سلام. اینکه مردی یا پسری برا یه همجنس خود علاقه داشته باشه مفعول باشه اختلال یا بیماری هست؟ و علت این مسئله چی هست؟ همچین افرادی نیاز به درمان هم دارند؟ نقش ژنتیک یا ارث هم در این موضوع هست؟
14 تیر 1399
پاسخ پزشکان
33
سلام به شما. در صورتی که این گرایش بصورت پایدار و نه صرفا مقطعی باشد می تواند نشان دهنده همجنس گرایی باشد که در حال حاضر اختلال به حساب نمی آید.
28
با سلام این مسیله نیاز به ریشه یابی و روانکاوی دارد که علل زمینه ای گرایش ایشان چه میباشد
23
با سلام و درود این مورد را که شما فرمودید فعلا جز اختلالات محسوب نمی شود ولی از لحاظ فرهنگی، عرفی و نیز شرعی به آن توصیه نمیشود. ولی بابت مدیریت هیجانات خود حتما به روانشناسمراجعه فرمایید. در برخی افراد هم به علت نوعی کمبودها از قبیل اعتماد به نفس و عزت نفس و نیز عقدههای حقارت این مهم رقم میخورد که نیاز به ارزیابیهای دقیق تر می باشد.
سلام، همجنس گرایی پایدار در حال حاضر اختلال نیست و نوعی از گرایش جنسی طبیعی شناخته می شود، هر چند که در دین و فرهنگ ما پذیرفته شده نیست. نقش ژنتیک یا ارث شناخته شده نیست.
3
با درود من پاسخ این سوال را بر اساس آخرین مواضع علمی، سازمانهای سلامت جهانی (مانند WHO و APA) و یافتههای روانشناسی و زیستشناسی مدرن برای شما بیان کردهام در پاسخ به سوال شما، باید از سه حوزه روانشناسی، پزشکی و زیستشناسی به مسئله نگاه کرد: 1 آیا این یک اختلال یا بیماری است؟ پاسخ علمی و قطعی: خیر. طبق طبقهبندیهای معتبر جهانی، از جمله: انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) در کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) سازمان جهانی بهداشت (WHO) در طبقهبندی بینالمللی بیماریها (ICD-11) تمایز قائل شدن میان گرایش جنسی (Sexual Orientation) و اختلالات روانشناختی (Psychological Disorders) بسیار مهم است. تمایل به همجنس یا دوجنس بودن، یک «اختلال» یا «بیماری» محسوب نمیشود. بیماری زمانی تعریف میشود که فرد دچار رنج (Distress) روانی، نقص در عملکرد اجتماعی یا آسیب به خود باشد. بنابراین، صرف داشتن این تمایل، نشاندهنده بیماری نیست؛ بلکه اگر فرد به دلیل فشار اجتماعی یا درونی دچار اضطراب یا افسردگی شود، درمان باید بر روی «آن اضطراب» تمرکز کند، نه بر روی «تغییر گرایش». 2 علت این مسئله چیست؟ علم هنوز یک «علت واحد و تکبعدی» برای گرایش جنسی پیدا نکرده است، اما اجماع علمی بر این است که گرایش جنسی حاصل تعامل پیچیدهای از عوامل بیولوژیکی، محیطی و روانشناختی است. در مورد سوال شما درباره «مفعول بودن» (در اصطلاح علمی: تمایل به نقش دریافتکننده در رابطه جنسی)، این موضوع بخشی از الگوی رفتاری و تمایلات جنسی فرد است که با الگوهای کلی گرایش او همخوانی دارد و تحت همان عوامل زیر شکل میگیرد. 3 نقش ژنتیک و ارث در این موضوع چیست؟ تحقیقات علمی نشان میدهند که ژنتیک نقش مهمی در شکلگیری گرایش جنسی دارد، هرچند که یک «ژن واحد» برای آن وجود ندارد. مطالعات دوقلوها: مطالعات نشان دادهاند که اگر یکی از دوقلوهای همسان (که ژنتیک یکسانی دارند) همجنس باشد، احتمال همجنس بودن دوقلوی دیگر بسیار بالاتر از دوقلوهای غیرهمسان است. این نشان میدهد که پایه ژنتیکی وجود دارد.
با سلام در حال حاضر همجنس گرایی اختلال محسوب نمی شود (ولی از نظر عرف و یا شرع پسندیده نمی باشد) و درجه همجنس گرایی نیز در این افراد متفاوت است و گروهی صرفا به جنس موافق گرایش دارند و گروهی به درجات کمتر و به هر دو جنس گرایش دارند و در صورت ایجاد اختلالی در فرد مانند افسردگی نیاز به مداخله درمانی خواهد بود.
