رفتار زشت دختر 12 ساله پس از تولد فرزند دوم

با سلام
، فرزند دومتان پسر است یا دختر ؟ شما تاچه حد دخترتان رابرای این منظور اماده کردید ؟ دختر شما در حال اضطراب بسیار زیادی دارد ورفتارهای او برگشت به مراحل کودکی است ، دورانی که امنیت ومحبت بود او فکر میکند که دیگر دوست داشتنی نیست پس تمایل دارد که پیش شما بخوابد، حتی اگر خودش اناق جدا داشته وقبلا جدا وتنها در اتاقش میخوابیدومیگوید با شما در اناقتان هستم همانطور که فرزند کوجکترتان با شماست ، شما فکر میکردید اگر فاصله سنی بین فرزندانتان زیاد شود رفتارهایی از این دست ایجاد نمیشوداما در بدترین شرایط سن بلوغ دخترتان باردار شدید وبه یکباره دخترتان احساس کرد تمام توجه وحمایت شما را از دست داده ، پس جنگ قدرتی بین ایشان وبرادریا خواهرتازه متولد شده برای باز پس گیری شما شروع شد وشما خواسته یا ناخواسته به این بازی دامن زدید و شما وهمسرتان به یکباره او را رها کرده وبه دنبال تنبیه او هسنید در حالیکه رفتارهای تلاشهایی برای بدست اوردن مقام ملکه است که از او نه تنها گرفته ؛ بلکه از قصر هم بیرون شده وداشتن احساسات منفی نسبت به فرزند جدید طبیعی است ! به روان شناس کودک ونوجوان مراجعه کنید ! موارد بسیار زیادی هست که باید بیاموزید چون اگر با همبن فرمان پیش بروید مشکلات بزرگتری منتظر شما ودخترتان هستند

پیشنهاد می کنم در مورد رفتار با فرزند اول هنگامی که فرزند دوم به دنیا میاد یکی دوتا کتاب بخونید .اونقدر آموزش میده چطوری رفتار کنید که یاد می گیرید و می بینید که تنها نیستید در این راه.
جیف که کتاب من هنوز زیر چاپ هست.
پیشنهاد می کنم فیلم های آموزشی منو در تلگرام تهیه کنید و ببینید.
فرزند دوم مثل هبو می مونه برای فرزند اول.
حتما وقت هایی رو دو تایی با فرزند اول به تفریح روید یا به رستوران روید یا دو تایی با فرزند اول تون به خرید روید.
و بهش بعنوان اولی احترام بیشتری بزارید چون اولی مراقبت بیشتری رو می طلبه

با سلام
توصیه میشود به روان شناس کودک و نوجوان مراجعه نمایید سبک فرزند پروری و توجه کردن و تفاوت قایل شدن و فرزند اول ا احساس حسادت میکند من لیدر خانه بوده و به من توجه میشد ولی الان دیگه مثل گذشته نبوده میتواند تاثیر بسزایی داشته باشد

در واقع وقتی که کودک نافرمانی مقابله ای میکنه شما با رفتارهاتون او را تقویت مثبت میکنید که به رفتارهایش ادامه و یا تشدید کنه پروتکل درمان نافرمانی مقابله ای باضافه درمان اضطراب توصیه میشود مراجعه به روانشناس کودک در ضمن این مورد در خیلی کیسهای دیگر پیش میاد و قابل درمان هست

سلام
وقت بخیر
دختر شما قطعا درگیر مساله اضطرابی است که باید تحت ارزیابی و درمان قرار بگیره تا ریشه اضطراب شناسایی و برطرف بشه توصیه میشه حتما از جلسات مشاوره بهره ببرید

نیاز به بررسی بیشتر است ولی با همین اطلاعات نسبتا اندک هم پی به تغییر سیستم خانواده میبریم که حالا دخترتون از مرکز توجه دور شده حتی اگر شما سعی کنید چنین اتفاقی نیفتد او چنین احساسی خواهد داشت که دوست نداشتنی بوده و طرد شده است.
در تمریناتی که بهتون میدیم و شما با دخترتون دوتایی انجام میدید این رفتارهای ناسازگارانه اعتراضی را حل و فصل میکنیم.
رویکرد ما پارادوکس درمانی است و میتونید جلسه آنلاین، تلفنی یا حضوری داشته باشیم
نیاز به استفاده از دارو و تنبیه و راهکارهای دیگر نیست.

