سلام من از وقتی متولد شدم پدرم مبتلا به اسکیزوفرنی بوده و الان بیست و هشت ساله این بیمارو تحمل کردم مادرم هم زن سالمی نیست از لحاظ عقلی مثلا خواهرمو میبرد حموم انقدر کتکش میزد که من میبردمش حموم ازون به بعد خونه ما دوتا اتاق کوچک بود کل فامیلای مادرم شبانه روزی خونه ما بودن وانقدر عقلش نمیکشید که بهشون بگه جا ندارم نیاین من بچه کوچک وقتی نه سال یا ده ژال داشتم هم برای خواهرام مادری میکردم هم مهمو
21 اسفند 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام ازمتن گفتار شما میتوان رنج و غم مراقبت از والدین آسیب پذیر و خواهرت را استنباط کرد.در زندگی مواردی غیر قابل پیش بینی و کنترل مانندبیماری،جنگ،تصادف،مرگ،شکست و غیره مواجه می شویم چاره ای جز پذیرش و تحمل کردن نداریم.
درود بر شما عزیزم. از شرح حال مختصری که نوشتین بسیار متاسفم. تجربیات منفی شما متاثر کننده هست. بهتره با روانشناس جلسات مشاوره داشته باشید که بدون قضاوت برون ریزی هیجانی داشته باشید و برای باقی سالها توانمندی هاتون رو شناسایی کنید و فردی موفق تر و شادتر بشوید
سلام. دوست عزیز؛ درک می کنم که تجارب سختی را پشت سر گذاشته اید . با توجه به شرایط دشواری که توصیف کردید، مراجعه به یک روانشناس برای بررسی و پردازش این تجربیات و تاثیرات بلندمدت آن بر سلامت روان شما بسیار ضروری است. یک متخصص می تواند به شما کمک کند تا با احساسات ناشی از این دوران سخت کنار بیایید، خاطرات آسیب زا را مدیریت کنید و الگوهای سالمی برای زندگی کنونی خود بسازید. بنابراینتوصیه می کنمحتما جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را با روانشناس شروع کنید.
سلام متاسفم از شرایطی که از کودکی تا الان گذروندید ،با توجه به توضیحاتتون مادری کردن و زود بزرگ شدن از کودکی سهم شما نباید باشه ، قاعدتا خواهرتون بزرگتر شدند پس سعی کنید کمی روی توانمندیهای خودتون متمرکز بشید،لیستی تهیه کنید از چیزهایی که همیشه دلتون میخواست انجام بدید و فرصت نکردید حتی اگر خوردن یه بستنی باشه یا جاهایی که همیشه دلتون میخواست برید مثل قدم زدن در فضایی سبز و هر روز حتی شده یکی از اینها رو انجام بدید ،نیاز هست با کودک درونتون ارتباط بگیرید و از حالا به بعد زندگی رو طور دیگری و بهتر از قبل زندگی کنید ، اگر میتونید حتما با روانشناس در حوزه طرحواره درمانی هم در ارتباط باشید تا به مرور حال بهتری رو تجربه کنید
سلام شما در شرایطی بودی که قادر به تغییرش نبودی اما با سن کمت بهترین نقشت رو ایفا کردی و این ارزشمنده. مهمه به این موضوع و توانمندیهای خودت فکر کنی و بر این اساس در ادامه زندگی حرکت کنی. حتما ارزش دیدن روزهای بهتر رو داری.
سلام ازمتن گفتار شما میتوان رنج و غم مراقبت از والدین آسیب پذیر و خواهرت را استنباط کرد. در زندگی مواردی غیر قابل پیش بینی و کنترل مانندبیماری،جنگ،تصادف،مرگ،شکست و غیره مواجه می شویم چاره ای جز پذیرش و تحمل کردن نداریم. مراقبت دلسوزانه شما ازنگهداری خواهر و مادر در کاهش فشار هیجانی وبهبودی آسیب پذیری و ناتوانی اعضای خانواده بسیارموثر بوده است. الان شاید از شدت رنج گذشته ابراز ناراحتی می کنی،ولی در آینده از وجودعزیزانت ابراز خرسندی خواهی کرد.
احتمالاً شما دچار سوگ مزمن و بار مراقبتی ناشی از بیماری والدین هستید. در بیشتر موارد این تجربه‌ها باعث خستگی عاطفی، اضطراب یا علائم استرس می‌شوند. آرام باشید؛ احساسات شما واکنش طبیعی به شرایط دشوار است. راهکارهای عملی: - اولویت به نیازهای پایه: خواب منظم، تغذیه مناسب و حرکت کوتاه روزانه. - مرزبندی روشن با اعضای خانواده و تقسیم وظایف تا زمان استراحت برای شما ایجاد شود. - نوشتن روزانه یا ضبط صدای کوتاه برای تخلیه عاطفی و شناسایی الگوهای آزاردهنده. - وقت‌گرفتن از روانشناس بالینی یا شرکت در گروه حمایتی؛ جلسات کوتاه و پیوسته کمک‌کننده‌اند. علائم هشدار: - افکار یا برنامه خودکشی یا میل به آسیب زدن به خود. - ناتوانی شدید در انجام کارهای روزمره، خوردن یا خواب مختل. - شروع یا افزایش مصرف الکل/دارو یا رفتارهای آشکاراً آسیب‌رسان. تخصص پیشنهادی: روانشناس بالینی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
