عود اضطراب بعد قطع دارو؛ علت و راهکار

سلام
اول باید الگوهای شناختی و هیجانی تون رو بشناسید و تغییر بدین، سبک زندگی تون تغییر کنه و ریشه اضطرابتون رو بشناسین و درمان کنید و بعد دارو رو قطع کنید.
حتما به روانشناس مراجعه کنید

با سلام و وقت بخیر.
عود علائم پس از قطع دارو لزوما به معنی نیاز مادامالعمر نیست؛ معمولا نشان میدهد زمینه اضطرابی هنوز کاملا درمان نشده یا قطع دارو زودهنگام و بدون برنامه پیشگیری بوده است.
درمان مؤثر فقط دارو نیست؛ رواندرمانی شناختیرفتاری، اصلاح خواب، کاهش اطمینانجویی و مواجهه با احساس تنگی نفس باید کنار دارو قرار بگیرد.
قطع یا تغییر سرترالین، ترانکوپین و پروپرانولول را خودسرانه انجام ندهید و با روانپزشکتان درباره درمان نگهدارنده و کاهش تدریجی تصمیم بگیرید.

سلام و وقت بخیر
خدمت شما، با توضیحاتی که دادید، اینکه علائم شما بعد از قطع دارو چند بار برگشته، لزوما به این معنی نیست که حتما باید تا آخر عمر دارو مصرف کنید.
بیشتر نشان میدهد که زمینه اضطراب یا مشکل اصلی شما احتمالا عودکننده است و بعد از قطع درمان نیاز به برنامه پیشگیری از عود دارید.
در بعضی افراد، با توجه به تعداد عودها و شدت علائم، پزشک تصمیم میگیرد دارو برای مدت طولانیتری ادامه پیدا کند؛ در بعضی افراد هم میتوان با درمان روانشناختی مناسب، بهخصوص CBT، مهارتهای کنترل اضطراب و پیشگیری از عود را تقویت کرد و بعد درباره کاهش دارو تصمیم گرفت.
چون شما چند بار عود داشتهاید، بهتر است این بار فقط به دارو اکتفا نشود و در کنار درمان دارویی، علت و الگوی اضطراب و بیخوابی هم بهصورت تخصصی بررسی و درمان شود.
قطع یا کمکردن سرترالین و سایر داروها هم باید حتما با نظر روانپزشک و بهتدریج انجام شود.

سلام
اگر رواندرمانی برید و ریشه اضطرابتون شناسایی بشه علائمتون کاهش و بهبود پیدا خواهدکرد.

سلام
وقت بخیر
عود اضطراب بعد قطع دارو می تواند ناشی از قطع یکباره داروها یا عدم کاهش تدریجی آنها باشد و عدم درمان کامل باشد.
همچنین داروها به تنهایی کافی نیستند و رواندرمانی در کنار مصرف دارو کمک می کند درمانتون با سرعت بیشتر و مداوم باشد . پیروز باشید

باسلام
نباید خودسرانه دارو رو قطع می کردید علاوه بر عوارض قطع سریع دارو علایم بیماری عود می کند بهتر است تحت درمان باشید و مقاومت نکنید و ویزیت جدید داشته باشید و تازمانی پزشکتان چیزی نگفته دارو را تغییر ندهیدو در کنار دارو حتما به روان شناس نیز مراجعه داشته باشید

سلام
دوست عزیز
اینکه علائم شما بعد از مدتی بازمیگردد، نشان میدهد که دارو به خوبی علائم را کنترل کرده، اما احتمالا ریشههای روانی یا استرسهای زیربنایی هنوز نیاز به بررسی و مدیریت دارند.
قطع دارو بدون جایگزینی مهارتهای مقابلهای، میتواند باعث بازگشت علائم شود
حتما این روند بازگشت علائم را با پزشک خود در میان بگذارید تا برنامه داروییتان را بازبینی کند و در کنار درمان دارویی، حتما روی رواندرمانی (مانند CBT یا درمان شناختی-رفتاری) تمرکز کنید.
هدف این است که در کنار دارو، مهارتهایی یاد بگیرید که بتوانید در برابر استرسها از خودتان محافظت کنید تا نیاز به تکیه دائمی بر دارو کاهش یابد.

