آیا اختلال دو قطبی بیماری ارثی است؟

من و مادرم هردو به تشخیص پزشک متخصص یک طیف دوقطبی خفیف داریم حالا نگرانم که ممکنه نوزادم در اینده وقتی بزرگ شد مبتلا بشه ؟
0
عزیزم در هر حال وجود سابقه خانوادگی این احتمال را افزایش می‌دهد اما در حال حاضر نگران نباشید و بررسی دور‌های فرزندتان را انجام دهید
0
سلام
بزرگوار
ژنتیک عامل موثری در انتقال اختلالات هست.
برخی علائم رفتاری و شناختی در سنین پایین توسط روانشناس و روانپزشک قابل شناسایی هست و اقدام زودهنگام بهترین عملکرد شماست.
در حال حاضر نگران نباشید و صرفا در سنین بالاتر فرزندتون هشیار و آگاه تر باشید
0
در شکل گیری اختلالات دو عامل نقش اساسی دارند، ژنتیک و محیط (والدین و .)، توی ژنتیک شما دخالتی نمی‌تونید داشته باشید اما در محیط چرا،، رفتار مناسب شما و در صورت لزوم کمک گرفتن از روانشناس در داشتن فرزندی سالم بسیار میتونه موثر باشه .
0
سلام
اکثر بیماری‌ها دارای ریشه و راثتی هستند اما جهت فعال شدن نیاز به عوامل محیطی دارند.
درصورتی که در دوران مختلف رشدی فرزندتون تفاوت‌های رفتاری با سایر همسالانش مشاهده کردید می تونید از روانشناس و روانپزشک کمک بگیرید.
درضمن مراقب باشید این بررسی‌ها نباید شکل و سواس گونه به خودش بگیره
0
سلام
در هر حال تاثیر عامل ژنتیک را نمی‌توان نادیده گرفت اما برای شما پیشنهاد می‌شود دوره‌های فرزند پروری را نزد یک روانشناس آموزش ببینید
0
سلام،
درک نگرانی شما را درک می کنم.
اختلال دوقطبی یک بیماری روانی جدی است که می تواند تاثیر قابل توجهی بر زندگی فرد داشته باشد.
اگر شما و مادرتان هر دو به اختلال دوقطبی خفیف مبتلا هستید، خطر ابتلای نوزاد شما به این بیماری افزایش می یابد.
بر اساس مطالعات انجام شده، خطر ابتلای نوزاد به اختلال دوقطبی اگر یکی از والدین به این بیماری مبتلا باشد، 10 تا 25 درصد است.
اگر هر دو والدین مبتلا باشند، خطر ابتلای نوزاد به 40 تا 50 درصد افزایش می یابد.
البته، این بدان معنا نیست که نوزاد شما به طور قطع به اختلال دوقطبی مبتلا خواهد شد.
عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند بر خطر ابتلای نوزاد به این بیماری تاثیر بگذارند، مانند ژنتیک و محیط.
اگر نگران ابتلای نوزاد خود به اختلال دوقطبی هستید، می توانید در مورد این موضوع با پزشک یا روانپزشک خود صحبت کنید.
آنها می توانند به شما در درک خطرات و گزینه‌های درمانی کمک کنند.
در اینجا چند نکته وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر ابتلای نوزاد خود به اختلال دوقطبی انجام دهید:
1 از مصرف دارو‌های روانپزشکی در دوران بارداری خودداری کنید، مگر اینکه ضروری باشد.
2 از مصرف الکل و مواد مخدر در دوران بارداری خودداری کنید.
3 از یک رژیم غذایی سالم و ورزش منظم پیروی کنید.
4 استرس خود را مدیریت کنید.
اگر نوزاد شما به اختلال دوقطبی مبتلا شود، مهم است که درمان زودهنگام را شروع کنید.
درمان می تواند به بهبود علائم و کاهش خطر عوارض کمک کند.
0
سلام
برای احتمالات و چیزی که هنوز اتفاق نیفتاده نباید نگران بودبهتر است به جنبه‌های مثبت فکر کنید شاید ژنتیک فرزند شما طور دیگری رقم خورده باشد در ضمن روی محیط نظارت بیشتری داشته باشید تا می‌توانید از تنش و اضطراب دوری کنید و باشادی و آرامش کودکتان را بزرگ کنید دارو‌هایتان را بموقع مصرف کنید برای بهبودوکیفیت زندگی خودهمسروفرزندتان ازیک روان درمانگر کمک بگیرید
0
با سلام
اختلالات طیف بای پلار دوقطبی جنبه ژنتیکی دارند اما اینکه هر فردیکه اختلال دو قطبی دارد به فرزندش حتما منتقل کند، اشتباه است.
بهتر است که برای بررسی دقیقتر با متخصص ژنتیک مشاوره نمایید.
0
سلام
دوست عزیز این نگرانی شما قابل درک است اما این که شما فکر کنید حتما فرزندتان این مشکل را پیدا می‌کند اشتباه هست
نگرانی و فکر بیش از حد میتونه آسیب زننده باشه
پیشنهاد می‌کنم با مشاور در ارتباط باشید برای محیط سالم تر رشد و پرورش و فرزندتون
به امید بهترین‌ها
0
ژنتیک و سابقه خانوادگی تاثیر گذاره
ولی محیط باعث فعال شدن اون مشکل می‌شه
گاهی کسی که در محیط آروم تر و امن تری رشد میکنه اون ژن هیچ وقت فعال نمی‌شه
موفق باشید
0
با سلام.
در مورد احتمال ابتلای فرزند و تصمیم گیری در این مورد، توصیه می کنم با پزشک معالج مشورت نمایید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
اختلال دو قطبی یک اختلال روانی است که علل ژنتیکی، محیطی و عوامل شیمیایی را می‌تواند داشته باشد.
مطالعات نشان می‌دهند که اختلال دو قطبی به طور ژنتیکی قابل انتقال است، اما این موضوع به تن‌هایی نشانه مطلق بیماری ارثی نیست.
ارثی بودن اختلال دو قطبی به معنای پدیدار شدن اجباری آن در نسل‌های بعدی نیست و تأثیرات محیطی نیز بر روی بروز این بیماری تأثیرگذار است.
بنابراین، احتمال ابتلا به اختلال دو قطبی بالاتر می‌رود اگر فرد جانشین یک فرد مبتلا به این بیماری باشد.
با این حال، وجود بیماری در خانواده نباید به تن‌هایی منجر به ترس و نگرانی برای آینده نوزاد شود؛ بلکه مشاوره با پزشک متخصص در این زمینه و پیگیری منظم وضعیت سلامت روانی نیازمند است.