گوشه گیر بودن فرزندمان و بی توجه به درس؟

**
دختری دارم ۹ساله که توجهی به درس ندارد و حرف گوش نمیدهد البته کمی سر

به هوا است و و کمی گوشه گیر است و مقداری کم حرف در مهمانیها اصالا حرف

نمیزند با دخترخاله اش هم بازی نمیکند به نماز هم بی توجه است و مسواک زدن

هم همینطورالبته بگویم گه بچه شلوغی نیست اما از بعضی چیزها فراری است با

بچه ها گرم نمیگیرد خود جوش نیست البته خدمت آقای دکتر عزیز بگویم که با

اخلاق است ولی گوشه گیر و با محبت؟

ممنون از راهنمایی شما دکتر عزیز؟
0
با سلام
و وقت بخیر.
با توجه به لیست بلند شکایات به نظرم باید به مشکلات فرزند؛ انتظارات بالای والدین را نیز اضافه کنید و خود می‌تواند علت مهمی در شکل گیری الگو‌های اجتناب در فرزند شما باشد.
بی توجهی به درس و غیره باید با عملکرد تحصیلی کودک و آنهم بصورت سنجیده بررسی شود.
برای گوشه گیری کودک باید تعاملات کودک با همسالان به حداکثر ممکن افزایش یابد.
تاکید باید بر تعدیل انتظارات؛ نادیده گرفتن سنجیده اشتباهات رفتاری و تقویت مستمر و منظم رفتار‌های صحیحی است که بصورت گهگاه از کودک سر می‌زند.
برای رد کردن احتمال برخی اختلالات خلقی و اضطرابی هم با روانشناس یا روانپزشک کودک مشورت داشته باشید.
0
با درود فراوان.
بهتر است که کودک توسط یک روانپزشک، ترجیحا روانپزشک کودک و نوجوان و یزبت شود.
به احتمال زیاد کودک افسردگی و اضطراب دارد ولی تا ویزیت نشود تشخیص قطعی نمی توان داد.
0
با سلام
خدمت شما
توصیه می‌کنم جهت ارزیابی و بررسی بیشتر به روانپزشک کودک و نوجوان مراجعه نمایید.
0
با سلام و احترام
قطعا مسائلی که می فرمایید نیاز به بررسی بیشتر دارد ولی به نظر می رسد علاوه بر نیاز به کار تخصصی بر روی اضطراب و مسئولیت پذیری و مسائل دیگر، والدین کنترل زیادی بر محیط کودک اعمال می کنند که حس من نمی توانم را به کودک منتقل نموده است.
جهت دریافت مهارت‌های فرزند پروری و بازی درمانی برای کودک دلبندتان حتما به صورت حضوری مراجعه بفرمایید.
مشکلاتی که مطرح می فرمایید به صورت حضوری قابل حل می باشند.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
والدین باید با صبوری و محبت به فرزند خود نزدیک شوند و از او بخواهند که توجهش را به درس، نماز و بهداشت دهانی بیاورد.
ایجاد روال‌های مثبت برای انجام این فعالیت‌ها می‌تواند کمک زیادی به ایجاد علاقه فرزند به آنها داشته باشد.
همچنین، به فرزندان اهمیت چیز‌هایی که از آنها فراری می‌گیرند را توضیح داده و با ارتقاء انگیزه‌های آنها، ایجاد محیطی حمایت‌کننده برای آنها ایجاد کنید.
در صورت بروز مشکلات بیشتر، مشاوره با متخصص روانشناس یا مشاور تربیتی می‌تواند مفید باشد.