لجبازی شدید کودک مبتلا به سندروم داون

با درود
با توجه به اینکه این رفتارها از حدود یک ماه قبل بهطور ناگهانی شروع شدهاند، ابتدا لازم است از نظر مشکلات جسمی مانند درد، عفونت، مشکلات دندان، گوش یا سایر بیماریها توسط پزشک معاینه شود؛ زیرا این موارد در افراد مبتلا به سندرم داون ممکن است بهصورت پرخاشگری یا امتناع از همکاری بروز کنند.
اگر علت جسمی رد شد، برای ارزیابی دقیق بالینی به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه کنید تا در صورت وجود مشکلات رفتاری یا نیاز به درمان دارویی بررسی شود.
همچنین آموزش والدین و آموزش مهارتهای رفتاری نقش بسیار مهمتری در مدیریت این رفتارها دارد؛ زیرا افراد مبتلا به سندرم داون بیش از آنکه به رواندرمانی کلاسیک پاسخ دهند، از برنامههای آموزشی، ساختار منظم، تقویت رفتارهای مطلوب و آموزش خانواده سود میبرند.
از اصرار، تنبیه یا درگیری مستقیم نیز خودداری کنید، زیرا معمولا پرخاشگری را تشدید میکند.

در این شرایط، با روانپزشک یا روانشناس کودک متخصص در اختلالات رشدی مشورت کنید.
ممکن است نیاز به تنظیم دارو یا تغییر رفتار درمانی باشد.
صبر و پرهیز از اجبار در حمام و تعویض لباس میتواند تنش را کاهش دهد.

سلام خدمت شما
دوست عزیز
برای ارزیابی دقیقتر لطفا به روانپزشک و روان درمانگر کودک و نوجوان مراجعه کنید.

با سلام.
با توجه به اینکه احتمال آسیب به خودشون یا دیگران بر اثر پرخاشگری وجود داره لطفا در اولین فرصت به روانپزشک مراجعه کنید.

سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
میدانم که این شرایط چقدر برای شما سخت و خستهکننده است.
تغییر ناگهانی رفتار در یک فرد مبتلا به سندرم داون را نباید فقط به لجبازی نسبت داد، چون معمولا دلیلی پشت این رفتار وجود دارد.
اول از همه لازم است از نظر جسمی بررسی شود که مشکلی مثل دنداندرد، گوشدرد، عفونت، یبوست، درد، یا حساسیت به آب و حمام نداشته باشد، چون این مشکلات گاهی خود را به صورت پرخاشگری و مقاومت نشان میدهند.
در خانه هم سعی کنید:
او را مجبور نکنید یا با اصرار زیاد وارد درگیری نشوید.
برای حمام و تعویض لباس، یک برنامه ثابت و قابل پیشبینی داشته باشید.
هر قدم کوچک همکاری را با تشویق و پاداشی که دوست دارد تقویت کنید.
اگر شروع به آسیب زدن به خودش یا پرتاب وسایل کرد، ابتدا آرامش خودتان را حفظ کنید، وسایل خطرناک را از اطرافش دور کنید و پس از آرام شدن دوباره تلاش کنید.
از آنجا که این تغییر رفتار حدود یک ماه است شروع شده و با خودآزاری و پرخاشگری همراه شده، بهتر است هرچه زودتر توسط روانپزشک کودک و نوجوان یا روانشناس آشنا با افراد دارای سندرم داون ارزیابی شود تا علت دقیق مشخص شود.

سلام
با توجه به این که سندرم داون یک اختلا چند وجهی است و هم جسم و هم هذن را درگیر میکند باید حتما از نظر مشکلات جسمی کاملا بررسی شود و اگر مشکل خاصی نداشت به روانپزشک مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز ؛
ضروری هست که حتما تحت مشاوره های تخصصی با روان شناس متخصص در حوزه کودکان استثنایی باشید .

