سلام خسته نباشید! من ۳ساله ازدواج کردم سنم موقع که ازدواج کردم حدودا آخرای ۱۶ بود و شوهرمم ۲ سال از من بزرگتره نمیدونم اصلا چرا میلی به رابطه جنسی ندارم در طول روز خیلی ریلکس و آرومم ولی موقع رابطه جنسی که میشه نمیدونم بعد چم میشه که نمیخام اصن شوهرمو ببینم یا نزدیکم بیاد خیلی اخلاقم بد میشه وهمش غر میزنم آیا ربطی به سنم داشته این
13 دی 1398
پاسخ پزشکان
1
سلام، نیاز است راجع به علل مختلف کمبود میل جنسی مورد ارزیابی از جوانب مختلف قرار گرفته و بر حسب علت درمان مناسب صورت پذیرد، حتما به پزشک درمانگر مشکلات جنسی مراجعه داشته باشید.
سلام به شما. طبیعتا وقتی تمایلی به رابطه جنسی در شما به میزان کافی وجود نداشته باشد و بخصوص اگر رابطه جنسی برای شما به قدر کافی تحریک کننده و لذتبخش نباشد چنین حسهای بدی قابل انتظار خواهد بود. علتهای مختلفی در پایین بودن تمایل جنسی نقش دارند. بعنوان مثال تصوری که از رابطه در ذهن شما بوده، میزان لذتی که در رابطه برای شما ایجاد می شود و رسیدن یا عدم رسیدن به ارگاسم، وضعیت کلی رابطه شما و همسرتان، تجربیات قبلی جنسی، مشکلات جسمی و هورمونی و عوارض دارویی، تغییرات هورمونی ماهانه، مسائل مربوط به سلامت روان همچون اضطراب یا افسردگی و در پایین بودن میل جنسی نقش دارند که تعیین و تشخیص آنها و اقدامات درمانی مقتضی نیاز به مراجعه به روانپزشک دارد تا پس از ارزیابیهای لازم، مداخلات درمانی مقتضی صورت گیرد.
احتمالاً علت اصلی به عوامل روانی-روابطی مانند استرس، خستگی عاطفی یا ناهماهنگی انتظارات مربوط است؛ در برخی موارد علل هورمونی یا فیزیولوژیک هم نقش دارند. در بیشتر موارد این وضعیت قابلبهبود است و نیاز به نگرانی حاد فوری نیست. راهکارهای عملی: - چند دقیقه تنفس عمیق و فاصله کوتاه بعد از رابطه بگیرید تا هیجان کاهش یابد. - لحظات صمیمیتی غیرجنسی (دستدادن، بغل کردن، صحبت کوتاه) برنامهریزی کنید تا ارتباط احساسی تقویت شود. - احساسات و الگوهای خود را روی کاغذ بنویسید تا دلایل احتمالی مشخصتر شود. -خواب کافی، کاهش مصرف الکل و پرهیز از فشار برای رابطه سریع کمککننده است. علائم هشدار: - افکار ترک جهان یا آسیبرساندن به خود یا دیگران. - درد یا خونریزی شدید ناحیه تناسلی. - کاهش شدید عملکرد روزمره، بیاشتهایی یا ناامیدی مداوم. تخصص پیشنهادی: روانپزشک
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.