کنترلی روی رفتارم ندارم بعد پشیمان میشوم؟

سلام.
عزیزم خلق شما تحریک پذیر است باکوچک‌ترین تحریکات محیطی برانگیخته می شود.
تلاش کنید درصورت عصبی شدن از فرد یا محیط فاصله بگیرید.
و با ارزیابی مجدد مشکل رفتاری و تحلیل مزایا و معایب شیوه‌های ارتباطی با کودک آگاهانه رفع شان کنید.

سلام
درمانتون رو جدی بگیرید به نظر می رسد تحریک پذیر هستید و کنترلی روی خودتون ندارید همزمان رواندرمانی داشته باشید و مهارت‌های فرزند پروری را بیاموزید

سلام
دوست عزیز
تصویری که فرستادید بسیار غم انگیز است.
قطعا غم زیادی که به خاطر آسیب زدن به کودک دلبندتان دارید قابل درک است.
گاهی خشم‌های زیاد و سرکوب شده باعث تحریک پذیری و از کوره در رفتن با کوچک‌ترین مساله می شود که می تواند ریختن غذا توسط کودک باشد یا هر چیز دیگری.
نگرانی شما بابت رفتارتان و آسیب زدن به عزیزانتان کاملا به جاست و بسیار ارزشمند است که سوال پرسیدید و درخواست کمک دارید.
پیشنهادم بررسی مسائل حل نشده در کنار یک روانشناس امن در فضایی به دور از قضاوت است.
با آرزوی بهترین‌ها برای شما و عزیزانتان.

سلام.
دوست عزیز؛
واکنش شما در قبال فرزندتان، نیاز به مدیریت جدی دارد.
توصیه می‌کنم حتما با روانشناس متخصص در حوزه درمان شناختی _رفتاری یا CBT و طرحواره درمانی، روان درمانی تخصصی را شروع کنید.
روانشناس به شما کمک می کند تا
ریشه واکنش‌هایتان را درک کنید.
زیرا با بررسی دقیق تر اضطراب، افسردگی و تاثیر تغییرات هورمونی بر رفتارتان، به شما در شناسایی عوامل محرک اینگونه واکنش‌ها کمک می کند.
همچنین راهکار‌های عملی مانند تکنیک‌های مدیریت خشم و استرس در لحظه، آموزش داده می شود.
مهمتر اینکه
در فضایی امن با روانشناس این امکان به شما داده می شود که احساساتتان را پردازش کنید.
یعنی فضایی امن برای بیان احساس گناه و ناراحتی شما فراهم می کند و به شما در پذیرش و عبور از این احساسات کمک می کند.
مراجعه به روانشناس در این شرایط، یک گام ضروری برای بهبود کنترل رفتاری و سلامت روانی شما و فرزندتان است تا بتوانید محیطی امن تر و سالم تر برای فرزندتان ایجاد کنید.

سلام
متاسفم از تجربه غم انگیزی که هم خودتون و هم فرزندتون داشتید، طرحواره‌های ناسازگارتون باید شناسایی بشه، گاهی تعارضات کودکی و نوجوانی که پشت سر گذاشتید، گاهی نبود رابطه امن با خانواده، گاهی نبود رابطه امن با همسر و گاهی مسایل دیگه باعث می‌شه ذهن و روان اشفته بشه و تخلیه هیجانی بر روی دم دست‌ترین فرد نزدیک ما اتفاق بیفته، امیدوارم این شرایط رو در کودکی یا با همسرتون تجربه نکرده باشید، عزیزم اینکه چرا این اتفاق افتاد نمی‌تونه مسئله رو حل کنه بیشتر باعث سرزنش خودتون می‌شه، باید ببینیم چی کار می‌شه کرد دیگه این اتفاق نیفته با روانشناستون صحبت کنید، درمانتون در این مسیر قرار بگیره و تخلیه هیجانی مناسب انجام بشه تا رابطه والد فرزندی اصلاح بشه و حداقل اسیب رو ببینه

وقت شما بخیر، روی مهارت کنترل خشم با روانشناس کار کنید

سلام
وقتتون بخیر باشه و خدمت شما عرض شود که نیاز به

با سلام،
رفتار شما با کودکتان مصداق بارز کودک آزاری است و کتک زدن کودک اثرات جسمانی و روانی زیادی به شکل کوتاه مدت و بلند مدت بر فرزند شما دارد ! اما دلایل احتماالی رفتار شما 1_ شما رابطه خوبی با مادرتان نداشته اید و در کودکی مورد تنبیه‌های شاید شدید جسمانی و روان شناختی بوده اید 2 _ پدر شما نقش بسیار کمرنگ و شاید منفعل در زندگیتان داشته 3 _ از ازدواج زندگی و همسرتان راضی نیستید و مشکلاتی با یکدیگر دارید 4 _ اضطراب و افسردگی شما بخشی از اختلالی بزرگتر است و نه خود اختلال اصلی 5 _ شما اختلال شخصیت دارید 6 _ تشخیصی که روی شما گذاشته شده اشتباه بوده و یا دارو‌ها را مصرف نکرده و تکالیف روان درمانی را انجام نمی‌دهید 6 _ شما اختلال ملال پیش از قاعدگی دارید و ممکن است مشکل غدد هم داشته باشید و بسیاری موارد دیگر راهکار‌ها 1 _ مدتی از فرزندتان فاصله گرفته و یا شاید بستری تشخیصی داشته باشید 2 _ بررسی زمینه‌های ارثی و خانوادگی اختلالات روان شناختی در شما 3 _ مراجعه دوباره به روان پزشک و روان شناس دیگری و بررسی دقیقتر و تشخیص درست اختلال شما 4 _ تغییر روش یا روش‌های روان درمانی یا دارو دارو درمانی که روی شما بی اثر بوده و بسیاری موارد دیگر