سلام تغییر دوز دارو و یاحتی کم و زیاد کردن دارو باید حتما با نظر پزشک معالج باشه. برای کنترل علایم ایشون باید روان درمانی رو هم تحت نظر روانشناس شروع کنن
سلام. دوست عزیز؛ در مورد پسر 12 ساله تان که دچار تیک شدید شده، توصیه ضروری و اکید من به شما این هست که در کنار پیگیری درمان دارویی، حتما رواندرمانی تخصصی را شروع کنید، چون تیکهای عصبی بهجز زمینه عصبی و ژنتیکی، شدیدا تحت تاثیر استرس، اضطراب، فشار روانی، و محیط خانوادگی یا مدرسه هستند. داروی جدید، حتما باید توسط روانپزشک کودک و نوجوان بررسی و تجویز بشه. اما نکته کلیدی اینه که حتی بهترین دارو هم تا زمانی که درمان روانشناختی (مثل رفتاردرمانی یا آموزش مدیریت استرس) انجام نشه، معمولا به تنهایی کافی نیست. روانشناس کمک میکنه تا فرزند شما بتونه فشارهایی که تیک رو تشدید میکنن شناسایی کنه، باهاشون مقابله کنه، و روشهایی برای کاهش شدت و دفعات تیک یاد بگیره. پس لطفا مراجعه به روانشناسمتخصص کودک و نوجوان رو جدی بگیرین، چون برای بهبود پایدار و طولانی مدت، فقط دارو کافی نیست.
با سلام برای تنظیم نوع دارو بهتر استحتما ابتدا توسط روانپزشکتان بررسی شوید تا براساس شرایطتان داروهایتان تنظیم شود تا خدای نکرده بدون بررسی مشکلی برایتان ایجاد نشود
درمان تیکهای ناشی از مصرف داروهایی مانند و یاس، که شامل محرکهایی برای درمان بیشفعالی و توجه نقص توجه میشود، میتواند چالشبرانگیز باشد. و یاس نامی تجاری برای داروهایی است که ممکن است حاوی متیلفنیدیت باشند و میتوانند سبب بروز یا تشدید تیکها در برخی افراد شوند. استفاده از کلونیدین و آریپرازول، هر دو میتوانند در کاهش برخی علائم تیک موثر باشند، اما گاهی اوقات نمیتوانند تیکها را کاملاً از بین ببرند. بسته به شدت علائم و پاسخ فرد به درمان، ممکن است نیاز به تجویز داروهای دیگری باشد. یکی از جایگزینهای دیگر میتواند توپیرامات باشد، که نشان داده شده در برخی موارد برای کنترل تیکها مفید است. همچنین، مشاوره با روانپزشک مجرب در اختلالات حرکتی ضروری است تا بتوان دوره درمان مناسب و فردیسازی شدهای را طراحی کرد. درمانهای غیر دارویی مانند رفتار درمانی شناختی (CBT) و بیوفیدبک نیز ممکن است به کاهش علائم کمک کنند.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.