نمی‌توانم گریه کنم؛ آیا افسرده شده‌ام؟

سلام وقتتون بخیر من الان ۱۷سالمه ولی از بچگی پسر همسایمون رو خیلی دوست داشتم ما بعد چندسال از اون محل جابجا شدیم امسال من طرف این پسر رفتم ولی رفتار خیلی بدی نشون داد و خیانت کرد الان من هرکاری میکنم گریه کنم نمیتونم فقط قلبم درد میگیره و سردرد میشم و گلوم انگار یچیزی گیر کرده چکارکنم حس میکنم به درسم لطمه میخوره اگر همینجور ادامه پیدا کنه حالم مامانم هم خیلی نیش و کنایه میزنه که ۱۲سال ازت بزرگتره
26 تیر 1405

پاسخ پزشکان

0
سلام.
چیزی که تجربه میکنی شبیه سوگ یک رابطه و شکست عاطفیه.
اینکه نتونی گریه کنی ولی دلت درد بگیره، گلوت گرفته باشه و سردرد داشته باشی، میتونه از فشار روانی باشه.
به خودت زمان بده، فعلا ارتباطت رو با اون شخص قطع کن و روی درس و برنامه روزانه ات تمرکز کن.
اگر این حال بیشتر از چند هفته ادامه داشت یا درس و زندگی ات رو مختل کرد، حتما با یک روانشناس صحبت کن.
0
عزیزم شما الان تو شوک هستی، احتمالا انتظار داشتی شرایط بهتر بشه و رابطه خوبی با پسر همسایه داشته باشی و وقتی اوضاع مطابق تصوراتت پیش نرفت ناکامی رو تجربه کردی، سعی کن با فرد مورد اعتماد صحبت کنی و به خودت زمان بدی که از این دوران عبور کنی

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً این حالت واکنش به شکست عاطفی و استرس شدید یا نوعی بی‌حسی عاطفی (کاهش بروز هیجان) است. در بیشتر موارد ناتوانی در گریه به معنی از دست دادن احساس نیست و بدن با درد قفسه سینه، سردرد و احساس گیرکردن در گلو به استرس پاسخ می‌دهد؛ نگران‌کننده اما قابل کمک است.
راهکار‌های عملی:
- نفس‌های عمیق و تمرین زمین‌گرایی: ۴ ثانیه دم، ۶ ثانیه بازدم، تکرار ۵۱۰ بار.
- نوشتن یا ضبط حرف‌هایت در روزانه؛ و اگذار کردن احساسات روی کاغذ کمک به تخلیه می‌کند.
- پیاده‌روی یا ورزش سبک روزانه ۲۰۳۰ دقیقه و رعایت خواب و تغذیه منظم.
- گفت‌وگو با فرد قابل‌اعتماد یا گرفتن وقت از روان‌شناس برای صحبت ساختارمند.
علائم هشدار:
- داشتن افکار یا برنامه برای آسیب زدن به خود یا خودکشی.
- درد شدید قفسه سینه، تنگی نفس یا غش.
- افت شدید در عملکرد روزمره و تحصیلی، یا کاهش وزن و بی‌اشت‌هایی قابل توجه.
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.