سلام وقت بخیرخودم۲۳سالمه همسرم۳۱همسرم به شدت کنترلگره اجازه این که حتی آب بخورم نمیده اگرمخالفت کنم از درزور فشار تهدیدواردمیشه کاملا قهر میکنه صحبت نمیکنه وکامل مسئولیت خالی میکنه وتمام نیازهای مادی منونادیده میگیره الان۱۰روزه هیچ پولی به حساب من واریزنکردن بااین ک بهشون گفتم حتی صحبت کردم خسته شدم ازاین زندگی اما هیچ واکنشی ندارن اتفاقا بیشتر موضع طلبکاری گرفتن
18 خرداد 1405
پاسخ پزشکان
0
با درود از توضیحات شما به نظر میرسد مسئله فقط اختلافنظر یا دعوای زناشویی نیست. وقتی همسر اجازه تصمیمگیریهای عادی را نمیدهد، از قهر، تهدید یا فشار برای کنترل استفاده میکند و نیازهای مالی را نادیده میگیرد، این میتواند نشانه یک رابطه ناسالم و کنترلگرانه باشد. مهم است که این وضعیت را عادیسازی نکنید یا صرفا به حساب بداخلاقی بگذارید. قبل از هر تصمیمی، لازم است شرایط شما، میزان و ابستگی مالی، حمایت خانوادگی و مرزهای شخصیتان دقیقتر بررسی شود. توصیه میکنمحتما به روانشناسمراجعه کنید تا بتوانید این الگوی رابطه را بهتر ارزیابی کنید، مرزهای سالمتری تعیین کنید و درباره ادامه مسیر زندگیتان آگاهانهتر تصمیم بگیرید.
احتمالاً رفتار همسرتان نمونهای از کنترلگری و سوءاستفاده عاطفی–مالی است. در بیشتر موارد این رفتار برای محدود کردن استقلال و ایجاد فشار روانی است. نگران نباشید؛ شما حق امنیت، احترام و دسترسی به منابع مالی را دارید. راهکارهای عملی: - اگر در خطر فیزیکی مستقیم هستید سریعاً با اورژانس یا پلیس تماس بگیرید و به مکان امن بروید. - شواهد را ثبت کنید: اسکرینشات پیامها، فهرست و اریزیها و تاریخها را در جایی امن یا نزد دوست/خانواده ذخیره کنید. - امکان دسترسی مالی اضطراری فراهم کنید: حساب یا کارت جدا، مقداری پول نقد مخفی یا پشتیبانی مالی از یک فرد مورداعتماد. - با مرکز حمایت از زنان، مددکار اجتماعی یا روانشناس تماس بگیرید برای برنامهریزی ایمن و حمایت حقوقی. علائم هشدار: - هر گونه آسیب فیزیکی، خونریزی یا تهدید به خشونت که نیاز به درمان دارد. - افکار یا تهدید به خودکشی یا اقدام به خودآسیبی. - از دست دادن دسترسی به داروهای ضروری یا ناتوانی در مراقبت از خود. تخصص پیشنهادی: روانشناس
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.