سلام وقتتون بخیر من ۲۷سالمه و به دلیل کاهش شدید تستسترون توی خون بدنم به گواه آزمایشاتی که انجام دادم به شدت میل جنسیم کاهش پیدا کرده توی اوج جوانی و به خصوص اینکه تازه۲ماه هست که ازدواج کردم که انواع دکترها هم مراجعه کردم ازجمله ارولوژیست ولی متاسفانه هیچ نتیجه ای نگرفتم وهر روز این وضع داره بدترمیشه به جای رسیدم که دارم افسرده میشم شبها خوابم نمیبره توخونه مشکل دارم به خاطر این موضوع خواهش میکنم کمکم کنید دیگه خسته شدم ازهمه چیز واقعا؟
14 آذر 1395
پاسخ پزشکان
1
میزان تستوسترون بصورت طبیعی از سن بیست سالگی به بعد کاهش پیدا میکنه و ازچهل سالگی به بعد این روند تشدید میشه. تومورهای هیپوفیز و اختلالات ترشح تستوسترون از بیضهها و همین طور اختلالات ژنایکی و مصرف استروییدها و چاقی باعث کاهش تستوسترون میشه. اما فقط وقتی که کاهش تستوسترون علامت دار باشه درمانلازم هست. تستوسترون زیر 200 که حداقل دونوبت تکرار شده باشه و با علایم پوکی استخوان، کاهش توده عضلانی و افزایش بافت چربی و سایر علایم همراه باشه به درمان نیاز داره. حال میزان تستوسترون شما چقدر هست ؟ چند نوبت تکرار شده ؟ سنجش تراکم استخوان، ام آر ای هیپوفیز و تست ژنتیک شده اید ؟
سلام به شما. نمی توان به طور قطع این نظر را داد که علت کاهش میل جنسی شما صرفا کاهش تستوسترون خون شما باشد. در این زمینه لازم است از لحاظ مسائل روانپزشکی دخیل در کاهش میل جنسی نیز مورد ارزیابی قرار گیرید که برای این منظور توصیه می کنم به روانپزشک یا سکس تراپیست مراجعه داشته باشید.
کاهش تستسترون میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله استرس، رژیم غذایی نامناسب، چاقی، برخی شرایط پزشکی مانند دیابت و بیماریهای غدد درونریز، و یا حتی استفاده از داروهای خاص. بهبود سبک زندگی مانند افزایش فعالیت بدنی، کاهش استرس، رژیم غذایی سالم حاوی چربیهای سالم و کاهش چربیهای اشباع شده و شکر میتواند به طور طبیعی سطح تستسترون را افزایش دهد. همچنین، مکملهایی مانند دی اسپارتیک اسید، ویتامین D، و روی میتوانند مفید باشند اما استفاده از آنها باید تحت نظر پزشک انجام شود. در صورتی که با تغییر سبک زندگی بهبودی حاصل نشد، مراجعه به پزشک متخصص غدد درونریز که میتواند درمانهای هورمونی مانند تراپی تستسترون را پیشنهاد کند، ضروری است.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.