با سلام
علل لجبازی را باید بعد شرح حال مفصل برای شما بگم
از راهکارهای موثر در کمتر شدن لجبازی این کودکان، نشان دادن دائمی عشق و حمایتتان از آنهاست.
با کارهای کوچکی مثل بغل کردن، بوسیدن، صحبت کردن با کودک و شنیدن حرفها و ناراحتیهایش و توجه کافی به او در هر زمینهای، میتوانید دوست داشتن و حمایتتان از کودک را به او نشان دهید.
البته این را هم بگوییم که این حمایت و توجه باید به شکل یک روتین هر روز تکرا شود، نه فقط موقع لجبازی! اتفاقا تجربه نشان داده که ناز و نوازش کردن کودک هنگام لجبازی، او را لوس و لجبازتر میکند.
2ـ مهارتهای اجتماعی و حل مسئله را به کودک بیاموزید
مطالعات مختلفی روی تاثیر آموزش مهارتهای اجتماعی بر مهارتهای زندگی روزمره کودکان سندرم داون انجام شده است.
نتیجه همه آنها این بوده که آموزش مهارتهای اجتماعی مختلف مثل کنترل خشم، سازگاری با تغییرات، حل مسئله و اینکه چگونه برای موقعیتهای دشوار، راهحلهای مناسبی پیدا کند و… نقش چشمگیری در کاهش رفتارهای لجبازانه این کودکان و بهبود کیفیت زندگی رومزه آنها دارد.
ناگفته نماند که در برخی موارد، ممکن است نیاز باشد که از کمک متخصصان مانند روانشناس یا کاردرمانگر برای آموزش این مهارتها به کودک استفاده کنید.
3ـ توقع و انتظارات بیجا از کودکتان نداشته باشید
کودک سندروم داون ممکن است به دلیل تاخیر در رشد و تکامل جسمی و عصبیاش، در برخی از زمینهها دچار مشکل باشد.
مثلا ممکن است تشخیص واجها برای او دشوار باشد، از پس شمارش اعداد برنیاید، بازه توجه کوتاهی داشته باشد و با کوچکترین اتفاق تمرکزش به هم بخورد، یا در کارهای ساده رومزه مثل غذا خوردن، دستشویی رفتن، لباس پوشیدن و… مشکل داشته باشد.
خب اگر شما بدون در نظر گرفتن این شرایط و تواناییهای کودکتان، کارهایی بیش از توان و ظرفیت او انتظار داشته باشید، طبیعتا کودک احساس ناکامی و ناکافی بودن میکند و دست به رفتارهای لجبازانه میزند.
پس کودکتان را با همه نقصهایش بپذیرید و با درخواستها و توقعات بیجا به آتش لجبازی آنها دامن نزنید!
4ـ سبک فرزندپروری مثبت و یکسانی داشته باشید

احتمالا این رفتار در بیشتر موارد واکنش به تغییر روتین یا یک مشکل حسی یا درد نهفته است.
نگرانکننده است اما معمولا قابل مدیریت است و هدف کاهش تنش و پیدا کردن علت است

سلام.
با توجه تغییرات عاطفی و هیجانی احتمالا ریسک فکتوری باعث بهم ریختگی و ناسازگاری ایشان شده است.
آیا پسرتان توان کلامی برای بیان مشکلات خویش دارد؟آیا ازدیدن بعضی از افراد و رویدادها واکنش های هیجانی شدید ابراز می کند؟ توصیه می شود به روانپزشک و روانشناس بالینی مراجعه کنید

با سلام
، پسرتان چند سالش است ؟ سندرم داون اختلالی چند وجهی است یعنی فرد مبتلا مشکلات جسمی مانند مشکلات قلبی وتنفسی ، مشکلات ذهنی مانند کم توانی ذهنی ، مشکلات رفتاری مانند لجبازی وسایر موارد را دارد ودرمان این نوع از اختلالات بهتر است تیمی باشد یعنی روان پزشک ، روان شناس ، کار درمان و سایر متخصصین ! درمان با توجه به سن کودک اسن اگر زیر 7 سال است ممکن است مشکلش دست انداخته شدن در بازی به وسیله سایر کودکان باشد اگر در سنین نوجوانی است ممکن است مربوط به بلوغ باشد ویا هر علت دیگری که الان ناشناخته است ! راهکار : ابتدا یک سری آزمایشات ومعاینات کامل مثل آزمایش خون وهورمونی از ایشان انجام شود ممکن است تغییرات خلق وخوی ایشان ناشی از اختلالات تیروئید باشد که با دارو کنترل میشود واگر از نظر پزشکی وطبی مشکلی نبود به روان شناس کودک یا بازی درمانگر مراجعه ودر صورت نیاز به دارو به روانپزشک مراجعه کنید . کار درمانگر هم میتواند کمک هایی به فرزندتان بکند! پس ارامش خودتان را حفظ کرده واقداماتی را که گفتم انجام دهید بدانید عصبانیت شما شرایط را بدتر میکند