آیا راهی برای ترمیم روان کودک ۷ساله ب واسطه تنبیه فیزیکی هست؟

سلام و وقت بخیر.
حفظ آرامش و صبور بردن چاره حل بسیاری از مشکلات است.
با دکتر متخصص ارتباط بگیرید.

سلام
هم شما و هم کودک نیاز بهمشاوره دارید

سلام
دوست عزیز؛
احساس ناراحتی و عذاب و جدانتون کاملا قابل درکه و نشونهی آگاهی و مسئولیتپذیری شماست.
برای جبران و کمک به سلامت روان پسرتون حتما اقدامات زیر رو در پیش بگیرید:
رواندرمانی فردی برای خودتون با تمرکز بر کنترل خشم، شناخت ریشه‌های عصبانیت و آموزش مهارت‌های والدگری سالم.
رویکرد‌های مؤثر شامل رفتاردرمانی شناختی (CBT) و طرحوارهدرمانی هستن.
ارجاع کودک به روانشناس کودک برای ارزیابی تاثیرات هیجانی و رفتاری و استفاده از روش‌هایی مثل بازیدرمانی یا هنردرمانی که به کودک کمک میکنه احساساتش رو ابراز کنه و ترمیم روانی پیدا کنه.
همزمانی درمان شما و پسرتون میتونه اثرگذاری بهتری داشته باشه و پیوند عاطفی بین شما رو نیز ترمیم کنه.
در نظر داشته باشید که ذهن کودک انعطاف پذیره و با مداخله درست، بسیاری از آسیب‌ها قابل جبران هستن.
همین تصمیم شما برای تغییر، قدم بسیار مهمیست.

در پاسخ به پرسشتون:
1 آیا تنبیه فیزیکی آسیب داره؟
بله، تنبیه فیزیکی میتونه باعث آسیب‌های روانی، کاهش عزتنفس، اضطراب، پرخاشگری یا حتی مشکلات ارتباطی در آینده بشه.
اما خوشبختانه مغز کودک هنوز در حال رشده و اصلاح روابط کاملا ممکنه، مخصوصا وقتی کودک ببینه که والدینش بهدنبال جبران و تغییر هستن.
2 آیا می‌شه آسیب‌ها رو جبران کرد؟
بله، حتما. بچه‌ها بسیار انعطافپذیرن و وقتی ببینن پدر و مادرشون تغییر کردهن، بیشتر از همیشه بهشون اعتماد می‌کنن.
مهربونی، همدلی، گفتوگو و پذیرش مسئولیت میتونه رابطهی شما رو ترمیم کنه.
کودک نیاز داره بشنوه که مامانش اشتباهش رو پذیرفته و سعی میکنه بهتر بشه.
3 قدم‌های پیشنهادی برای جبران:
گفتوگوی صادقانه با فرزندتون:
در یک فضای آروم، میتونید بهش بگید:
> «مامان بعضی وقتا اشتباه کرده و داد زده یا تنبیهت کرده.
میدونم ناراحتت کرده، و واقعا متاسفم.
دارم تلاش می‌کنم دیگه این اتفاق نیفته چون خیلی دوستت دارم.»
حمایت حرف‌های بگیرید:
مراجعه به روانپزشک برای خودتون، و مشاور کودک برای پسرتون بسیار کمککنندهست.
ممکنه خود شما هم خستگی مزمن، اضطراب یا افسردگی خفیف داشته باشید که باعث طغیان عصبانیت می‌شه.
یادگیری شیوه‌های درست تربیت:
با کمک مشاور، تکنیک‌های مدیریت خشم و شیوه‌های فرزندپروری مثبت رو تمرین کنید.
دوره‌های آنلاین یا کتاب‌هایی مثل «فرزندپروری مثبت» یا «با فرزندم چگونه رفتار کنم؟

سلام
باید کودکتون هم روان درمانی بشن.

با درود . اساسا تنبیه بدنی و روانی بر کودک آسیب وارد می‌کند . برای ترمیم رابطه شما سعی کنید روزانه حدود نیم ساعت با بچه بازی همراه با توجه انجام بدید به این صورت که ضمن این نیم ساعت هیچ گونه آموزش و امر و نهی در کار نباشد.
همچنین برای مشاوره با یک رواندرمانگر مشورت کنید.

