لجبازی شدید کودک مبتلا به سندروم داون

حدود یک ماه هست پسر م که مبتلا به سندروم داون است شدید لجباز شده اصلا حمام نمیره لباسشو عوض نمیکنه و برای همین اصلا بیرون از خونه نمیره
و اگه زیاد اصرار کنیم تو سر و کله ی خودش میزنه و هر چی دم دستش بیاد پرت میکنه
خواهشا کمک کتید
17 تیر 1405

پاسخ پزشکان

0
در این شرایط، با روانپزشک یا روانشناس کودک متخصص در اختلالات رشدی مشورت کنید.
ممکن است نیاز به تنظیم دارو یا تغییر رفتار درمانی باشد.
صبر و پرهیز از اجبار در حمام و تعویض لباس می‌تواند تنش را کاهش دهد.
0
سلام خدمت شما
دوست عزیز
برای ارزیابی دقیقتر لطفا به روانپزشک و روان درمانگر کودک و نوجوان مراجعه کنید.
0
سلام.
با توجه تغییرات عاطفی و هیجانی احتمالا ریسک فکتوری باعث بهم ریختگی و ناسازگاری ایشان شده است.
آیا پسرتان توان کلامی برای بیان مشکلات خویش دارد؟آیا ازدیدن بعضی از افراد و رویداد‌ها واکنش‌های هیجانی شدید ابراز می کند؟ توصیه می شود به روانپزشک و روانشناس بالینی مراجعه کنید
0
با سلام،
پسرتان چند سالش است ؟ سندرم داون اختلالی چند وجهی است یعنی فرد مبتلا مشکلات جسمی مانند مشکلات قلبی و تنفسی، مشکلات ذهنی مانند کم توانی ذهنی، مشکلات رفتاری مانند لجبازی و سایر موارد را دارد و درمان این نوع از اختلالات بهتر است تیمی باشد یعنی روان پزشک، روان شناس، کار درمان و سایر متخصصین ! درمان با توجه به سن کودک اسن اگر زیر 7 سال است ممکن است مشکلش دست انداخته شدن در بازی به وسیله سایر کودکان باشد اگر در سنین نوجوانی است ممکن است مربوط به بلوغ باشد و یا هر علت دیگری که الان ناشناخته است ! راهکار: ابتدا یک سری آزمایشات و معاینات کامل مثل آزمایش خون و هورمونی از ایشان انجام شود ممکن است تغییرات خلق و خوی ایشان ناشی از اختلالات تیروئید باشد که با دارو کنترل می‌شود و اگر از نظر پزشکی و طبی مشکلی نبود به روان شناس کودک یا بازی درمانگر مراجعه و در صورت نیاز به دارو به روانپزشک مراجعه کنید.
کار درمانگر هم می‌تواند کمک‌هایی به فرزندتان بکند! پس ارامش خودتان را حفظ کرده و اقداماتی را که گفتم انجام دهید بدانید عصبانیت شما شرایط را بدتر می‌کند

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً این رفتار در بیشتر موارد واکنش به تغییر روتین یا یک مشکل حسی یا درد نهفته است.
نگران‌کننده است اما معمولاً قابل مدیریت است و هدف کاهش تنش و پیدا کردن علت است.
راهکار‌های عملی:
- آرام‌سازی فوری: صدا و تماس فیزیکی ملایم، نفس‌های کوتاه و کوتاه کردن خواسته‌ها تا کودک آرام شود.
- گزینه‌دادن ساده: دو انتخاب محدود (مثلاً این لباس یا آن لباس) تا احساس کنترل بدست آورد.
- ایجاد روتین تصویری و تایمر: نشان دادن گام‌های حمام یا تعویض لباس با تصاویر و تایمر کمکی.
- کاهش محرک‌ها و ایمن‌سازی: نور و صدا را کم کنید، اشیاء پرتاب‌شدنی و خطرناک را دور کنید.
علائم هشدار:
- حمله یا خودآسیبی مکرر و شدید که به خونریزی یا جراحت منجر شود.
- تشنج، هوشیاری کم یا عدم پاسخگویی ناگهانی.
- تنگی نفس یا تهدید به آسیب جدی به خود یا دیگران.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.