بی حسی و بالا موندن انگشت سوم؟

حدود ۳۰ روز پیش جراحی تاندون روی پای راست داشتم. زخم سطحی بسته شده، درد ندارم و با عصا راه میرم. انگشت سومم در راه رفتن پایین میاد ولی در استراحت بالا میمونه.اخیرا مسیر خط تاندون انگشت سوم پایین انگشت تا محل برش بیحس شده خود انگشت حس داره. قبلا فقط مسیر انگشت دوم بیحس بود.
همچنین پایین انگشتهام گاهی دچار گرفتگی یا سفتی خفیف میشه؟
0
یکم برای برطرف شدن بی حسی تا جند ماه اجازه بدید زمان بگذره
0
سلام
توصیه می‌گردد جهت بررسی و معاینه به متخصص ارتوپدی مراجعه فرمایید
0
احتمال اسیب تاندون انگشت مربوطه وجود دارد و لذا توصیه به معاینه توسط متخصص می کنم.
همچنین علت بی حسی می تواند اسیب به اعصاب حسی ناحیه اسیب دیده باشد
0
سلام و وقت بخیر
یکی دو هفته دیگه میتونید صبر کنید و تمرینات اصولی توان بخشی و فیزیوتراپی میتونه کمکتون کنه و اگر بهتر نشدید مجددا به پزشک معالجتون مراجعه نمایید تا اقدامات لازم براتون انجام شود .
با آرزوی سلامتی برای شما .
0
سلام
بیحسی در مسیر خط تاندون بعد از جراحی معمول است و اغلب به دلیل آسیب یا فشار موقت روی اعصاب سطحی یا تورم بافتی پس از عمل ایجاد می‌شود.
پایین آمدن انگشت سوم هنگام راه رفتن ممکن است ناشی از ضعف موقت تاندون یا عدم هماهنگی عضلات پس از عمل باشد. سفتی یا گرفتگی خفیف انگشتان هم معمولا طبیعی است و با تمرینات فیزیوتراپی دست و پای بعد از جراحی تاندون بهبود پیدا می‌کند.
با این حال، توصیه می‌شود این وضعیت را با جراح معالج یا فیزیوتراپیست دنبال کنید تا آسیب دائم عصب یا اختلال عملکرد تاندون زود تشخیص داده شود.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
علائمی که توصیف کرده‌اید ممکن است ناشی از آسیب عصبی یا مشکلات مرتبط با ترمیم تاندون باشد.
در طول فرآیند ترمیم پس از جراحی، گاهی اوقات عصب‌ها تحت فشار قرار می‌گیرند یا دچار آسیب می‌شوند، که می‌تواند منجر به بی‌حسی در مسیر عصب شود.
بالا ماندن انگشت در حال استراحت و احساس بی‌حسی می‌تواند نشان‌دهنده تغییرات در عملکرد عصبی یا عضلانی اطراف محل جراحی باشد.
توصیه می‌شود برای بررسی دقیق‌تر، مجدداً تحت معاینه پزشکی قرار گیرید.
پزشک ممکن است برخی تست‌ها مانند الکترومیوگرافی (EMG) یا سونوگرافی را توصیه کند تا میزان آسیب دیدگی عصبی یا وضعیت تاندون را ارزیابی کند.
در زمینه درمان، مدیریت وضعیت می‌تواند شامل استفاده از دارو‌های ضد التهابی، فیزیوتراپی برای تقویت ماهیچه‌ها و بهبود دامنه حرکتی، و در موارد خاص تزریق استروئید یا جراحی پیگیری باشد.
همچنین کار با یک فیزیوتراپیست برای انجام حرکات اصلاحی و تمرین‌هایی که می‌تواند به کاهش فشار بر عصب کمک کند، مفید است.