علت کوری میدان دید هردو چشم چیه؟

سلام دلیل کوری میدان دید چیه نقطه کور هردو چشم هام خیلی بزرگ شده و هر زور داره بیشتر سیا و تار تر میشه دلیلش چی میتونه باشه چشم بزشکی رفتم و گفتن چشم هات مشکلی نداره
0
باسلام به متخصص مغز و اعصاب مراجعه فرمایید.
0
سلام
برای شما حتما باید توسط چشم پزشک معاینه مجدد انجام و تست میدان بینایی یا پریمتری درخواست شود.
0
کوری میدان دید و بزرگ شدن نقطه کور که شما توصیف می‌کنید، وضعیتی است که معمولا به مشکلات مربوط به عصب بینایی یا مغز مرتبط است، نه صرفا خود چشم‌ها.
وقتی چشمپزشک میگوید چشم‌های شما سالماند اما شما مشکلات میدان دید دارید، احتمالا مشکل در مسیر‌های عصبی بعد از چشم است.
میدان دید، یعنی بخشی از محیط اطراف که چشم و مغز می‌توانند ببینند و پردازش کنند.
اگر نقطه کور بزرگتر شده و تار و سیاه می‌شود، ممکن است علت‌هایی مثل فشار روی عصب بینایی، آسیب به عصب بینایی (مثلا به علت بیماری‌هایی مانند گلوکوم یا نوروپاتی اپتیک) یا اختلالات مغزی مانند سکته، تومور یا بیماری‌های التهابی در مسیر‌های بینایی باشد.
گاهی بیماری‌هایی مثل میگرن با اختلالات بینایی همراه هستند که می‌توانند میدان دید را تحت تاثیر قرار دهند.
همچنین مشکلات عروقی مغز یا التهاب‌های عصبی ممکن است باعث این علائم شوند.
از آنجا که چشم‌ها سالماند، باید پیگیری‌های تخصصیتر مثل تصویربرداری MRI یا CT اسکن مغز و عصب بینایی انجام شود تا علت دقیق مشخص شود.
بررسی فشار داخل جمجمه و آزمایش‌های عصبی دقیقتر ممکن است نیاز باشد.
در هر صورت، اگر وضعیت شما رو به و خامت است و دید تار و نقطه کور بزرگتر می‌شود، باید سریعتر تحت نظر متخصص نورولوژی یا متخصص چشم با تجربه در اختلالات عصبی چشمی باشید تا درمان مناسب شروع شود و جلوی پیشرفت گرفته شود.
این شرایط جدی است و پیگیری دقیق و سریع اهمیت زیادی دارد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
افزایش نقطه کور و بروز کوری میدان دید در هردو چشم می‌تواند نگران‌کننده باشد.
در مواردی که پزشک اظهار می‌کند که مشکلی در ساختار چشم وجود ندارد، ممکن است لازم باشد ارزیابی‌های بیشتری از نظر عصبی انجام پذیرد.
بیماری‌های مختلفی می‌توانند به این حالت منجر شوند، از جمله التهاب عصب بینایی (نوریت اپتیک)، مولتیپل اسکلروزیس (MS)، و یا حتی برخی از اختلالات عروقی که جریان خون به شبکیه چشم را تحت تأثیر قرار دهند.
برای تشخیص دقیق، تصویربرداری‌هایی مانند ام‌آرآی و یا آزمایش‌های عصبی می‌توانند مفید باشند.
همچنین پیگیری منظم وجود فشار خون بالا یا بیماری قندی که می‌توانند به بافت شبکیه آسیب برسانند، ضروری است.