1
ادامه مطلب بالا عوامل اپیژنتیک: این حوزه بررسی میکند که چگونه محیط میتواند باعث شود برخی ژنها «روشن» یا «خاموش» شوند. به نظر میرسد فرآیندهای بیولوژیکی در دوران جنینی (مانند سطوح هورمونها در رحم) نقش تعیینکنندهای در جهتگیری عصبی و جنسی فرد دارند. 4 آیا چنین افرادی نیاز به درمان دارند؟ اینجا باید بین دو مفهوم تفاوت قائل شد: درمان برای تغییر گرایش (Conversion Therapy): تمامی انجمنهای روانپزشکی معتبر در جهان، روشهایی که هدفشان تغییر گرایش جنسی است را غیرعلمی، بیاثربخش و آسیبزا میدانند. این روشها نه تنها گرایش را تغییر نمیدهند، بلکه باعث ایجاد آسیبهای روانی جبرانناپذیر، افسردگی شدید و خودکشی در فرد میشوند. درمان برای مدیریت رنج روانی: اگر شما به دلیل احساس گناه، فشار اجتماعی، استرس، اضطراب یا افسردگی (Affirmative Therapy) دچار مشکل هستید، به حمایت روانشناختی نیاز دارید. در اینجا هدف درمان، «تغییر فرد» نیست، بلکه «کمک به او برای پذیرش خود، مدیریت استرسها و بهبود سلامت روان» است. «از نظر علمی و پزشکی، گرایش جنسی شما یک بیماری یا اختلال نیست. تحقیقات نشان میدهند که این موضوع ریشه در ترکیبی از عوامل بیولوژیکی و ژنتیکی دارد که از دوران رشد شکل میگیرند. هدف در جلسات درمانی، تغییر دادن ماهیت وجودی شما نیست، بلکه اگر این موضوع باعث ایجاد فشار روانی، اضطراب یا سختی در زندگی شما شده است، ما با هم روی مدیریت این احساسات و رسیدن به سلامت روان کار خواهیم کرد.
سلام و نور. بیماری نیست ولی در حیطه انحراف جنسی قابل بررسی هستش. درمان میشه. ژنتیک مولکولی نقش داره ولی کم رنگ. ژنتیک رفتاری در شکل گیری این رفتارها، پررنگتر هستش.
پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست
در بیشتر موارد علاقه مرد به مفعول بودن در رابطه جنسی با همجنس «اختلال یا بیماری» محسوب نمیشود، بلکه بخشی از گرایش و ترجیح جنسی اوست. این موضوع معمولاً ترکیبی از عوامل ژنتیک، هورمونی، روانی و محیطی است و یک علت واحد مشخص برای همه افراد وجود ندارد. تا زمانی که رابطه با رضایت، بدون آسیب و بدون رنج شدید روانی باشد، معمولاً نیاز به «درمان» به معنای تغییر گرایش وجود ندارد. راهکارهای عملی: ۱ آگاهی: مطالعه منابع معتبر درباره گرایش و هویت جنسی برای کاهش احساس گناه و سردرگمی. ۲ خودپذیری: تلاش برای قبول احساسات خود، بدون قضاوت و مقایسه با دیگران. ۳ مراقبت جنسی: استفاده از روشهای پیشگیری از عفونتهای مقاربتی (مثلاً کاندوم) و انجام آزمایشهای دورهای در صورت فعالیت جنسی. ۴ گفتوگو با روانشناس آگاه به موضوعات جنسی، اگر احساس گناه، ترس یا تضاد با باورهای شخصی و مذهبی وجود دارد. ۵ دوری از روابط اجباری، پرخطر یا همراه با خشونت؛ سلامت و رضایت دوطرفه مهمتر از نقش فاعل یا مفعول است. علائم هشدار: ۱ احساس شدید افسردگی، شرم، یا افکار خودکشی به خاطر گرایش جنسی. ۲ اجبار به رفتارهای جنسی ناخواسته، تهدید، یا سوءاستفاده جنسی. ۳ مصرف زیاد مواد یا الکل برای تحمل استرس ناشی از گرایش جنسی. تخصص پیشنهادی: روانپزشک یا روانشناس بالینی آگاه به مسائل جنسیت و گرایش جنسی.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.