رفتن استخر چه ضررهایی دارد؟

خلاصه کوتاه
اگر فتق دیسک دارید و پزشک پیاده‌روی در آب را پیشنهاد کرده، در بسیاری از شرایط شنا در استخر‌های به‌خوبی نگهداری‌شده ریسک عفونت پایین است.
مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده خطر عبارت‌اند از: کیفیت و کلرزنی آب، وجود زخم باز روی پوست شما، وضعیت سیستم ایمنی بدن و رفتار‌های بهداشتی (مثل دست نزدن به دهان و نخوردن آب). با رعایت چند نکته ساده می‌توانید خطر را به حداقل برسانید و از مزایای درمانی آب بهره‌مند شوید.
خطرات عفونی مهم که ممکن است از استخر منتقل شوند
- عفونت‌های پوستی: باکتری‌ها (مانند استافیلوکوک‌ها یا پسودوموناس) می‌توانند باعث فولیکولیت یا عفونت موضعی پوست شوند؛ ریسک بالا نیست اگر کلر کافی باشد و زخم باز وجود نداشته باشد.
حمام‌های جکوزی و آب گرم با نگهداری نامناسب ریسک پسودوموناس را افزایش می‌دهند ("hot tub folliculitis").
- عفونت گوش (اوتیت اگزِرنا): مخصوصاً در کسانی که مستعد هستند یا سابقه قارچ/باکتری گوش دارند.
استفاده از گوش‌بند و خشک کردن کامل گوش‌ها کمک می‌کند.
- عفونت‌های قارچی (مثلاً پای ورزشکار) و قارچ‌های پوستی: تماس مستقیم با زمین نمناک یا و سایل مشترک می‌تواند منتقل کند؛ کفش استخری و خشک نگه داشتن پوست پس از خروج کمک‌کننده است.
- عفونت‌های دستگاه گوارش (ویروسی/پاروئیدی مانند نورویروس یا کریپتوسپوریدیوم): این‌ها از طریق بلعیدن آب آلوده منتقل می‌شوند.
کریپتوسپوریدیوم نسبت به کلر مقاوم‌تر است و در صورت آلودگی مدفوعی در استخر می‌تواند سبب بروز اپیدمی شود.
میزان احتمال ابتلا (تقریباً و نسبی)
- اگر مجموعه استخر دارای نگهداری استاندارد باشد (کلر و pH مناسب، سیستم فیلتراسیون سالم، رعایت قوانین بهداشتی) و شما هیچ زخم باز یا نقص ایمنی ندارید: احتمال ابتلای جدی بسیار پایین است (می‌توان گفت به‌طور کلی کم — نه صفر).
- در صورت وجود زخم باز، پوست مستعد، یا دارو‌های تضعیف‌کننده ایمنی: احتمال عفونت قابل‌توجه افزایش می‌یابد.
- استخر‌های نامرغوب، جکوزی‌های بد نگهداری‌شده و استخر‌های خیلی شلوغ (به‌خصوص با کودکان و افرادی که اسهال دارند) ریسک انتقال عوامل گوارشی را بالا می‌برد.
توجه: اعلام عدد دقیق (مثلاً درصد) برای فرد شما دشوار است و بستگی به شرایط محل و وضعیت شخصی دارد.
نکات عملی برای کاهش ریسک (چک‌لیست قبل و در هنگام رفتن به استخر)
1 انتخاب استخر: سراغ استخر‌های عمومی با نظافت و نگهداری شناخته‌شده یا مراکز توانبخشی/فیزیوتراپی بروید.
بپرسید آیا تست کلر و pH روزانه انجام می‌شود.
2 مشخصات شیمیایی مطلوب: کلر آزاد معمولاً 1–3 ppm و pH بین
7.2–7.8 توصیه می‌شود (مطابق استاندارد‌های بین‌المللی).
3 زخم باز = ممنوع یا بپوشانید: اگر زخم باز یا بخیه دارید، بهتر است از وارد شدن به استخر خودداری کنید یا زخم را با پانسمان ضدآب بپوشانید تا زمانی که کاملاً التیام یابد.
4 از خوردن آب خودداری کنید: بلعیدن آب استخر شایع‌ترین راه انتقال عفونت‌های گوارشی است.
5 دوش قبل و بعد: دوش گرفتن قبل و رود کمک می‌کند آلودگی‌ها کمتر شود؛ بعد از خروج هم برای حذف کلر و عوامل سطحی مهم است.
6 از جکوزی و آب خیلی گرم پرهیز کنید: اگر نگرانی از عفونت دارید یا زخم دارید، از جکوزی استفاده نکنید (جکوزی‌ها ریسک پسودوموناس و انتقالات دیگر را بالا می‌برند).
7 گوش و پای خود را خشک نگه دارید: برای پیشگیری از اوتیت و قارچ از گوش‌بند و دمپای مخصوص استفاده کنید، و بعد از استخر گوش‌ها و بین انگشتان پا را خشک کنید.
8 در صورت اسهال یا بیماری و اگیردار: اصلاً وارد استخر نشوید تا علائم شما برطرف شود.
نکات خاص برای بیماران فتق دیسک
- مزیت‌ها: پیاده‌روی در آب بار روی ستون فقرات را کاهش می‌دهد، درد را کم می‌کند و حرکت را آسان‌تر می‌سازد.
آب گرم (معمولاً 31–34°C در استخر درمانی) می‌تواند شل‌کنندگی عضلات را افزایش دهد.
- نحوه انجام: با فیزیوتراپیست مشورت کنید؛ اغلب توصیه می‌شود با دوره‌های کوتاه (مثلاً 20–30 دقیقه)، 3–5 بار در هفته شروع کنید و حرکات بدون پیچش ناگهانی انجام دهید.
از شیرجه زدن یا حرکات پرشی پرهیز شود.
چه زمانی باید با پزشک تماس بگیرید
- اگر بعد از استخر پوست قرمز، دردناک یا چرکی شد، تب گرفتید یا علامت‌ گوارشی (اسهال یا تهوع) شدید پیدا کردید، سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
همچنین اگر وضعیت دیسک شما ناگهان بدتر شد یا بی‌حسی/ضعف اندام‌ها ایجاد شد، فوراً مراجعه کنید.
گزینه‌های جایگزین
- استخر یا استخر درمانی در مراکز فیزیوتراپی با نگهداری شناخته‌شده.
- راه رفتن روی تردمیل یا تمرینات آبی در محل فیزیوتراپی با نظارت فیزیوتراپ.
جمع‌بندی
برای اکثر بیماران با فتق دیسک که زخم باز یا ضعف ایمنی ندارند، شنا کردن یا پیاده‌روی در استخر‌های سالم و به‌خوبی نگهداری‌شده خطر عفونت قابل‌توجهی ندارد و فواید درمانی آب چشمگیر است.
با رعایت بهداشت شخصی، انتخاب استخر مناسب، و جلوگیری از بلعیدن آب یا و رود با زخم باز، ریسک را به حداقل می‌رسانید.
اگر ایمنی شما مختل است یا نگران هستید، از استخر‌های درمانی تحت نظر فیزیوتراپ یا مشاوره پزشک معالج استفاده کنید.