آیا طب سنتی در درمان بیماری پیرونی راهکاری دارد؟

سلاممنبیماریپیرونیدارمدوسالهولیششماههدارومصرفممیکنمدرضمنچندبارتزریقدرناحیهپلاکهمداشتمولیهیچنتیجهاینداشتهایاامیدیبهبهبودیهست؟لطفاراهنماییکنید
-1
سلام
تی سنتی جایگاهی ندارد، اگر مشکلی در عمل مقاربت ندارید، بهتر است که با بیماری مدارا کنید، ولی اگر مشکل دارید باید به متخصص ارولوژی مراجعه، تا با بررسی، بهترین روش جراحی را به شما پیشنهاد بدهد
-1
سلام
طب سنتی دردرمان پیرونی جایگاهی ندارد
-1
سلام
در درمان بیماری پیرونی باید به نتایج نسبی نیز قانع بود.
تصمیگیری برای جراحی باید با احتیاط و با توجه به نتایج نه چندان ایدهآل آن اخذ شود.
درمان سنتی جایگاهی ندارد.
-2
سلام
با توجه به موارد ذکر شده (عدم پاسخ به درمان طبی و تزریق) کاندید جراحی و احتمالا گذاشتن پروتز آلت هستید.
طب سنتی جایگاهی در درمان ندارد.
به متخصص اورولوژی مراجعه نمایید.
-2
درمان ابن ضایعه مشکل است و در موارد زیادی نتیجه درمان، حتی جراحی رضایت بخش نیست.
بهتر است با آن کنار بیایید! دانستن این مساله مهم است که بیماری پیروانی به هیچ وجه خطرناک و پیشرونده نیست نگران نباشید!
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در بیشتر موارد بیماری پیرونی بعد از یک دوره چندماهه تا یک‌سال به یک وضعیت ثابت می‌رسد و سپس می‌توان بیشتر روی بهبود عملکرد و زیبایی کار کرد.
این‌که با وجود دارو و تزریق هنوز بهبودی و اضح ندیده‌اید، متأسفانه در این بیماری غیرمعمول نیست، اما هنوز احتمالاً کاملاً ناامیدکننده هم نیست و راه‌های دیگری وجود دارد.
طب سنتی به‌تن‌هایی معمولاً توان اصلاح پلاک و کجی و اضح را ندارد، ولی می‌تواند در کنار درمان اصلی برای بهبود گردش خون و کاهش درد نقش کمکی داشته باشد.
راهکار‌های عملی:
۱ ادامه پیگیری با همان متخصص برای ارزیابی دوباره: اندازه پلاک، درجه کجی و بررسی نیاز به جراحی یا و سایل کشش‌دهنده.
۲ ترک کامل سیگار و کنترل قند و چربی خون؛ این‌ها روی خون‌رسانی آلت و نتیجه درمان اثر جدی دارند.
۳ استفاده از دستگاه‌های کشش یا و کیوم فقط با نظر متخصص ارولوژی، نه خودسرانه.
۴ در صورت تمایل به طب سنتی، فقط پیش متخصص طب ایرانی دانشگاهی بروید و از دارو‌های گیاهی ناشناس یا روغن‌های تبلیغی خودداری کنید.
۵ داشتن رابطه جنسی ملایم، بدون فشار و حرکات خشن تا از بدتر شدن پارگی‌ها و پلاک جلوگیری شود.
علائم هشدار:
۱ درد شدید و ناگهانی آلت همراه با تورم یا کبودی.
۲ مشکل ناگهانی و کامل در نعوظ یا ناتوانی در ادرار کردن.
۳ تب، قرمزی، گرمی و ترشح از پوست آلت پس از تزریق یا استفاده از و سایل کمکی.
تخصص پیشنهادی: ارولوژی (جراحی کلیه و مجاری ادراری و آلت تناسلی).