت میشید، به نظر میرسه به و سواس فکری نزدیکتر باشه تا پدوفیلی، اما تشخیص نهایی نیازمند مصاحبه بالینی است. پیشنهاد میکنم به یک روانشناسمراجعه کنید تا ارزیابی دقیق و درمان مناسب دریافت کنید. رواندرمانگران با موارد مشابهی از این دست کار میکنند و طبعا قضاوتتون نمیکنند، بنابراین مجبور نیستید این رنج را در تنهایی تحمل کنید.
سلام، همین که به وجود چنین مساله ای در خودتون آگاه هستین خیلی خوبه و خودش میتونه جلوی بسیاری از مسائل آسیب زا رو بگیره. برای طرح درمان، به شرح حال کامل و پیشینه شما نیازه. به روانشناسمراجعه کنید.
با درود عزیزم، اول از همه: چیزی که توصیف میکنی میتونه خیلی استرسزا و خجالتآور باشه، ولی نشاندهنده “بد بودن تو” نیست. اینکه میگی «این دست خودم نیست» و «آزاردهنده است» یعنی تو کنترل ذهنی مستقیم نداری، نه اینکه قصد آسیب به کسی داشته باشی. با این حال چون موضوعت شامل تحریک جنسی نسبت به کودک است، باید جدی و سریع کمک تخصصی بگیری تا هم به خودت کمک بشه و هم امنیت کودکها حفظ بشه
یک پاراگراف کوتاه: احتمالاً این واکنش غیرارادی یک نوع پاسخ جنسی یا حساسیت بالا به محرکهاست و در بیشتر موارد ربطی به شخصیت شما یا میل به آسیبرساندن ندارد؛ گاهی اضطراب یا مشکل در کنترل تکانهها هم میتواند همراه باشد. این احساس قابل درمان و قابل مدیریت است و کمک گرفتن قدم درستی است. «راهکارهای عملی:» - از مواجهههای تصویری یا محتواهای محرک دوری کنید و محیط را سریع تغییر دهید (کانال تلویزیون یا صفحه را ببندید). - تکنیک تنفس آرام (نفس عمیق ۴-۶ ثانیه) و تمرکز روی حسهای بدنی برای کاهش تحریک استفاده کنید. - وقتی تحریک میشوید سریع حواس را پرت کنید (پیادهروی کوتاه، تماس با دوست مورد اعتماد یا فعالیت بدنی سبک). - ثبت زمانها و موقعیتهای محرک بهصورت مختصر تا در مشاوره مشخص شود چه عواملی مؤثرند. «علائم هشدار:» 1 برنامهریزی برای تماس یا آسیب به کودک؛ 2 افکار مداوم و خارج از کنترل که موجب اضطراب شدید میشود؛ 3 احساس احتمال اقدام کردن یا از دست دادن کنترل. «تخصص پیشنهادی:» روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