درود بر شما.
نگرانی شما نسبت به سلامت روان فرزندتون فابل درک و پذیرش است.
رابطه آسیب دیده قابل ترمیم است اما محرک‌های آزار دهنده در شروع و تداوم مشکلات رابطه ای نفش بسزایی خواهد داشت.
تغیبرات خلقی خشم و تحریک پذیری و ابراز پشیمونی و احساس گناه درصورت عدم درمان در شروع و ادامه بدرفتاری با کودک ادامه خواهد داشت.
ابتدا به روانپزشک مراجعه کنید تا اختلالات و آشفتگی‌های روان تخت درمان دارویی قرار گیرد، سپس روانشناس با آموزش و درمان تمظیم هیجانی، تقویت نقش کار آمدی والدینی و آسیب‌های دلبستگی کودک و مادر رابطه آسیب دیده را ترمیم و بازسازی می کند.

سلام
اول برای خودتان و بعد کودک نیاز به رواندرمانی هست

سلام
دوست عزیز چقدر خوب که به فکر ترمیم هستید.
کودکتان رو باید پیش مشاوره کودک ببرید.
خودتون هم روان درمانی رو شروع کنید

سلام،
بله قابل بهبود و جبران است . احساس مسولیت شما در قبال فرزندتان قابل تقدیر است، این نشانه خوبی برای امادگی شما برای تغییر است به روانشناس مراجعه کنید .

با سلام
و وقت بخیر.
توصیه‌های زیر را به صورت کلی در نظر داشته باشید:
-بهره گیری از برنامه دقیق غذایی، استراحت و تکالیف برای کودک.
-تعیین نظام تقویت و تنبیه دقیق برای شکل دهی رفتار‌های مطلوب و عدم تقویت رفتار‌های نامناسب.
-به حداقل رساندن محرک‌های مزاحم.
-افزایش سطح فعالیت بدنی کودک و آموزش در جهت شیوه تقسیم مناسب انرژی کودک.
-بررسی دقیق منابع تنش احتمالی کودک در محیط خانه (اختلاف والدین، تولد فرزند جدید و .).
-صبر داشته باشید، تفاوت‌های فردی کودکتان را بپذیرید، توقعات کمالگرایانه را کنار بگذارید، انتظارات خود را تعدیل کنید و بابت پیشرفت‌های کوچک، کودک را تقویت کنید.
در کنار مراجعه به متخصص مربوطه (روانپزشک فوق تخصص کودکان و یا روانشناس مجرب در حوزه کودک) می‌توانید (بخش لجبازی و نافرمانی) از کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم (نوشته دکتر گاربر و ترجمه پرفسور سهامی) را مطالعه بفرمایید.

سلام،
وقت شما هم بخیر
احساس گناهی که دارید، نشونهی و جدان بیدار و عشق عمیق شما به فرزندتونه.
خیلی از والدین در لحظه‌های فشار و خستگی، کنترلشون رو از دست میدن، ولی همه مثل شما شهامت اعتراف و تصمیم برای تغییر ندارن.
همین که میخواید کمک بگیرید، خودش قدم بزرگیه.
آسیب‌هایی که کودک در اثر تنبیه فیزیکی میبینه، قابل جبران هستن، بهشرطی که از همین حالا مسیر رو تغییر بدید.
کودکان توان ترمیم زیادی دارن، بهویژه وقتی ببینن والدشون مسئولیتپذیره و حاضر به جبران.
گفتوگو با پسرتون، عذرخواهی صادقانه، و ایجاد فضای امنی که بدونه دیگه قرار نیست ترسزده باشه، نقطه شروع ترمیمه.
مراجعه به روانپزشک برای مدیریت خشم و استرس شما بسیار ضروریه، و احتمالا درمان رواندرمانی برای خودتون و مشاوره کودک برای پسرتون هم کمک میکنه.
این فقط یک شکست نیست، یک فرصت برای بازسازی رابطه و ساختن امنیتی جدیده که سال‌ها در ذهنش میمونه.
هنوز دیر نشده.
همین امروز با یک متخصص تماس بگیرید.
اون بچه، هنوز میتونه یاد بگیره که عشق قویتر از خشمه.

با مشاوره روانشناس و روانپزشک، آسیب‌های ناشی از تنبیه فیزیکی در کودک قابل ترمیم است.