این مشکل در بسیاری از کودکان در چنین شرایطی به وجود میاد.
جای نگرانی نیست.
با یک جلسه آموزش مدیریت والدین و چند جلسه مشاوره و روان درمانی کودک ، با آموزشها و تکنیکهایی که ما بهتون میدیم ، به راحتی مشکل شما و فرزندتون برطرف خواهد شد

با سلام و وقت بخیر
.
به دنیا اومدن فرزند دوم برای دخترتون یه تغییر بزرگه تقریبا هم همزمان شده با شروع بلوغ و این فشار روانی رو براش بیشتر کرده.
این پرخاشگریها در حقیقت کمک خواستن اونه تا ببینه هنوزم تو بدترین حالت ممکن دوستش دارین یا نه، خوابیدنش کف اتاق شما هم نشانه اضطراب جدایی و جلب توجه و احساس امنیته که فکر میکنه با اومدن برادرش از دست داده.
اگر الان بخواید تنبیهش کنید فقط تایید میکنید این فکرش رو که دیگه دوستش ندارید و جاش گرفته شده.
تقریبا همیشه این حس حسادت بین بچه ها وجود داره ولی موندگار نیست و حل میشه .
اگر این مشکل ادامه دار بود از مشاور کودک هم میتونین کمک بگیرید.

به نظر میرسد دخترتان بعد از تولد فرزند دوم دچار فشار هیحانی شده.
فحش دادن و یا کتک زدن مورد قبول نباید باشه ولی کتک و تنبیه شماهم کار را بدتر خواهد کرد.
لازمه با ارامش قوانین و محدودیتهایی را برای این رفتارها اجرا کنید.
بهتره هرروز تایمی را مخصوص او کنار بگذارید و درمورد احساساتش با او صحبت کنید ممکنه علت خشم او بخاطر نیازهایی باشد که برای او تامین نمیشود . توصیه میکنم از روانشناس کودکان هم کمک دریافت کنید.

سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
رفتارهای کودک و خشم او ، بازتاب رفتارهای والدینش میباشد که نوعی اعتراض به رفتار آنها محسوب میشود.
بدترین واکنش تنبیه است و منجر به بدتر شدن اوضاع و آسیب به سلامت فرزند شما میزند.
با یک روانشناس مشورت بفرمایید.

سلام
دوست عزیز
چیزی که توصیف کردید برایتان شرایط سختی رو ایجاد کرده فرزند اولتان با حضور برادرش وارد دوره ی حساس نوجوانی شده که خودش دوره ی پر از تغییرات جسمی و هیجانی است.
گاهی کودک نمی تواند احساساتی مثل ترس و حسادت، تنهایی یا نیاز به توجه را بیان کنند و آنها را با خشم، فحاشی یا پرخاشگری نشان میدهد.
البته این به معنای نادیده گرفتن رفتارهایش نیست.
فحاشی و کتک زدن باید با قاطعیت متوقف شود.
وقتی آرام هست، با او صحبت کنید و بگویید میدانم خیلی عصبانی میشوی، اما اجازه نمیدهم من یا بابا را بزنی.
بیا کمکم کن بفهمم پشت این عصبانیت چه چیزی هست.
به نظرم با توجه به شرایطی که هست از یک روانشناس کمک بگیرید.

سلام
حتما به متخصص روانشناسی کودک مراجعه کنید و مشاوره بگیرید.
باید علت خشم کودک بررسی بشه در صورت نیاز هم تکنیک های فرزندپروری اصلاح بشه.