سلام.
چیزی که در شرح شما برای من مهمتر از سؤال «باید تا آخر عمر قرص بخورم؟» است، تکرار دقیق یک الگوست: با درمان خوب میشوید، دارو قطع میشود، چند ماه میگذرد و دوباره همان چرخه برمیگردد.
وقتی این اتفاق در 7 سال چهار بار تکرار شده، دیگر با یک دوره گذرای اضطراب طرف نیستیم؛ بیشتر شبیه یک استعداد عودکننده است که هر بار بعد از خاموش شدن علائم، زمینهاش باقی میماند.
این به معنی «تا آخر عمر سه دارو» نیست، اما کاملا ممکن است نیاز به درمان نگهدارنده طولانیتر داشته باشید؛ گاهی فقط یک داروی اصلی، نه همه داروهای فعلی.
یک کار ساده انجام دهید: چهار عود قبلی را روی یک کاغذ بنویسید؛ زمان قطع دارو، چند ماه بعد علائم برگشت، اولین علامت چه بود و آن دوره چه چیزی در زندگیتان تغییر کرده بود.
اگر هر بار تقریبا همان فاصله و همان شروع تکرار شده باشد، این اطلاعات از هر آزمایش جدیدی برای تصمیم درباره مدت درمان ارزشمندتر است.
مسئله اصلی در شما دیگر «آیا این بار هم خوب میشوم؟» نیست؛ مسئله این است که چرا هر بار درمان را در نقطهای تمام میکنیم که بیماری هنوز آماده برگشتن است.

ریشه اضطراب کمبود مهارت های زندگی و نداشتن خودشناسی و پایین بودن آگاهی وخود آگاهی است.
کمبود یا زیاد بودن بعضی مواد در بدن می باشد.
دوست عزیز دارو برای مدت کوتاهی موثر است.
شما برای داشتن یک زندگی سالم بدون دارو نیاز به یک مشاور روانشناس دارید تا گام به گام با هم مسایل ریشه ای زندگی تون حل کنید.
در کنار دارو باید مهارت های زندگی رو یاد بگیرید.
چند تا کتاب خوب بخونید.
نمیشه همه این هارو فقط با دارو رفع کنید.

سلام.
دوست عزیز؛
عود مکرر علائم بعد از قطع دارو لزوما به این معنی نیست که باید تا آخر عمر دارو مصرف کنید؛ اما نشان می دهد که زمینه اضطراب به طور کامل درمان نشده و برنامه قطع و پیشگیری از عود نیاز به درمان تخصصی دارد.
ضمنا در نظر داشته باشید که دارو ها فقط علائم را کاهش می دهند و مطلقا درمان کننده قطعی نیستند.
بنابراین
توصیه اکید می کنم در کنار درمان دارویی، حتما روان درمانی تخصصی و منظم، به ویژه CBT را بطور منظم و جدی با روانشناس متخصص در این حوزه شروع کنید؛ زیرا هدف فقط کاهش تنگی نفس و بی خوابی نیست، بلکه شناسایی و اصلاح چرخه اضطراب، ترس از علائم جسمی و رفتارهای اجتنابی است.
این کار می تواند احتمال عود پس از کاهش یا قطع دارو را کمتر کند و کمک می کند به درمان عمیق و ریشه ای و پایدار برسید و بتدریج نیاز شما به دارو تا حد زیادی کاهش می یابد.
ضمنا قطع یا تغییر دارو نیز حتما باید زیر نظر روانپزشک انجام شود.

سلام
وعرض ادب مصرف دارو فقط علایم را از بین می بره و با قطع دارو دوباره علایم بر مبگرده چون اضطراب ریشه ای درمان نشده با کمک روانشناس بالینی ریشه ها را پیدا کنید و گام به گام برای درمان ریشه ای اضطراب عمل کنید

درود
سلام و عرض ادب.
عود مجدد علائم بعد از قطع دارو لزوما به این معنی نیست که باید همیشه دارو مصرف کنید؛ ممکن است نشاندهنده عود اضطراب باشد و با علائم قطع دارو نیز متفاوت است.
با توجه به اینکه این الگو چند بار تکرار شده، بهتر است با روانپزشک درباره طول مناسب درمان، کاهش تدریجی دارو و نقش رواندرمانی برای پیشگیری از عود صحبت کنید؛ داروها را خودسرانه قطع یا شروع نکنید

سلام.
نه، لزوما به این معنی نیست که باید تا آخر عمر دارو مصرف کنید.
اما چون در 7 سال گذشته چند بار بعد از قطع دارو علائم برگشته، احتمال عود اضطراب وجود دارد و تصمیم درباره ادامه یا قطع دارو باید با روانپزشک و بر اساس شرایط شما گرفته شود.
قطع ناگهانی هم مناسب نیست.
در کنار دارو، رواندرمانی میتواند کمک کند تا احتمال عود کمتر شود و مهارتهای کنترل اضطراب را یاد بگیرید.
داروها حلال مشکلات نیستند و فقط علایم را در شما کاهش می دهند و برای حل ریشهای و شناسایی مشکلات حتما به روانشناس مراجعه کنید تا مشکلات به صورت اساسی حل شوند

سلام
وقت بخیر
در کنار مصرف دارو حتما زیر نظر روانشناس روی اضطرابتان کار کنید تا احتمال عود کاهش یابد

خیلی از موارد است که یک بیماری ضمینه ای، مثلا کم خونی باعث اضطراب میشود.
در این موارد، اگر بیماری ضمینه ای درمان نشود، درمام دارویی اضطراب باید مداوم باشد.