داروی بیش فعالی که فقط یکساعت بیمار را آرام کند چه کنیم؟

پسرم ۷سالشه وازدوسالگی بنابه نظرخانم دکترشکوفه موسوی بیماری ADHDیاهمان بیش فعالی تشخیص داده شد.
وازآن زمان تاکنون تحت درمان انواع داروهای مغزواعصاب مثل ریسپریدون کلونیدین ریتالین دگزامین والپرات سدیم شربت نوتروپیل وخیلی داروهای دیگه که اسمشان یادم رفته قرار گرفته وهیج تاثیرخاصی نداشته .خیلی عصبی بوده خودزنی داشته نسبت به همن سن و سالهاش عقب افتاده بوده وهنوز نمیتواند مهدکودک برود و نمیتواند بامحیط و اطرافیان ارتباط برقرارکند واقعا مارا روانی کرده و هرروز آرزوی مرگش را داریم .دیگربایدچه بکنیم؟
3
سلام.
بنظر می رسد این شرایط در سلامت روان خودتان نیز ایجاد مساله کرده که بهتر است بررسی و در صورت نیاز درمان شود.
در مورد فرزندتان نیز با مراجعه به روانپزشک کودک قابل اصلاح خواهد بود
1
سلام
دوست عزیز
قابل درک هست که روز‌های سختی رو میگذرونید اما فراموش نکنید رفتار‌های فرزند شما نشانه‌های اختلالش هست و اینگونه رفتار‌ها برای کودک بدون آموزش و رفتار درمانی با کمک خانواده قابل کنترل نخواهد بود، تصور کنید کودکتون سرما خورده بود و سرفه میکرد آیا ازش میخواستید سرفه ات رو کنترل کن یا برای قطع سرف و عطسه اش تنبیهش میکردید؟ مسلما خیر
پیشنهاد می‌کنم در کنار دارو‌هایی که میگیره حتما از یک مشاور کودک کمک بگیرید تا هم روی کودکتون و هم روی خانوادتون کار کنه تا درمان ثمربخش اتفاق بیافته.
شاد باشید
1
در گذشته، درمان ADHD به طور معمول بر روی دارو‌ها متمرکز بود.
نوع خاصی از دارو‌هایی که معمولا برای ADHD تجویز می شود، محرک هستند.
این دارو‌های محرک مانند ریتالین (متیل فنیدات) یا Adderall (یک آمفتامین) معمولا تجویز می شوند، که به سرعت عمل می کنند (دقیقا بعد از مصرف فرد) توصیه می کنم متخصص دیگری را نیز ویزیت نمایید.
تحقیقات بسیاری نشان داده است که تنها دارودرمانی روش صحیح مقابله با این بیماری نیست.
بنابراین در حالی که دارو ممکن است بلافاصله در کاهش علائم کمک کند، فرد مبتلا به اختلال نقص توجه اغلب نیاز به یادگیری مهارت‌های مورد نیاز برای موفقیت در زندگی دارد در حالیکه همزمان این بیماری را نیز دارد.
در کنار دارو، مداخلات رواندرمانی هم برای کودک و هم برای والدین توصیه می شود، پس در کنار دارودرمانی به روانشناس نیز مراجعه داشته باشید.
این فرزند را شما به این دنیا آورده اید و در قبال ایشان مسئول هستید، در جایی که آرزوی مرگ ایشان را دارید بهتر است برای آموزش مقابله با مشکلات، خودتان نیز جلساتی را با روانشناس داشته باشید.
1
با سلام
دوست عزیز نگرانی‌ها و خستگی شما قابل درک است اما به هر حال باید بدانید که اولا بیش فعالی نیز مانند هر بیماری دیگری علائمی دارد و دوم اینکه به هر حال شما به عنوان والدین مسئولیت‌هایی را به عهده دارید الزاما همیشه شرایط بر و فق مراد ما نخواهد بود به شما توصیه می کنم از درمان‌های غیردارویی مکمل مانند بازی درمانی و نوروفیدبک هم استفاده کنید برای این کار لازم است که به متخصص روانشناس کودک مراجعه کنید
از طرفی فشار بزرگ کردن یک فرد بیمار بر روی دیگر اعضای خانواده معمولا سلامت روان و کیفیت زندگی کل اعضا را تحت تاثیر قرار می دهد به نظر لازم می رسد که خودتان هم برای مواجهه بهتر با این شرایط به روانشناس مراجعه بفرمایید
1
با سلام
پیشنهاد می کنم در کنار درمان دارویی از بازی درمانگر و یا کاردرمانگر کمک بگیرید.
1
باسلام و احترام
با تجربیاتی که در این زمینه دارم باید عرض کنم برای درمان و یا کنترل علائم بیش فعالی تیمی متشکل از روانپزشک برای درمان دارویی، روانشناس برای اصلاح سبک فرزندپروری، بازی درمانی و کاردرمان با هم همکاری کنند نتیجه بهتری حاصل خواهد شد
1
باسلام
از روان شناس و روانپزشک در کنار هم استفاده کنید،، درک می‌کنم خیلی خسته شدید در مورد نخوه برخورد با کودک بیش فعال از روان شناس استفاده کنید
0
با سلام
و وقت بخیر.
اگر بعد از گذشت 5 سال بهبودی معناداری را مشاهده نمی کنید.
پیشنهاد می‌کنم با یک فوق تخصص روانپزشکی اطفال (دیگر) هم مشورت داشته باشید.
0
با سلام
توصیه می‌کنم درمان را همزمان زیر نظر روانپزشک و روانشناس کودک ادامه دهید.
علایم و رفتار‌های ایشان ناشی از اختلال است و در کنترل خودش نیست.
با پیگیری منظم درمان نتیجه مطلوب تری خواهید گرفت.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً علت پاسخ کوتاه‌مدت دارو دو حالت است: یا دوز یا نوع دارو مناسب نبوده یا اینکه یک اختلال همراه باعث مقاومت در درمان شده است.
در بیشتر موارد این وضع قابل پیگیری و بهبود است؛ اولویت اکنون ایمنی و ارزیابی جامع است.
راهکار‌های عملی:
1 فهرست کامل همه دارو‌ها، دوز‌ها و زمان مصرف را مرتب کنید و همان‌را با متخصص مرور کنید.
2 نوبت سریع برای ارزیابی جامع توسط تیم تخصصی (روان‌پزشکی کودکان و/یا کلینیک رشد) بگیرید تا اختلال همراه بررسی شود.
3 در صورت وجود خودزنی یا تفکرات خطرناک، فوراً به اورژانس یا بخش روان‌پزشکی کودکان مراجعه کنید.
4 محیط را ایمن کنید: ابزار‌های خطرناک را دور کنید، رفتار‌ها را ثبت کنید و نظارت نزدیک فراهم کنید.
علائم هشدار:
- تلاش یا تهدید جدی به خودکشی یا خودآسیبی
- افت شدید در خوردن یا خواب و کاهش وزن چشمگیر
- خشونت یا بی‌قراری غیرقابل‌کنترل که خطر فوری ایجاد کند
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی کودکان