چه زمانی برای جدا شدن از کودک مناسب هست؟

سلام من مادر یک پسر دو سال و نیم امو توی این مدت خودم بچه رو نگه داشتم و بیشتر با خودم وقت گذرونده. مهدکودک و پرستار نداشته. حالا برام یک موقعیت کاری پیش اومده اما شهر خودم نیس حدود یک ساعت و نیم فاصله داره. به مدت یک سال تقریبا یک شب درمیون هم کشیکم یعنی پیش بچه نیستم علاوه بر همه صبح ها.میخام بدونم ایا این رفتن من اسیب ب بچه میزنه؟ الان بهتره یا بزارم برای ۷-۸ سالگی بچه؟
0
سلام و عرض ادب.
در این سن کودک و ابستگی شدیدی به مادر به عنوان مراقب اصلی خودش داره و حضور پایدار شما برای ایجاد احساس امنیت عاطفی ضروری هست.
جدایی‌های طولانی و مکرر در این سن ممکنه به اضطراب جدایی و تغییرات رفتاری منجر بشه.
درصورتی که حق انتخاب دارید و می تونید در آینده از این فرصت شغلی استفاده کنید بهتره که آنرا به آینده موکول کنید
0
سلام
در این سن و باتوجه به اینکه فرزند شما مکرر با شما بوده احتمال آسیب عاطفی هست.
سعی کنید در شهر خودتون کار پیداکنید هم استقلال خودتون رو حفظ می‌کنید و هم فرزندتون دچار آسیب عاطفی نخواهد شد
0
باسلام دوست عزیز بااینکه کودک تا2ونیم سال باشما بوده و دلبستگی شکل گرفته است اما اگر مراقب کافی و دردسترس کودک و ایمن سراغ ندارید که ثابت باشد بهتراست کارخودرابه تعویق بیندازید
0
سلام.
حدایی‌های طولانی مدت باعث آسیب دیدن سبک دلبستگی مادر و فرزند شده و کودک دچار اضطراب و بیمناکی می شوداضطراب بیمناکی به دوصورت چسبندگی به مادر و مضطرب بودن یا کنارگیری کامل از مادر ابراز می شود چنین کودکانی دچار بی اعتمادی، ناامنی و احساس طرد شدن و بی ارزشی می کند.
علاوه براین سلامت روان و شخصیت و کارکرد اجرایی در حیطه‌های مختلف تحصیلی، اجتماعی، خانوادگی و شغلی آسیب می ببیند.
درصورت مقدور بودن سلامت روان و آرامش کودک تون مدنظر قرار گیرد.
0
سلام
الان زوده و اسیب خواهد داشت.
بهتره به بعد از سن مدرسه موکول کنید.
0
سلام
عزیزم بله قطعا آسیب زاست به بعدا موکول کنید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
جدا شدن از کودک در دو سالگی و بالاتر می‌تواند به چندین دلیل چالش‌برانگیز باشد.
در این سن، کودکان به شدت به والدین خود وابسته هستند و این دوره مهمی برای تقویت امنیت عاطفی آنها به شمار می‌رود.
با این حال، اگر تدابیری برای حمایت عاطفی کودک در زمان غیاب والدین در نظر گرفته شود، می‌توان از پیامد‌های منفی آن جلوگیری کرد.
برای کاهش تأثیر جدایی، بهتر است ترتیباتی از قبیل فراهم آوردن محیطی امن و مطمئن برای کودک در نظر گرفته شود.
استفاده از مهدکودک‌های باکیفیت یا مراقبینی که توانایی ایجاد ارتباط عاطفی با کودک را دارند، می‌تواند مفید باشد.
همچنین، سعی کنید در زمان‌هایی که در خانه هستید، وقت خود را به طور کامل به کودک اختصاص دهید تا پیوند عاطفی قوی بین شما حفظ شود.
از لحاظ روانشناختی، کودکان در سنین
۷-۸ سالگی دارای درک بهتری از دلایل غیاب والدین هستند و ممکن است بتوانند این جدایی‌ها را بهتر مدیریت کنند.
با این وجود، هر تغییر بزرگی در زندگی یک کودک باید به دقت بررسی و همراه با حمایت‌های روانی و عاطفی مناسب انجام شود.
پیشنهاد می‌شود برای راهنمایی بیشتر با یک مشاور اطفال یا روانشناس کودک مشورت کنید.