سلام
تنبیه به هیچ عنوان راه حل مناسبی نیست باید از درمانگر کمک بگیرین

سلام.
با آمدن فرزند دوم آن هم پس از ده سال طبعا توجه ها به سمت اون متمرکز میشه و این موضوع برای فرزند اول آزار دهنده هست و حسادت او را بر می انگیزه . آنچه میتونه شرایط را آروم کنه برگرداندن محبت و عاطفه و توضیح شرایط خاص فرزند اول برای مراقبت و برآورده کردن نیازهاست.

درود
خانم شما به جای این رفتارها بهتر است دختران را درک کنید.
رفتارهای دختر شما می توان ناشی از کم توجهی شما باشد و یا ممکن است ناشی از اختلال او باشد.
بهتر است با یک روانشناس در مورد جزئیات رفتار او البته شما و پدرش مشاوره داشته باشید.
بنظر شما یک نوع خصومت به او پیدا کردهاند و این حالت مشکل را حل نمی کند

درود
ابتدای امر دخترتون در حال ورود به سن بلوغ هست پس قاعدتا تحریک پذیرتر میشه ، از طرفی رابطه شما و فرزندتون پیش از تولد فرزند دوم چطور بوده؟ در حال حاضر اگر مشکلی پیش بیاد از این جملات استفاده میکنید یا خیر؟ تو بزرگ تری تو دیگه بزرگ شدی تاریکی که ترس نداره از تو بعیده این لوس بازیها چیه و جملاتی از این دست استفاده میکنید ؟ قاعدتا فرزند کوچکتر با توجه به سنش نیاز به مراقبت بیشتری داره اما دخترتون با توجه به سنش حساستر شدهای و کوچکترین جزییات میتونه اون رو پرخاشگر کنه ، برای بهبود رابطه والد فرزند و اینکه نحوه صحیح سبک فرزندپروری در مورد دخترتون با روانشناس در ارتباط باشید

در این سن، تنبیه و محرومیت معمولا وضعیت را بدتر میکند.
بهتر است با مشاور کودک مشورت کنید تا ریشه رفتارهای پرخاشگرانه و ترس او را بررسی و درمان نمایید.

با سلام.
تولد فرزند دوم شما برای همه ی اعضای خانواده تغییری بزرگ است اما شاید برای فرزند اولتان کنار آمدن با آن سخت تر از بقیه باشد،توجهی که 10 سال کاملا به سمت او متمرکز بوده حالا به سمت برادرش هست و طبیعیه احساسات مختلفی اعم از خشم،ترس،حسادت،غم و اندوه و غیره را بدنبال داره.
با توجه به پرخاشگری و احتمال وجود اضطراب لازمه به روانپزشک کودک مراجعه کنید.
بهره مند شدن از آموزش های فرزندپروری برای شما و همسرتان مفید خواهد بود.

سلام
دخترتان نیاز به توجه بیشتر شما وپدرش واطرافیان داره چون با اومدن فرزند دوم اونم پسر احساس میکنه پایگاه امن خودش رو از دست داده وکسی دیگه اونو دوست نداره وبهش توجهی نمیکنه واحساس تنهایی وطرد شدگی داره،باهاش وقت دونفره بیشتری داشته باشید وگاهی بچه رو به کسی بسپرید وبا هم بیرون ویا پارک برید وگفتگو کنیدروزی چند بار در آ غوشش بگیرید وببوسید وبگید تو فرزند اولم هستی ویچیز دیگه ای ومن خیلی دوست دارم وکارهای خوبش رو بگید وتشویق کنید، در مورد کارهای برادرش مشارکتش بدید وازش نظر خواهی کنید از کلمات تو بزرگی این کارو نکن یا با بچه سربسر نزار پرهیز کنید،کاری نکنید که حسادتش جلب بشه یادتون باشه که رفتارهای امروز شما نحوه رفتار اون با برادرش رودر آینده رقم میزنه .در صورت ادامه حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید.