درمان سندروم روده تحریک پذیر و بالا بردن کیفیت زندگی؟
سلام دختر ۲۲ساله ام حدود۷سال قبل بخاطر یبوست شکمم صدا میداد خونریزی از مقعدداشتم و شقاق بیرون زد یبوست تبدیل به اسهال شد آندوسکوپی و کولونوسکوپی انجام دادم ورم معده داشتم با چند زخم در معده داروهای مصرفی ملین گیاهی و اوزونیوم و پودر سان ویک وd.gaster بود اما از علائمم کم نکرد سندروم روده تحریک پذیر هم دارم که علائمش شدید جلوی هدفامو گرفته صدای مکرر شکمم و دفع زیاد
19 آبان 1403
پاسخ پزشکان
0
سلام. در صورتی که علایم گاستریت بر طرف نشده با توجه به مدتی که گذشته احتمالا نیاز به آندوسکوپی مجدد داشته باشید. همینطور در مورد مشکلات فیشر و هموروئید اگر هنوز بهتر نشدین بهتره با یک جراح در مورد نیاز به اقدام جراحی مشورت کنید. دریافت فیبر کافی در رژیم غذایی و مصرف مایعات فراوان هم کمک کنندهس. اما در مورد آیبیاس، تغییر سبک زندگی. ورزش منظم و رعایت رژیم غذایی مناسب تحت نظر متخصص تغذیه تا حد زیادی میتونه کمککننده باشه. توجه داشته باشید که احتمالا عمده علایم شما با بهبود لایف استایلتون و کاهش استرس روحی قابل درمان هست و مشکل عمدهای وجود نداره
سلام درمان روده تحریک پذیر با داروهای مختلف انجام میشه که باید تحت نظر پزشک گوارش انجام بدین تا ببینید کدوم حواب میده، گاهی داروهای ضد اظطراب مثل سرترالین برای درمان موثرند.
احتمالاً شاکله مشکل شما سندروم روده تحریکپذیر (نوع اسهالی یا مخلوط) است؛ در بیشتر موارد این وضعیت باعث صداهای شکمی، تغییر الگوی دفع و ناراحتی میشود و با اقدامات مناسب قابل کنترل است، نگران نباشید. «راهکارهای عملی:» 1 یک دفترچه غذایی نگه دارید و برای چند هفته غذاهای نفاخ و پرادویه (لبنیات اگر حساسیت دارید، پیاز، سیر، حبوبات، نوشیدنیهای گازدار، شیرینکنندهها) را موقتاً کاهش دهید. 2مصرف فیبر محلول (مثل پسیلیوم) را تدریجی شروع کنید و از ملینهای قوی بلندمدت پرهیز کنید. 3 پروبیوتیکهای حاوی لاکتوباسیلوس یا بیفیدوباکتریوم را به مدت چند هفته امتحان کنید. 4 فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و تمرینات تنفسی یا آرامسازی برای کاهش استرس انجام دهید. «علائم هشدار:» 1 تب یا درد شدید و ناگهانی شکم 2 خونریزی قابل توجه یا مدفوع سیاه 3کاهش وزن سریع یا استفراغ مداوم/ناتوانی در دفع «تخصص پیشنهادی:» گوارش
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.