رفتار صحیح با کودک یک‌ساله هنگام گریه

رفتار صحیح با کودک یک‌ساله هنگام گریه
سلام وقتتون بخیر دختر یک ساله ای دارم که میگه همش با من بازی کن و اگه نتونم فقط گریه میکنه و جیغ میکشه و دست منو میکشه به سمت اسباب بازی هاش و میخواد که فقط باهاش بازی کنم و بهم فرصت حتی یک لیوان شستن و غذا درست کردن هم نمیده همش گریه میکنه که بیا پیشم بشین من چندبار عصبی شدم و داد زدم سرش از شدت ناچاری ولی خب میدونم که اشتباهه و خیلی ناراحتم رفتار صحیح چیه چیکار باید بکنم
7 تیر 1404 آخرین بروزرسانی: 8 تیر 1404

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام گریه بچه یک ساله نوعی در آغوش گرفتن و در بر گرفتن نیاز داره تا احساس محیط امن بکنه و بدترین کار والدین اینه که بچه رو دعوا کنند سعی کنید اگر نمیتوانید در آغوش بگیرید حداقل نوتر و خنثی باشید.
— دکتر مجتبی رضایی، متخصص اعصاب و روان ، روانپزشک و روان ... مشاهده پاسخ کامل
1
سلام و وقت بخیر.
آرامش خود را حفظ کرده به متخصص مراجعه فرمایید.
0
با درود . همانطور که مشخص است کودک شما نیاز به تحریک اجتماعی و عاطفی دارد و این نیازش را با دعوت شما به بازی نشون میده.
بهتر است اوقاتی رو برای بازی همراه با توجه به کودک قرار بدید همچنین از همسرتان در مواقعی که در خانه است کمک بخواهید تا ساعتی را با بچه، بازی کند.
0
سلام و عرض ادب.
کودک تون از طریق گریه ارتباط برقرار می کنه و این مساله با تقویت مهارت های زبانی و افزایش سن برطرف میشه.
بهتره تا رسیدن به مهارت های کلامی و اجتماعی صبورتر باشید.
همچنین می تونید به روانشناس کودک جهت آموزش مهارت های رفتاری و تربیتی مراجعه کنید
0
سلام
با روانشناس کودک مشورت کنید تا راهکار های مناسب برای رفع این رفتارها به شما بدن
0
سلام
گریه بچه یک ساله نوعی در آغوش گرفتن و در بر گرفتن نیاز داره تا احساس محیط امن بکنه و بدترین کار والدین اینه که بچه رو دعوا کنند سعی کنید اگر نمیتوانید در آغوش بگیرید حداقل نوتر و خنثی باشید.
0
سلام
. دوست عزیز؛
دختر شما در این سن طبیعی ست که وابستگی زیادی به شما داشته باشد و نیاز زیادی به توجه و همراهی داشته باشد.
این وابستگی نشانه ی سلامت رشدی اوست نه مشکل.
برای مدیریت بهتر این موقعیت، خوب است قبل از شروع کارها کمی با او بازی کنید تا احساس امنیت بیشتری پیدا کند.
میتوانید او را با خودتان همراه کنید و اجازه دهید در کنار شما و با وسایل بی خطر بازی کند تا حس مشارکت داشته باشد.
با لحن آرام و قابل پیشبینی به او توضیح دهید که الان باید کاری انجام دهید و بعد دوباره کنارش خواهید بود.
داشتن یک روال مشخص به او کمک میکند که بداند چه زمانی با شما خواهد بود.
اگر گاهی عصبی شدید خودتان را سرزنش نکنید چون نشانه ی فشار زیاد است نه بد بودن.
در صورت امکان از اطرافیان کمک بگیرید و اگر نیاز بود مشاوره کودک میتواند خیلی مفید باشد تا احساس بهتری نسبت به خودتان و فرزندتان پیدا کنید.
0
کاملا طبیعیه که کودک یک ساله ات هنوز نتونه تنها بازی کنه و مدام دنبال توجه شما باشه، چون هنوز احساس جدایی براش سخته. ، لازمه به تدریج یاد بگیره که گاهی هم باید منتظر بمونه.
زمان مشخص برای بازی دو نفره بذار، بعدش با مهربونی بگو که باید بری سر کارهات وسایلی براش فراهم کن که وقتی مشغولی، کنار دستت بازی کنه.
مثلن موقع اشپزی به او هم وسایل اشپزی بده که بازی کنه.
اگر گاهی عصبانی شدی خودت را سرزنش نکن و با خودت مهربان تر باش.
کمکم با تکرار و صبوری کودکت یاد میگیره مستقل تر بازی کنه.
0
سلام
کودک شما الان در شرایطی هست که نیاز داره شما کنارش باشی واین طبیعی هست میتونی ساعاتی هم که همسرتون خونه است ازش بخوای با دخترتون بازی کنه وشما به کارهات برسی
0
درود بر شما
دوست عزیز این مساله باید بررسی بشه به طور کامل مراجعه داشته باشید
0
با سلام
در صورتیکه دچار فرسودگی روانی در اثر درخواستهای کودکتان شده اید، بررسی توسط روانپزشک و روانشناس کمک کننده است

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً این رفتار ناشی از نیاز شدید به توجه و مرحله طبیعی رشد و اضطراب جدایی است.
در بیشتر موارد چنین التماس‌ها و جیغ‌ها در یک‌سالگی شایع و گذرا هستند و با روش‌های مناسب قابل مدیریت‌اند.
راهکارهای عملی:
- زمان‌بندی کوتاه و مشخص: برای مثال بازی‌های ۵۱۰ دقیقه‌ای ویژه‌اش اختصاص دهید و سپس به کارتان برگردید.
- ایجاد روتین و نشانه‌های بصری (ساعت شنی یا موسیقی کوتاه) تا کودک بفهمد چه زمانی بازی تمام می‌شود.
- اسباب‌بازی‌های ایمن در محدوده دید بگذارید و توضیح کوتاه و آرام بدهید؛ آرام اما قاطع باشید و از داد زدن پرهیز کنید.
- اگر عصبانی شدید، بعد از آرام شدن نزد کودک برگردید، عذرخواهی کنید و او را در آغوش بگیرید تا حس امنیت بدهید.
علائم هشدار:
- کاهش وزن یا تغذیه نامناسب و رشد ناکافی.
- گریه مداوم و غیرقابل آرامش که بیش از چند ساعت ادامه دارد.
- افت قابل‌توجه در تعامل اجتماعی (عدم پاسخ به اسم یا تماس چشمی) یا تأخیر حرکتی/تکلمی چشمگیر.
تخصص پیشنهادی: اطفال

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.